Berk PINAR

Muzaffer Yeniçeri :)

2012-01-12T03:57:00.000-08:00

Dün şirkette halı saha maçı yapılacaktı. Ne zaman bu durumu gelenekselleştirelim desek, bir dizi engelin karşımıza çıkmasıyla amacımıza ulaşamıyorduk. Muvaffak olamadan hüsrana dönüşen çabalamalardan bıkmıştık ve bu durumun süregelmesini artık istemiyorduk ki, ansızın bir gece evvel bastıran yağmur yeniden tüm planları alt üst etti. Mikail'in azizliğine bizimkilerin oyunbozanlığı eklenince, bana da eve dönüp koşu badında tepinmek kaldı. Ama Mikail'e karşı hissettiğim gücenmişlik ve şirket arkadaşlarıma karşı hissettiğim hayal kırıklığımı yazdığım 2 kıtalık hiciv manimle dışa vurdum. Vurdum ki bu hususlarda ne düşündüğüm kayda geçsin. Vurdum ki ileride de bu gibi durumlarda ne düşüneceğimi bilsinler. Vurdum ki ileride çalışacağım şirketlerde de halı saha maçlarına beni çağırmadan evvel 2 kez düşünsünler. :) Şaka bir yana maksat muhabbet ve ben muhabbet insanıyım. Muhabbet aracım da elimden alınınca kızıyorum, üzülüyorum. 2 damla yağmurun keyifli bir saatlik sosyal bir paylaşımı engellemesine gıcık oluyorum. Söylemeden edemeyeceğim, manime cevap gelmedi, en azından yazılı olarak, ama şifayen çok konuştuk üzerine... :)

Muzaffer Yeniçeri :)

Olmaya daha böylesi makus ve bedbaht bir hezeyan
Vazgeçene saldıra inşallah gözü kara mürit-i Taliban
İki damla yağmuru dert etmeyen çelikten civanmerdi;
Tutmalıdır el üstünde ve bahşetmelidir ünvan-ı "Muzaffer Yeniçeri"!

Madem öyle siz kaçın yağmurdan; sanırsın bizans askerleri
Erirsiniz sanki sizi gidi pembiş pampiş pamuk şekerleri sizi
Çok da makuldur şuursuzca top tepiklemeye iklim-i güz ötesi,
Gelirsen sahaya bulursun bendenizi ve diğer canhıraş dost-u zibidi...

Sadece kayıtlara geçsin istedim..Çok mühim değil...
Şimdi ve ileride bunu okuyacak kişilere sevgilerle...

Berk PINAR

TÜRK ADALETİ ÜZERİNE - II -

2011-12-21T03:54:00.000-08:00

Bu yazıyı okumadan evvel ilk etapta, bu yazının ilk bölümünü okumanızı tavsiye ederim. Eğer o yazıyı da okuduysanız, buyrun aşağıda devamı mevcut...

Hee bir de şimdi yukarda anlattıklarıma ek olarak; “jurnaller” türedi. En vahimi de bu grup. Bu jurnal grup, yemeden içmeden kesilip, yurtdışı mercilere, holiganlığın, partizanlığın sınırlarını zorlayarak, Türk’ü şikayet etme alışkanlığını kazanmış kimselerdir. Bu jurnaller, yabancıların dayatmaya çalıştığı “böl/yönet” prensibinin kafası basmadığı için, bilmeden de olsa neferleridir. Bu jurnaller, Avrupa’da kurulu olan ve her fırsatta "bizi çok sevdiği belli olan" çeşitli mercileri kendilerine ebedi dost bilip, kardeşini şikayet etmekte hiç bir sakınca görmeyen tuhaf canlı biçimleridir. Bu jurnaller “Avrupa’dan” gelecek yardımla rakiplerinin erimesini istemek gibi akılalmaz planlar ve amaçlar gütmektedir. Ama onlar şunu unutmasınlar ki; suçluluğu ispat edilen bir kişi, en fazla girer içeri çeker cezasını, ki bahse değer kişiler zaten içerdeler . En fazla biraz daha yatarlar. Eğer gerçeketn suç sabitse, bundan doğal bir süreçte olamaz zaten. Tüzel kişiler de gerekli ceza-i müeyyide neyse, onunla cezalandırılır olur biter. Yalnız ne var ki; sizlerin yaptığı bu jurnallik, tarihe geçecektir. Onlar suçlu da olsalar, suçsuz da olsalar, sizin yaptığınızın adı vatan hainliği olacak. Sizin yaptığınız jurnallik, her zaman sizin lekeniz olacak. Beyhude çabanız belki bugün işe yarayacak, ama sizin yüzünüz her zaman bu utanca,bu çamura bulanacak. Bir Türk’ü sırtından bıçaklayan olarak kalacak isminiz. Unutmayın ki; dünya kamuoyunun sizin e-postalarınıza ihtiyacı yok. İnternet çağındayız. Herkes istediği bilgiye ulaşabiliyor. Sizin çabanız kime hizmet ediyor? Bundan birkaç sene evvel İsviçre maçında yaşanan tatsız olayları tekrar tekrar göstererek Avrupa’nın gözüne soktuk. Sonrası malum. Sizler “kol kırılır yen içinde kalır” lafını bilmeyenlerdensiniz. Aslını inkar edenlerdensiniz. Aslına hıyanet edip, yabancıların eteklerine sarılanlarsınız. Siz “Jurnaller”, sizden tam manasıyla nefret ediyorum. Ok yaydan çıktıysa, zaten o ok, varacağı yere varacak. Darbe planlandıysa ve bu önlendiyse zaten kişiler bu hususta ceza alacak, şike yapıldıysa zaten gerçek ve tüzel kişiler bunun cezasını en ağır şekilde çekecek. Bu konuda hem fikiriz. Ama sizin yaptığınız “gambazlık” ve bunu asla anlayamam. Bu yaptığınız tüm ulusun itibarını zedeliyor. Reklam ve madara ediyorsunuz hepimizi jurnalliğinizle (kendiniz dahil).

Aklı selim olan kişi ne yapar? Önce kısa dönemli tarihi tarar? Örnek veriyorum bu Platini denen adam daha bundan 8-9 ay evvel Euro Bilmem Kaç için biz Fransızlarla yarışırken, lobi yapıp, Fransizlara bu ölçekli bir turnuvayı ikram etmedi mi? Ardından da çıkıp, sizin de bir UEFA başkanınız olsun, siz de turnuva alın demedi mi gevrek gevrek? Şimdi ne oldu da bu (lisanımı bağışlayın) Fransız dölü, birden sizin için ilah oldu? 20.12.2011 (dün) itibarıyle Fransız meclisi Sözde Ermeni Soykırımı inkar etmenin suç olmasını tartışmaya hazırlanırken, nereden çıktı bu Fransız sevdanız? Liseden gelen bir alışkanlık mı? Fransızdan, İsviçreli’den ne hayır gördünüz bugüne kadar? Bir kıyaklarını yazın şuraya, yemin billah susarım. Yapmayın, şapşal olmayın. Bırakın bu işi yargı çözsün. Yaptığınızın vatan hainliği olduğunu anlayın. Hakimden çok hukuk yalağınızı düşünmeyin. Unutmayın deveden büyük fil var ama, siz köstebekliği seçmeyin.

O rahibin yaptığı gibi sessiz kalmayın fakat, fikri mücadelenizi burada verin. Burada konuşun, burada yargıya başvurun. Abuk sabuk mercilerle ittifak olmaya çalışmayın. Bugün elinizi verirseniz, yarın kolunuzu kaptıracağınızı unutmayın ve bırakın herkes işini yapsın. Asker, asker olsun, gazeteci, gazeteci olsun. Topçu topçuluk yapsın. Ve elbette hakim, hakim kalsın. Herkes hakimliğe soyunmasın. Ve beni de içerdekilerin avukatı sanmayın. Sadece yaptığını kınayan biriyim. Size sizin doğrunuz nasılsa, bana da benim doğrum böyle.

Özetle, topu taça atarak defans yapılmaz. Burada dik dur, onurunla burada çarpış. Kazanacağından eminsen, kahpeleşmeye ne gerek var? Yanlış mı?

Son olarak; adalet saraylarımız var ama içi boş odalarla dolular. Saraylar var ama, koridorları hukuksuzlukla dolu. Saraylar var ama, 13 yaşında 24 kişi tarafından tecaüze uğrayan yavrucağa “rızasıyla beraber oldu” diyebiliyor. Deniz Fener’lerini el fenerine dönüştürebiliyor. Saray var ama, Üzülmez’leri hiç mi hiç üzmüyor. Lakin yine de siz, adalete inanın, adalete yine de, herşeye rağmen ve hatta “rağmenlerine rağmen” güvenin. Toplumun sübabı hukuk, şambreli hakimdir. Ne diken olsun ne çivi. Bırakın su akıp gitsin, nasılsa su, ne yapar ne eder, yatağını bulur...

TÜRK ADALETİ ÜZERİNE - I -

2011-12-21T03:51:00.001-08:00

Merhaba. Yine bir olay takıldı kafama, iki kelam edeyim, iki satır karalayım dedim. Canımı sıkan olay şu; son yıllarda Ergenekon ile başlayan, Balyoz ve İnternet Andıcı ile devam eden ve sonunda da, Şike soruşturmasıyla tavan yapan bir hukuk kıyımının yaşanması. Öte yandan, bir takım “taraf” olan kişilerin, (davasına göre partizanların, ya da daha sığ diğmalılarda görüldüğü üzere holiganların) bu hukuksuzluğu cansiperhane şekilde savunmaları. Sıranın bir gün kendilerine geleceğinden haberdar olmasına rağmen (ya da belki o kadarını bile düşünemeyenler de vardır) avuçlarını iştahlı iştahlı, kasıla kasıla ovuşturmaları ve karşı taraf gördükleri kişilerin, çürümelerini insalıklarına sığdırmaları...

İkinci Dünya Savaşı’nda geçen bir hikaye vardır, belki bilirsiniz. Hani şu ilk başta Nazilerin yahudileri alıp götürdüğü zaman “nasıl olsa yahudi değilim” dediği için sesini çıkarmayan, sonra yine aynı Nazilerin sırayla çingeneleri; yaşlıları, sakatları, eşcinselleri teker teker toplarken “nasılsa ben .... değilim bana ne?” dediği, ama en sonunda aynı Nazilerin kendisi için geldiğinde de sesini duyacak kimseyi bulamamasını ve sığınacak kimsesinin kalmadığını anladığı hikayeden bahsediyorum.

Hukukun ele alınışında çok basit bir temel vardır. “Herkes, suçluluğu ispat edilene kadar suçsuzdur” Bunun tek bir önergesi vardı(r). O da “DELİLDEN, SANIĞA ULAŞMA” prensibidir. (kıta avrupası hukuk modeli) Öte yandan şimdi şimdi Türk Adalet sisteminde “SANIKTAN (!) DELİLE ULAŞMA” sistemi gelişti. (el turco model) Daha iddianamesi çıkmamış popüler soruşturmalarda; nice gazeteciler, muvazzaf subaylar, topçular, başkanlar, profesörler apar topar evlerinden “Savaş Suçlusu” muamelesiyle çıkarılıp, koparıldılar. Deliklere tıkıldılar, eşlerinden, çocuklarından ayırıldılar. Aylarca ayda bir kez görüşmelerine izin verildiler. Toplumdan koparıldılar, üzerlerine daha iddianame hazırlanmadan atılan çamurla boğduruldular. En acımasız cellatların “pas” diyeceği uzun süren psikolojik işkencelere maruz kaldılar. Ve aylar sonra, uzun aylar, hatta seneler sonra iddianameler ortaya çıktı. Kiminin başlandı yargılama sürecine, kiminin ki hale beklenmekte. Yargılanmaya başlandı bir çoğu ama, aylar süren medyatik ve populist karalama kampanyasında onlar zaten toplum nazarında suçluydu. Onlar zaten infaz edilmişti. Onlar zaten mahkeme “Özgürsün tamam çek git!” dese de aynı noktalara gelemeyeceklerdi. Gelseler bile hayatlarından en verimli seneler çalınmıştı. Ve buna utanmadan buna “adil yargılama süreci” diyorduk.

Polisin yaptığı teknik takipleri kesin kanıt sanan ahmakgiller, ortalıkta çığırtkanlık yaparak, yanında dizlerinin bağının çözüleceği kişiler hakkında klavye delikanlılığı yapıyor ve TV’nin cam ekranından faydalanarak, parmaklık gerisine hakaretler giydiriyorlar. Şunu unutuyorlar : İddianame bile, bir kişinin yargılanaıp suçlu bulunası için yeterli değildir. Adı üstünde bu bir “iddianame”dir . Eğer iddianamenin ne olduğunu bilmiyorsanız, sizi ilkokul 1.sınıfa yollayabiliriz. Benim öğretmenim çok iyi bir öğretmendi. Ben yaramazdım, tembeldim, gevezeydim (oldukça) ama o iyidi. Neriman Öğretmen’in size bile öğreteceği daha çok bilgi var. Git, konuş, danış, fikir al...

İddianame - İddia edilen konular bütünü... Kesin değil, net değil, kanaat değil, yargı hiç değil. Açık mı? Savcının bile söz konusu iddianame hazırlanırken, bu husus hakkında konuşma yetkisi olmazken, kimileri kendilerini hukukun üstünde görüyor olmalı ki, astını astarını bilmeden, işkembe-i kübradan üfürmeyi kendilerine düstur edinmişler. Peki ben soruyorum ; size mi kalmış Ergenekon’dan, Balyoz’dan Şike davasından bilip bilmeden, hukukçu gözüyle yorum yapıp toplumu manipule etmek?

Devamı geliyor...

SOSYAL MEDYA, SOSYAL PRANGA...

2011-12-16T05:44:00.001-08:00

Yeniden merhaba... Bugün yine birşeyi fark ettim. Daha doğrusu üzerine konuşacağım konu, bana bu hususu fark ettirdi. Önerme şu; “Sosyal Medya’nın bizi zamanla nasıl asosyal yaptığı ve elbette doz aşımının en ufak nöronlarımıza kadar bizi nasıl zaptettiği”. Günlük ve gündelik hayatınızı gözden geçirin. Her gün ne kadar süreyle Facebook, Twitter, YouTube, Friendfeed vb sitelerde zaman geçiriyorsunuz? Bu siteleri ne kadar sık aralıklarla “refresh” yapıyorsunuz? Sürekli akışı seyretmek ve sürekli güncel kalmaya çalışmak bizi ne kadar hırpalıyor(muş) meğer bir bilseniz... Ben de yeni öğrendim ve paylaşmak istedim...

Bakın “sosyal medyacılığın” aşırılığının direkt olarak davranışlarımıza, bünyemize ve benliğimize etkilerinden bazıları...

1. Dikkat eşiğinin gözle görülür derecede düşmesi. Ortalama bir insanın; bir işe, bir olaya dikkatini yoğunlaştırma süresi sadece 5 saniyeye düştü. Bu rakam on sene önce 12 dakikaydı!!! (demek ki MIRC ve ICQ, görüldüğü kadar vahim değilmiş  ) Bu inanılmaz bir düşüşe delalet... Sosyal medya bağımlılarının %25’i arkadaşlarının, dostlarının ve hatta yakın akrabalarının bile ismini unutur oldu. Hatta ve hatta %7’si kendi doğum günlerini bile hatırlayamıyor. Sadece Birleşik Krallık’ta (ki sosyal medyanın en yaygın kullanıldığı pazarların başında geliyor) yılda 1.6 Milyar Pound’luk zarar, sosyal medyaya bağlı olan unutkanlıktan ve dikkat dağınıklığından kaynaklanıyor.

2. Twitter’ın 140 karakteri bizi o kadar kısa kısa düşünmeye ve konuşmaya yönlendirdi ki; artık beynimiz, işlemleri parçalar halinde ele alıp, bütünlük algısından kendisini sıyırıyor. Bu da “multitask” denilen eşgüdümlü işlerin başarısını muazzam ölçüde düşürüyor. Günlük ve sıradan bir sosyal medya bağımlısı ofis çalışanı mail kutusunu saatte 35-40 kez kontrol ediyor. Bu neredeyse 1,5 dakikada bire tekabül ediyor. (ve itiraf ediyorum; hiç yoksa ben de maillerimi en fazla 3 dakikada 1 kontrol ediyorumdur, kaldı ki zaten outlookumun gönder-al süresi 5 dakikaya kurulu olsa bile hiçbir zaman otomatik gönder al yapamıyor çünkü ben hep manuel olarak gönder-al yapıyorum) Her gün 500.000.000 (beş yüz milyon) insan Twitter’a bağlanıyor. (Dünya nufüsunun 1/14’ü) 12 milyon twitter kullanıcısı 64’den fazla, 1,5 milyon twitter kullanıcısı 511’den fazla kişiyi düzenli olarak takip ediyor. Ayda 700.000.000.000 dakika (700 milyar dakika) facebook’a heba ediliyor. 700 milyar dakikada neler yapılabileceğini düşünsenize? Facebook kullanıcıları her gün 20.000.000 (20 milyon) saçma sapan Farmville, Cartville, Shitville, Garden of Zart Zurt, Poker of Asshole gibi uygulamalar yüklüyorlar hesaplarına ve bu onların facebook hesaplarında daha fazla zaman geçirmelerine ve kademeli olarak daha da bağımlı olmalarına yol açıyor. Facebook kullanılarının %41.6’sı cep telefonlarından da online olmaya başladı. Yani söz konusu cep telefonu facebook kullanıcıları; potansiyel bir kafede, belki sıkıldığı film esnasında sinemada, otobüste, başka bir değişle imkanı olduğu her yerde belki en son 25 sene önce gördüğü ilkokul arkadaşının duvarına “Harika gözüküyorsun Çiğdem’cim, inanılmaz güzelsin...” veya “Doğum günün kutlu olsun panpişimmmm!!!” yazdıktan sonra, suratını Sulugöz sakızı çiğnemişcesine (buarada eğer Sulugöz sakızını hatırlıyorsanız, yaşlanmışınızdır demektir!!!) buruşturup “Yavşak Bülent...” diye iç geçiriyor.

3. Sosyal medya kullanımının vücudumuzda kimyasal tepkiler yarattığı da bilinen bir gerçek. “Oxytocin” adlı bir kimyasal; sosyal ilişkilerdeki güven ve empati dengesini düzenliyor. Öte yandan aynı hormon (sanıyorum benliğimiz sosyal medyaya göre evrimleşmediği için) çevrimiçi arkadaşlıklarda da salgılanıyor. Bu da web tabanlı ilişkilerde fazladan “güvene” sebep oluyor. Halbuki yüzünü bile görmediğin bir insana bu yüzyılda nasıl güvenebilirsin ki? Bir diğer örnek “adrenalin”. Adrenalin; çevremizde olan ve 5 duyu organızın herhangi biriyle algıladığımız ani değişimlere vücudun tepki vermesini sağlar. Ve twitter’daki yoğun akış, vücudunuzun düzenli aralıklarla adrenalin salgılamasını sağlıyor. Elbette bu da uzun vadede sizi adrenalin bağımlısı yapıyor.

Peki bunları yazmak, benim sosyal medyaya karşı olduğum çıkarımını mı sağlar? Elbette hayır! Ben sosyal medya karşıtı değilim. Sadece; gerçek hayatlarımızdan bu denli kopmamamız gerektiğini savunuyorum.

İnsanlar sadece sosyal medya ile köleleşmiyor. WOW, Second Life vb online oyunlar da insanları hayal ettikleri süpersonik hüvviyetler kazandırıyor. Tabii ki bu; bir elinde birası, ağzında sigarası, göbeğinde külleri ve alnında sivilceleri olan obez Amerikalılar için ideal bir yol olabilir. Ama lütfen siz onlardan olmayın. Suretler filmindeki gibi ezikler dünyasında yaşamak istemiyorum. Gün gelip suretlerin; insanlara “et çuvalı” demesini de arzu etmem. Bunun ayrımı da hayattan ve “hayatın kendisinden” insan olarak haz almakla sağlanıyor bence. Yani sinemadaysan, filmini izle be hey savruk, Iphone ile “feys” e girme işte, şiştiysen çık git salondan ama şişirme kendini “feys güncellemeleriyle” . Ya da otobüsteyken ya izle etrafını yüzyılın romantiği gibi ya da oku iki satır, çalıştır hoyrat kullandığın hayrat tabanlı beynini.

Özetle olay ölçüde bitiyor. ÖLÇÜ...Ölçüyü tutturduktan sonra herşey mübah. İçkinin de, seksin de, dinin de, siyasetin de, internetin de fazlası ZARAR... Tüm mesele bu. Bağımlı olmayın, bağımsız kalın... Herşeye... “FEYS” dahil ergenler, feys dahil...

Sağlacakla...

KÖTÜ PATRON ADAMI PATRON YAPAR...

2011-12-15T23:39:00.000-08:00

Bu sabah yine her zamanki saatimde uyandım, her zamanki gibi hazırlanıp işe gitmek için servise koştum. Koşarken aklıma bir cümle düştü. Belki çoktan söylendi, belki yüzlerce kez uygulandı. Ama olsun, bu kavram benim için yeniydi... Önerme şu “Kötü patron; adamı, patron yapar”.

Bilemiyorum günümüz rekabet koşullarında ne kadar doğru ne kadar yanlış ama; insan psikolojisini ele aldığınızda bence makul bir önerme. Size zam yapmayan, sosyal haklarınıza riyaet etmeyen, size, sizin hakettiğinizi düşündüğünüz değeri vermeyen, çalışmalarınızı takdir ve teşekkür etmeyen bir iş veren, sizi uzun vadede ancak “patron” yapar. Ama iyi, ama kötü. Dinsizin hakkından imansız gelir derler ya, bu da o hesap. Tabii patron olmak için ya da en azından kendi işinizi uygulanabildiği ölçüde yapabilmeniz için bazı belli başlı değerlere de sahip olmalısınız. Örneğin; kapital, sektör ve ürün bilgisi, profesyonellik vb.

Öte yandan bilhassa orta ve büyük ölçekli firmalarda kurumsallık adına, tek alanda uzmanlaştırılan ve bırakın diğer departmanları, kendi departmanında, yan masada oturan adamın bile ne iş yaptığını bilmeyen milyonlarca personelden de bir işveren gibi her konuya vakıf olmasını beklemek de hayalcilik olur. Yani, örneğin bir Y sektöründe faaliyet gösteren X şirketinin Z ürünü için satış müdürü olan bir personel, zamanının geldiğini düşünüp, uygun koşulları beklemeden, Y sekötürünün geneline hitap edecek bir firma kurmak istediği anda, büyük ihtimalle çuvallayacaktır. Öte yandan, kişi kendini özele değil de genele hazırlıyorsa, uygun zamanı kullanmayı becerebiliyorsa, yeterli finansal güce de şu ya da bu şekilde erişebilecek çevre veya cesareti varsa (aile, eş dost, finansal ortaklık veya kredi yoluyla) kabuğunu kırıp kendi firmasını kurmalıdır. Bunu yaparken dikkat etmesi gereken nokta da, bir patron gibi düşünüp, tüm konular hakkında bilgi sahibi olmaya dikkat etmelidir. Çünkü işverenlik veya kendi işine sahip olma nosyonu, masa başında tüm günü harcayıp, tek bir iş yapmaya benzemez.

Belki de patronlar bu yüzden o kibirli tavrı takınıyordur, bilemem. Hani şunu dermiş gibidirler “Sen masanda sadece bir iş yaparken, ben hepinizin ne yaptığını ve nasıl yapmanız gerektiğini bilen kişiyim, ne yaparsan yap, seni takdir etmem çoook uzun zaman alacak”. Evet belki de haklıdır kendince, ama bu bile beni önermemden saptıramaz. Çünkü bunu deneyip görmek istiyorum. İster batsın, ister çıksın. Uygun zaman, doğru alan, doğru ortaklıklar, doğru yatırım, doğru finans hesaplarıyla mükemmelliğe sadece bir adım uzaktayız. Sadece masa başında geçirdiğimiz verimsiz saatler bizi bunu görmekten ve cesur olmaktan alıkoyuyor. Ve belki de bu yüzden, çağdaş ve modern köleliği “Sosyal Güvenlik Kurumu” diye bir lafla cicileştiriyoruz. Modern kölesin, ötesi yok.

Ya gardiyan arkasını dönmüşken kır zincirini ve Spartacus ol ya da bırak dağınık kalsın ve ne kendi hayatına ne de yakınlarına bile iz bırakamadan göç git buralardan. Bilemiyorum, biraz zaman, biraz enerji (ki Einstein’a göre Zaman = Enerji) biraz da cesaretle yapılamayacak birşeyin olmadığna inanıyorum.

Doğru zaman geldiği zaman bu yazıya link vererek, konu hakkında yeni bir güncelleme yapacağım...

Sevgilerle...

JOOBLE HAKKINDA....

2011-12-13T00:06:00.000-08:00

Merhaba Dostlar, Arkadaşlar, Meslektaşlar...

Bugün sizlere, internette rastladığım bir İ.K. sitesinden ve çalışma şeklinden bahsedeceğim. Adı Jooble... Ne demek Jooble? Google değil, jooble... İş arama Google'ı diyebiliriz. Evet kurnaz bir isim! Nasıl çalışıyor da diğerlerinden farklı oluyor Jooble? Sistem çok basit, Google nasıl çalışıyorsa, Jooble'da sizin seçtiğiniz arama kriterlerine göre, ülke ülke tüm web tabanlı İ.K. sitelerini dolaşarak, anlık olarak yayında olan tüm ilanları önünüze seriyor. Bu sayede örneğin hem kariyer.net'te hem secretcv'de hem yenibiris.com vb tüm sitelerde sizin istediğiniz ne var ne yok, ortaya çıkıyor. Siz de hangisine başvurmak isterseniz sadece ona başvuruyorsunuz. Başka bir değişle size, başvuracağınız işi filtreliyor. Bu sayede siz dedaha kısa zamanda, daha çok ülkede ilgili pozisyonlara direkt olrak ulaşmış oluyorsunuz.

Site, İ.K. sitelerine yaptığı trafikten kar elde ediyor, yani korkmayın, kullanım ücretli değil...

Tanıtım yazıları aşağıda... Ben projelerine inandığım için bunu yazdım, siz de ziyaret edin, siz de inceleyin, sizin de konu hakkında fikriniz olsun, kim bilir belki de yeni bir işiniz...

İşin mi yok? İş mi arıyorsun? Evden çıkmadan, internet sana yardım edebilir! CV’ni düzenlenmekle işe başlayabilirsin; çünkü bugün sana jooble iş arama motorunu tanıtıyoruz, Jooble senin güzel bir iş bulmana yardım eder! Hemen tıkla!!!

Tüm iş ilanlarını, boş iş pozisyonlarını ve güncel iş olanaklarını jooble'da bulabilirsiniz. Daha önce böyle bir şey duydunuz mu? Artık Türkiye'deki tüm iş olanakları şimdi sadece jooble'da. Ve bunun nedeni jooble'ın, "Türkiye'nin en büyük iş arama sitesi", "dünyanın önde gelen iş bulma kaynağı" veya buna benzer bir şey olması değildir. Bunun tek nedeni jooble'ın çalışma biçimidir: herhangi bir başka arama motorunun yaptığı gibi jooble tüm bilgiyi kendi veritabanında tutmaz, jooble bilgiyi herhangi bir başka arama motorundan çok daha iyi arayabilir ve arama işlemini yapabilir.

Dünyanın dört bir tarafından jooble iş ilanlarına dair teklifleri topluyor ve bunun için jooble, hem Türkiye’de hem de Arjantin, Almanya, Avustralya, Avusturya, Belçika, Belarusya, Birleşik Krallık, Brezilya, Kanada, Şili, Kolombiya, Danimarka, Amerika, İspanya, Finlandiya, Fransa, Yunanistan, Hong Kong, Macaristan, İtalya, Hindistan, Japonya, Kazakistan, Meksika, Nijerya, Pakistan, Peru, Polonya, Portekiz, Çek Cumhutiyeti, Romanya, Russya, Sırbistan, Slovakya, Tayvan, Venezuella, ve Ukrayna gibi ülkelerde gibi senin iş bulmasına yardım ediyor.

60 web sitesine kadar kullanarak nasıl bir iş niteleyeceğine yardım eder. Bu arada isteyeceğin teklifleri e-postana yollar. jooble iş arama motoru kullanmalısın!!!!

Tim Burton Biyografi Unitim Magazine

2011-08-03T03:39:00.000-07:00

Merhaba,

Yeni projemiz olan Unitim Mgazine Sinema köşesi için hazırladığım (derlediğim demek belki daha doğru) biyografi köşsesinde, bu ay "Tim Burton" var. Yazım aşağıda....

--------

Biyografi Köşesi : Bu bölümümüzde size her ay, dünya sinema tarihine damga vurmuş, genellikle güncel olan aktör / aktris veya yönetmen tanıtacağız. İlk olarak kimi tanıtmalıyız diye kısa bir fikir alışverişi yaptıktan sonra, tüm oklar birden bire “Tim Burton”ı gösterdi. Tim Burton, bizce hem gelmiş geçmiş en yaratıcı, hem en fantastik, hem en sıradışı yönetmenlerden biri. Her yaptığı olay oluyor. Elbette Tim Burton’ı seven kadar sevmeyen de bulabilirsiniz. Çünkü o, öyle farklı bir bakış açısıyla olayları ele alıyor ki, kendinizi ya ona taparken bulusunuz, ya da nefret ederken. James Cameron’u beğenmek gibi değildir Tim Burton’a duyduğunuz sempati ya da nefret. Bakalım Tim Burton kimmiş?

Tim Burton : Timothy William Burton adıyla 25 Ağustos 1958 tarihinde Burbank / Californiya , ABD’de doğan yönetmen, yapımcı, yazar ve zaman zaman da oyuncudur. Ön plana çıkan çalışmalarında, yönetmen koltuğunda oturmuştur.

İsmini hafızalara kazıttıran filmleri, genellikle kendine has tadı olan, animasyon yoğunluklu çalışmalardır. Beetle Juice (1988 - yönetmen) , Edward Scissorhands (1990 – yazan, yöneten, yapımcı) , The Nightmare Before Christmas (1993 – yapımcı , yazar) , Sleepy Hollow (1999 – yönetmen) , Big Fish (2003 – yönetmen) , Charlie and the Choclate Factory (2005 , yönetmen) , Corpse Bride (2005 – yönetmen , yapımcı) , Sweeney Todd (2007 – ynetmen) , Alice in Wonderland (2010 – yönetmen) en çok gişe yapan ve ünlü olan filmleridir.

Tim Burton, çocukluğunda iyi bir öğrenci değildi, genellikle içine kapanık bir yapısı vardı. Gençlik yıllarında, iç dünyasını resim çizme ve film izleme ile renklendiriyordu. İzlediği “Godzilla” filmi, onu oldukça etkiledi ve kafasında animasyona dayalı filmler üzerine bir kariyer planı hazırladı. Bu doğultuda da, ilk olarak karekter animasyonu öğrenmek için “Kaliforniya Sanat Enstitü”sine girdi. 1979 yılında, 21 yaşında buradan mezun olduktan sonra, “Walt Disney Animation Studios”ta ilk olarak stajyer animatör, daha sonra da, animatör, hikaye yazarı olarak çalıştı.

1982 yılında, Walt Disney “Vincent” adında yaptığı kısa film ile Burton’ın yeteneğini keşfetti. Bu film kendisine pek çok ödül kazandırdı. Bu dönemden sonra, Burton bir kaç kısa film denemesine daha imza attı. Yalnız Burton, daha farklı bir şeyler yapmak istiyordu. Üç yıl düşünmeye ve inzivaya (!) çekilen Burton, (1985’teki Pee-Wee’s Big Adventures”tan sonra) 1988 yılında, aslında çok da birşey anlatmayan, sadece animasyona dayalı, hikaye ve kurgu açısından zayıf bile denebilecek “Beetle Juice” filmini yaptı. O dönemde animasyon içerikli filmlerin yoksunluğu, nam-ı diyar “Beter Böcek”le Burton’a hem gişede hem de kariyerinde çok şey kazandırdı. Beter Böcek; Burton’a, Warner Bros adına çekilecek olan “Batman” ‘in de (1989) kapılarını açtı. Batman, Burton’ın Beter Böcek’ten sonra Micheal Keaton ile ikinci iş birliğiydi aynı zamanda. Aynı zamanda Batman, 1989 senesinin en çok kazanan filmi de olmayı vaşarmıştı.

1990 yılında Tim Burton, kariyerinde sonradan yedi kez beraber çalışacağı Johnny Depp ile ilk filmini yaptı : Edward Scissorhands. Bu filmde Burton, elleri makas şeklinde olan Edward’ın, genç bir kıza aşık oluşunu kendine has uslubunca anlatıyor ve adından şu şekilde söz ettitiyordu : Anlaşılan o ki ; bu adam, asla gerçek hayatta olabilecek şeylerden bahsetmeyecek... Öte yandan, Edward Makaseller filmi, Tim’in kendi çocukluğunun farklı bir tasviri olarak algılandı. Sinemaseverler “Tim, Edward’tır” görüşünde birleşmişti.

1992 yılında Warner Bros. ile “Batman Returns / Batman Geri Dönüyor” çalışma fırsatını buldu. Kadro, Micheal Keaton, Michelle Pfeiffer, Danny De Vito ve Christopher Walken ile oldukça sağlam görünüyordu. Her ne kadar film, gişede bir önceki Batman kadar başarı yakalayamasa da, yine de getiri olarak başarılı sayılırdı. Oysa Batman fanatikleri, Batman Returns’den beklediklerini çok da bulamamışlardı.

1994 yılında, Johnny Depp ile bir kez daha çalıştı. Bu kez Depp, Burton’ın yapımcılığını ve yönetmenliğini yaptığı “Ed Wood” filminde başroldeydi. Ed Wood, gişede pek de başarılı olamadı. Ama zaten, bu film, Burton’un çocukluğundaki ucuz bütçeli bilim kurgu filmlerine bir “emeğe saygı” niteliği taşıyordu. Öte yandan, eleştirmenler tarafından geçer not almayı da bildi...

1996 yılında yapımcılığını yaptığı ve yönettiği “Mars Attacks!”, 1999 yılında yeniden Johnny Depp’i kamera karşısına aldığı “Sleep Hollow / Hayalet Süvari” ve 2001 yılında yönettiği “Planet of the Apes” Burton için sessiz geçen seneler olarak adlandırılabilir. Aslında, her ne kadar bu filmer onun kariyerinde yapı taşlarından bazılarından olsa da 2003 yılında ortaya çıkan “Big Fish” kadar hiçbirisi iddialı değildi. Big Fish, Daniel Wallace’ın aynı adlı romanından uyarlama bir filmdi ve çocuklarına kendi hayatını abartılı hikayelerle anlatan bir babanın başından geçenlerden bahsediyordu. Kullanılan renkler ve mübalağa sanatı filmi mutlaka kaçırılmaması gereken ilk 100 filmin içine sokmakla yetmiyor, bir de izleyicinin içinde film biter bitmez yeniden seyretme hissiyatı yaratıyordu. (Yazarın notu : Ne söylenebilir ki; her yaşa, her kişiye hitap eden capcanlı bir film... Gerçekten harika bir kült yapım.) Big Fish ile dört “Golden Globe” ve Danny Elfman’ın müzikleriyle “Academy Awards”a layık görüldü.

2003’teki “Big Fish”in ardından, Tim Burton, sinemaseverlerin karşısına yine bir Johnny Depp işbirliğiyle çıktı. Bu kez 2005 yılına gelinmişti ve bu kez Johhny Depp, “Willie Wonka” karekteriyle, Umpa Lumla’ların çalıştığı mistik bir çikolata fabrikası sahibiydi. “Charlie and the Chocolate Factory” esasen 1971 yapımı olan “Willie Wonka and the Choclote Factory” filminin yeniden uyarlanmasıdır. Gene Wilder’in oynadığı rol bu kez, Johhny’ye aittir. 1971 yapımı ile kıyaslandığında elbette efektler ve renkler daha canlı ve gerçekçi ve bir kadar da Burton tarzında gerçek dışıdır. Tüm dünyada bu filmi eleştiren kadar, beğenmeden ve hatta nefret eden pek çok eleştirmen vardır. Yaklaşık 500 milyon dolarlık gişe hasılatıyla, yapımcılar tarafından oldukça başarılı sayılmaktadır.

2005 yılında yine Johhny Depp ile bir işbirliği yapan Burton, “Corpse Bride” animasyon filmini tamamladı ve vizyona sürdü. Tamamı animasyon olan filme başta Johhny Depp olmak üzere pek çok değerli dublaj sanatçısı ve aktör / aktris sesleriyle katkı sağladı. Bu film, Burton’un animasyondan ve özel efektlerden asla vazgeçmeyeceğini gösteriyordu...

2007 senesinde, artık iyiden iyiye alıştığımız Johhny Depp – Tim Burton işbirliğinin yeni bir halkası vizyona girdi. Bu kez Johhny Depp, “Sweeney Todd” karekterindeydi. Film ise vizyona “Sweeney Todd : The Demon Barber of Fleet Street” adıyla girmişti. Dream Works / Warner Bros ortak yapımı olan Sweeney Todd filmi Burton’a, “National Board of Review Award”da en iyi yönetmen ödülü, “Golden Globe”da da en iyi yönetmen adaylığı getirmişti. Academy Award’da da “en başarılı sanat yönetimi” ödülüne layık görülmüştü.

2010 yılında, yine bir yarı animasyon filmi olan “Alice in Wonderland” filmini çekti. Başrol için kimi düşünüyordu peki? ........ Elbette Johhny Depp!!! Yine tipik bir Johhny Depp – Tim Burton klasiği... Pek çok Burton fanatiğini çok büyük beklentilere sokan Alice Harikalar Diyarı’nda, malesef fanatiklerini nispeten beklentilerinden uzak bir filme taşıdı. Çoğuna göre bir hayal kırıklığı, bazılarına göre de tam anlamıyla hüsran dolu bir “108 dakikaydı”. Gerçi iki yüz milyon dolar bütçeli bir filmin, bir milyar dolardan fazla hasılat elde etmesi, yapımcıları filmin içinde taşıdığı büyüden bile çok daha mutlu ve mesut dünyalara taşımış olmalı.

Netice itibariyle anlaşılıyor ki, Burton filmleri, tüm izleyiciler tarafından beğenilmese bile Tim Burton ismi, hele hele Johhny Depp ile ortak hareket edince, bilet sattırmaya yetiyor da, artıyor bile.

Johnny Depp, Tim Burton ile olan ilişkisini şu sözlerle ifade ediyor “Onun için ne söyleyebilirim ki; o bir kardeş, bir dost, vaftiz oğlumun babası. O, uğruna dünyanın sonuna gidilecek eşsiz ve cesur bir ruh ve eminim ki o da benim için aynısını yapardı”.

Tim Burton, Johhny Depp ile toplamda yedi film projesinde beraber oldu. Bunlar; Edward Scissorhands, Ed Wood, Sleepy Hollow, Charlie and the Chocolate Factory, Corpse Bride, Sweeney Todd : The Demon Barber of Fleet Street ve Alice in Wonderland...

Ne denebilir ki; sevin ya da sevmeyin, o bir klasik, o bir üstad, o gerçek bir yönetmen....

ZEVK – İ SUARE SAHNE 1

2011-07-27T07:45:00.000-07:00

Genellikle sinema dergileri ve otoriteler, bir filmin başarısını “gişe hasılatıyla” ölçerler. Bunun kabaca sebebi; sinema endüstrisinin çarklarının, sanattan ziyade para kazanma amacıyla körüklenmesidir. Nam-ı diyar “7.sanatı” , safi anlamda para kazanma yolu olarak görmeyen pek çok sinema sever de, bizlerin yapacağı gibi, kriter olarak sadece gişe hasılatını ve sadece İMDB puanını baz almaz. Zira nedense IMDB’nin puanlama klasiğinde, romantik komediler, fantastik filmler ortadan ikiye çatlasa da yüksek puan alamazlar. Öte yandan bu, onların izlenesi film olmadığını göstermez.

Bu köşede her zaman bu bilinçle, kimi zaman kıyada köşede kalmış, kimi zaman ölmeden mutlaka izlenmesi gereken, kimi zaman da her anlamda sükse yaratmış filmlere değineceğiz. Her tarzda film, sayfalarımıza konuk olacak. Umarız sizler de uyguladığımız ve uygulayacağımız bu bakış açısını beğenirsiniz...

Girizgahımızdan sonra; sıra geldi köşemizin inceleme bölümüne. Bu sayımızda sizler için Türkçe’ye “Kız ve Kurt” olarak çevrilen “Red Riding Hood” (2011) filmini inceledik.

Red Riding Hood; özünde, hepimizin çocukluğumuzda bizlere anlatılan bir “Kırmızı Başlıklı Kız” masalı uyarlaması. İçinde fantasik bir hikaye barındıran film, sıradışı bir anlatım tarzıyla izleyiciye aktarılmış. Filmde kullanılan pastel renkler ve başarılı kamera hileleri, (özellikle kırmızı başlıklı kızın pelerin rengi) bizlere Twilight serisini hatırlattı. Zaten hatırlatmaması anormal olurdu. Zira hatırlanacağı üzere, filmin yönetmeni Catherine Hardwicke, ismini Twilight (2008) filmiyle perçinlemişti. Gerçi, bir yönetmenin, kendini tekrara düşmesi ve benzer tarzlarda farklı hikayelere sarılması çok da hoşuma giden bir tarz değil ama yine de beklentileri çok yükseltmeden Hardwicke’yi takip etmekte fayda görüyorum. Yönetmenin önceki sansasyonel çalışmalarına da; Thirteen (2003) (yazar-yönetmen) ve Vanilla Sky (2001) (görüntü yönetmeni) örnek gösterilebilir. Hatta Twilight serisinin diğer filmleri de yine Catherine Hardwicke imzalı olsaydı, belki hak ettiği ve beklediği başarıyı daha kolay yakalayabilirdi.

Kısaca filmin konusuna değinmemiz gerekirse; film, Yüzüklerin Efendisi’nin jargonumuza kazandırdığı “Orta Dünya” olarak adledilebilecek bir mekan ve zaman gerçekliğinde karşımıza çıkıyor. Hikaye de; küçük bir orman köyüne mensup olan Valerie (Amanda Seyfried) ve Peter (Shiloh Fernandez) küçüklük halleriyle başlıyor. Daha ilk saniyede, film kendini klasik bir “Kırmızı Başlıklı Kız” ile mukayese edilmemesi gerektiği yönünde izleyiciyi ikna etmeyi başarıyor. Bunu da Valerie ve Peter’ın hayvanseverleri pek de memnun etmeyecek hareketiyle gerçekleştiriyorlar. İşte o saniyede, “farklı” bir film karşısında pop-corn yediğinizi anlıyorsunuz. İlerleyen sahnede Valerie’yi genç bir bayan olarak görüyoruz. Yaşanan masalsı gerçeklikte birden bire çalmaya başlayan çanlar ile irkiliyorsunuz. Masalın kötü kahramanı “Kurt” için hazırlanan bu uyarı sistemi ile, köy ahalisi tehlikelere karşı uyarılır. Ancak hikayenin henüz başında Kurt, köylülerle olan barışını bozar ve Valerie’nin kız kardeşini katleder. Olayını dehşetini yaşayan köye, yardım için Solomon (Gary Oldman) gelir. Solomon, kurtlar ve kurt adamlar konusunda tecrübelidir ve herkesi “Kurt Adamın, içlerinden herhangi biri olabileceği” yönünde uyarır. Bu durum köy içindeki dengeleri alt üst eder. Artık herkes birbirine potansiyel bir “katil - canavar” gözüyle bakmaktadır. Kurt’un köye yaptığı ani baskınlar ile de, heyecan sürekli “panik atak” seviyesinde tutulur. Valerie ile Kurt’un arasındaki bağ ise, klasik masaldaki “büyükanne kılığından” çok çok ötedir. Fakat yine de “Büyükanne; gözlerin ne kadar büyük, kulakların ne kadar büyük, dişlerin ne kadar büyük...” repliği bir şekilde filmin içine monte edilmiş. Bu sayede de; (öyle ya da böyle) masalın aslına gönderme yapılmış.

Filmin sonunu, elbette heyecanı kaçırmamak adına sizlerle paylaşmayacağız. Ama şunu söyleyebiliriz ki; mutlak konsantrasyonunuzu bozmazsanız ve “böyle şeyler gerçek hayatta olur mu yaaa!” güdüsüyle bu filme takılmasanız, final size 6.His’sin finali kadar olmasa da, yine de şok edici bir son vaad ediyor. Fantastik – gerilim severlerin muhakkak seyretmesi gereken bir film olarak nitelendiriyoruz.

Filmin öne çıkan Cast’ı ise şu şekilde;

Amanda Seyfried : (Valerie) 1985 doğumlu olan şirin sarışın kızımız, bu role gerçekten de çok iyi oturmuş. Yüzünün ifadesi; hem onu, masalın klasik versiyonundaki gibi masum kılıyor, hem de oyunculuk yeteneği ile de aynı zamanda Valerie karakterinin içinde taşığıdığı ketum kötülüğü, erotizmi ve vahşi duyguları sergiliyor.

A. Seyfried, daha önce “Mamma Mia!” (2008 - başrol) , “Jennifer’s Body” (2009 – yardımcı oyuncu) karşımıza çıkmıştı. Bizce yeteneği, kariyeri ve başarısı, her geçen gün artıyor. Her filminde bir öncekinin üstüne koyuyor diyebiliriz.

Gary Oldman : (Solomon) Gary Oldman için ne söylenir ki? Oldman’ın oynamadığı ya da oynayıp da izleyiciyi etkileyemediği bir film var mıdır? Oldman bugüne kadar onlarca baş yapıtta karşımıza çıktı. Yalnızca her zaman dikkatimizi çeken bir unsur; Oldman’ın sürekli yardımcı oyunculukta boy göstermesi oldu. 1958 doğumlu üstadın adını ezberleten en önemli oyunculukları ise “Leon” (1994) , “Dead Fish” (2005) , “Interstate 60” (2002) ve elbette Gordon karakteriyle “Batman – The Dark Knight” (2008).

Bu filmde de Oldman, Solomon karekteriyle, masaldaki “kurtarıcı avcı” rolüne bürünüyor. Her rolün adamı olan Oldman, fantastik gerilime de kolay ayak uydurmuşa benziyor.

Filmin Künyesi :
Yönetmen : Catherine Hardwicke
Yazan : David Johnson
Oyuncular : Amanda Seyfried , Gary Oldman , Billy Burke , Shiloh Fernandez
Yapımcı Firma : Warner Bros., Appian Way , Random Films.
IMDB Puan : 5,0
Vizyon Tarihi : 01/04/2011

Dip Not: Bahsettiğimiz gibi, IMDB puanına çok takılmayın. Belli başlı tarzlardaki filmler, IMDB kullancıları tarafından ağızlarıyla kuş tutsalar değer görmezler. Sırf IMDB puanına bakıp, bir filme karar vermeyin. Sadece karar mekanizmalarınızdan biri olsun...

BEKARLIĞA VEDA HUTBESİ

2011-06-27T01:50:00.001-07:00

Teğet geçtik haşmetli devlet-i aliyye-i bekarlıktan.

Kaptık vuslat izinlerini debdebeli saltanat-ı ecdattan.

Dest-i izdivacımızda huzurlarınızda zevk ile raks eyleriz,

Sebeb-i simaya akseden pırıltımız, bahtiyarlıktan.

Selam olsun iştirak eyleyen siz şad-ı mihmana,

Afiyet bal şeker olsun göbeğe yuvarlanan mamalara.

Gönül ister ki; dolsun taşsın altınlarla her kese,

Elli akçeye sınırsız şarap, nasip olmaz herkese!!!

KISA KISSA...

2011-06-13T03:52:00.000-07:00

Fikriyattır; ruhu bedene her dem kenetleyen
Zikriyattır; bedeni kodese her seferinde kafesleyen
Dert etme sakın, erdeminden hiç sual olunmaz
Zaat çok istese de; güneş, balçıkla sıvanmaz

Safi öğretimle adam gibi adam ne yazık ki olunmaz
Kişide eğitim eksikse, tıynetinden tek bir akçe çıkmaz
Hele de noksansa o çok önemli adab-ı muaşeret,
Sıçtığım b.k bile, yazdığın destana hayatta kefil olmaz...

EVLİLİK DAVETİYELERİMİZ...

2011-06-09T03:48:00.000-07:00

Sevgili Arkadaşlar ve Saygıdeğer Büyüklerim,

28 senelik bekarlık maceram çoğunuzun bildiği üzere, kısa süre sonra sona eriyor. Yaklaşık üç hafta sonra, davetlilerin ve şahitlerin huzurunda, tüm matematiksel verileri ve teoremleri hiçe sayarak 2’den 1 olmayı başarmaya söz vereceğiz ve tahminim o ki, siz de buna göz yumacaksınız. :) Artık daha fazla bekarlıktan kaçışın mümkün olmadığını müstakbel eşimle mütekabil olarak anladığımızdan beri de; bir dizi masrafa girerek, gencecik hayatlarımıza borç sokmanın ne denli eğlenceli olduğunu denemek istedik. :) Bu pir-i pak günümüzde ve eğlencemizde sizleri de aramızda görmek, bizleri çok mutlu edecektir.

Her zaman yaptığım gibi kısa bir mani ile konuya özet geçmek istiyorum…

Dayadık merdiveni otuzuna

Beraber çıktık evlilik oyununa

Hepinizi davet etmek isteriz

Davullu zurnalı gelin konvoyuna

Alamet-i farikası kerametindendir

Bahtiyarlık parıltımız vaziyettendir

Bizler de biniyoruz sandal-ı vuslata

Yelken açıyoruz beraberce hayata

Ekteki resimde göreceğiniz üzere; 2 Temmuz 2011 günü saat 18:15’te Küçükyalı Sahil’de bulunan Maltepe Evlendirme Dairesi’nde alt salonda nikahımız olacak. (Pinhan Restaurant yanı)

Bu tarihten tam bir hafta önce de; yani 25 Haziran 2011 tarihinde Şile Aqua Beach’te, eğlencemiz olacak. Kumsal eğlencemizin notları şunlar;

25 Haziran 2011 Bostancı sahilde otobüsle buluşma - 16:00 – 16:30 arası
Otobüs ile Şile’ye yolculuk - 16:30 – 18:00 arası
Şile Aqua Beach’te yemek + limitsiz yerli alkollü, alkolsüz içki 18:00 – 00:00 arası
Otobüs ile Pendik üstünden Bostancı’ya geri dönüş - 00:00 – 01:00
Yol + Yemek + Limitsiz İçecek (alkollüler dahil) + Hatırat Fotoları kişi başı 50,00 TL
Kendinizi rahat hissedeceğiniz şekilde giyinmeniz tarafımdan tavsiye olunur. (Zira ben kapri giyeceğim. Aklınıza klasik düğünler gelmesin J)
25 Haziran Şile organizasyonumuz için lütfen önceden haber verin. Zira ahttp://www.blogger.com/img/blank.gifraç rezervasyonunu ona göre organize edeceğiz.
Maksadımız hep beraber, farklı bir temada eğlenmek ve bu mutluluğu gelen tüm dostlarla paylaşmak…
Üstünüze bir şeyler almayı unutmayın, malum akşamları Şile sahil serin olabiliyor…
Mekan fotoları için : http://www.sileaquabeach.com/

Gönlümüz, her iki organizasyonda da hepinizi görmekten yana. Umarız; bu mutlu günlerimizde bizlerle beraber olabilirsiniz….

Saygı ve sevgilerimle…

Berk PINAR

Atlas Jet'in "69'u Çok Seveceksiniz" ve "Bizimki 77 santim" Reklamlarına Tepkiler Büyüyor...

2011-05-11T12:39:00.001-07:00

İlk Açıklama Tüketici Hakları Derneği’nden

Tüketici Hakları Derneği (THD) başkanı Şefaattin Tamtakır (69), Atlas Jet’in reklam kampanyaları ile alakalı zehir zemberek açıklamalarda bulundu. Tamtakır, düzenlediği basın toplantısında yaptığı açıklamada şu sözlerle Atlas Jet’e yüklendi : Atlas Jet’in son zamanlarda zıvanadan çıktığı hepinizin malumu, yok efendim 69’u sevecekmişiz, yok efendim bacaklarımızı seviyorlarmış, yok efendim 77 santimmiş vesaire. Ben neyi seversen severim kardeşim, sana ne? Bu gibi cinsel dürtüleri ortaya çıkaracak reklamlar bizleri son derece rencide etmektedir. Biz senin hangi posizyonu sevdiğini sorduk mu? Kaç santim olduğu ile alakalı bilgi de talep etmedik. (serzenişler) Bununla birlikte biz gerekli araştırmayı yaptık. Bir döneme damgasını vuran Gaziantep’li beyliye uzmanı ve eski şarkıcı “Mutaf”ı arayarak; “77 santimlik bir şey(?) olur mu hocam?” dedik. O da bize “Sizi kandırmışlar Sayın Başkan’ım” dedi. Bu da gösteriyor ki; bu reklamlar haksız rekabet içeriyor” şeklinde konuştu.

Mutaf’da Basın Toplantısına Telefonla Katıldı

Basın toplantısına ünlü şarkıcı ve bevliye hekimi Mutaf Elicebinde (31)’de tele-konferansla katılarak şu açıklamaları yaptı. “Sayın başkana katılıyorum. Bunca senelik meslek hayatımda ne babazungalar gördüm ama 77 santimlik bir erojen bölge organı, protezle bile mümkün gözükmüyor” dedi.

Diyanet Yetkilileri De Açıklama Yaptı

Basın toplantısının hemen akabinde saat 15:57:45 sularında ismini açıklamak istemeyen bir diyanet çalışanı (B.D.Ç. - 44) gazetemizi arayarak; bu gibi reklamların son derece günah olduğunu, bu reklamları okumanın bile tutar yanının olmadığını söyledi. B.D.Ç. yaptığı açıklamada bir takım cinsel içerikli pozisyonların numaralarla ifade edilmesine hepten karşı olduğunu ve bu uygulamanın dünya porno endüstrisi tarafından ivedi olarak sonlandırılması gerektiğinin altını çizdi. B.D.Ç. son olarak “Nikahlı kişilerin yüzlerinde tatlı bir pembelik, civeleklik olur, bu doğaldır. Çünkü insan sevince, sevilince yüzüne nur düşer ama şimdi bu 69 olayı hiç yakışık almıyor. Kaldırılsın, gitsin yaa istemiyorum!!! Ne olur sanki böyle kinayeli şeyler olmasa, bi tarafınızda tüy mü biter?” diyerek tepkisini gösterdi.

Atlas Jet’ten Jet Açıklama

Atlas Jet’in CEO koltuğuna iki hafta önce oturan Fazıl Jetgil (96) ise ismi gibi jet bir açıklama yaparak; “Reklamın iyisi kötüsü olmaz. Ayrıca her bir tarafımızla da iftahar ediyoruz. Her türlü pozisyona da varız, üstelik herşeyimiz de doğal. Hep aktardan gidip gidip yeşil çay, ada çayı, papatya çayı ve acı hardal alıyoruz. Hem içimiz ısınıyor, hem içimiz rahatlıyor, hem de içimi rahat.” dedi.

Tüketicinin Aklı Karışık

Tüm bu gelişmelerin ardından tüketici Atlas Jet’e temkinli yaklaşıyor. Her zamanki gibi Ortaköy ve Taksim’de yapılan sokak ropörtajlarında bir vatandaş (B.V. - 31) “Şimdi.... Yani ne bileyim; bir 69 diyorlar, bir 77 cm diyorlar. Oturduğumuz yerde Kunteper canavarı vukuuatı ile karşılaşmayız inşallah, kafam karıştı, allak bullağım. Bir de muğlak oldum. Ne bileyim yani, saçıldım, dağıldım doğrusu! Ben en iyisi dayımın otobüs şirketini kullanayım, zaten bilet bana bedava...” (gülüşmeler) diyerek, olaya olan tepkisini (!) açık yüreklilikle ifade etti.

Uçak Kazalarını Engellemenin Yolu, Bir Türk Tarafından Bulundu...

2011-05-08T23:51:00.000-07:00

Uçak Kazalarını Engellemenin Yolu Bir Türk Tarafından Bulundu

Kurulduğu günden beri havacılık ve hava taşımacılığı konularında çeşitli düzenlemeler ve regulasyonlar getiren Uluslarası Hava Taşımacılığı Birliği (IATA), son yıllarda sayısı sıklaşan uçak kazalarına çözüm yolları arıyor. IATA yetkilileri düzenlediği basın toplantısında uçak kazalarının riskinin teorik olarak “Bir insanın yolda yürürken başına inşaat molozu düşmesi” ile denk seviyede olduğunu bildirirken, taşımacılık hizmetlerinde hava yollarını seçenlerin gönüllerini ferah tutmalarını istedi.

IATA Türkiye Masası Şefi Mutaf Yüksekrakım (58) konuşması esnasında uçak kazalarını engellemek için radikal çözümler bulduklarını ifade ederek, tüketicilere müjde verdi. Yüksekrakım, özellikle uçakların motorlarına; leylek, martı, pelikan gibi perde ayaklı kuşların kaçtığını ve bu trajik çarpışmaların hazin sonuçlar doğurduğunu belirtirken, bu sürecin yapılan uzun süreli deneyler ve ilerleyen teknoloji ile kısmen de olsa aşıldığını belirtti.

Kuşların Motorlara Kaçmasına Teknolojik Çözüm Önerisi

IATA Türkiye Masası Şefi Yüksekrakım konuşmasında; bilhassa Türk bilim adamlarının bu konuda geliştirdiği bir sistem olduğunu söylerken, sistemden de kısaca bahsetti. Yüksekrakım “Sistem, basitce anlatmak gerekirse, uçak motorlarının kapaklarına monte edilen ve kuşların motor içine girmesini engelleyecek nitelikte döşenmiş tellerden ve örgü halatlarından oluşuyor.” dedi. Yüksekrakım sözlerine “Bu teknolojik modellemenin fikir babası, kendi bayan çoraplarını ayran yaparken süzgeç olarak kullanan emektar kat görevlimiz Nigar Hanım (63) oldu” diyerek kendisine, bir de plaket armağan etti.

Nigar Hanım Uçak Kazalarına Son Verecek İsim Olacak Mı?

Aldığı plaketin ardından gözyaşlarını tutamayan Nigar Hanım, kısa bir de açıklama yaparak “IATA Türkiye Ofisinde otuzüç yıldan beri kat görevlisi olarak çalışıyorum, ancak emeklerimin insanlık tarihine bu denli önemli bir netice vereceğine rüyamda görsem inanmazdım” dedi.

Uçak Üreticileri De Çözümden Memnun

Basın toplantısına birer yetkilisi ile iştirak eden Airbus ve Boeing firmaları ise yaptıkları ortak açıklamada “Çözümün yıllardır ayağımızın altında olduğunu öngöremedik. Sanırız çözümü yanlış yerde arıyormuşuz. Biz hep kuşları kaçıracak bir sistem arıyorduk,inanın uçağın kanatlarının üstüne korkuluk koymayı bile bir dönem düşünmüştük. Oysa çözüm basit bir parizyen çorap mantığıyla kusursuzca işliyor” dediler.

Artık Havayolları Daha Güvenli

Yüksekrakım konuşmasına bu gelişmelerin ardından, artık hava yolları ile seyahat etmenin daha güvenli olduğunu belirtirken, Nigar Hanım'a ve geleceği gören türk bilim adamlarına bir kez daha teşekkür etti.

Havayolu Şirketleri Adeta Bayram Ediyor

Havayolu şirketleri adına söz alan THY Genel Sekreteri Ersin Özbükey, “Gün Türk ve Dünya Havacılık Tarihininin yeniden doğum günüdür, hatta bir milattır. Wright Kardeşlerin başlattığı hayal, artık çok daha güvenli. Bu gelişmelerden sonra artık hava yolu yolculukları alternatifi olmayan bir taşıma modeli haline gelecektir” diyerek demiryolu ve denizyolu taşıma modellerine göndermede bulundu.

Tüm bu gelişmelerin ardından bulunan bu teknolojik çözümün THY’da ne zaman tam anlamıyla uygulamaya geçeceğine ilişkin gelen soruya ise Ersin Özbükey, şu şekilde cevap verdi. “THY her zaman yenilikleri en hızlı şekilde takip eden ve uygulayan bir kurumdur. Çünkü THY adeta bir kokteyl katılımcısı değil, o kokteyli organize edendir. Bu sebeple de çok hızlı davranıp, tüm filomuza bu çorap sistemini uygulacağız ve bu en fazla 17-18 senemizi alacak. Yani, tahmin ediyorum ki; 2027-2028 yılları arasında filomuzdaki 132 uçak bu çok gelişmiş örme çorap sistemine sahip olacaktır.” dedi. Bu cevap ardından salondan yükselen homurdanmalara tepki gösteren Ersin Özbükey, sinirli tavırlar sergileyerek salonu Mutaf Yüksekrakım ile beraber diğer sorulara cevap vermeden terk etti.

HACI ŞAKİR DE YASAKLANSIN!!!!

2011-05-05T11:12:00.000-07:00

Hepimizin malumu. Son zamanlarda hayatlarımızın üzerine çöken kara bulutlar, internetimize de serpiştirmeye başladı. Çoğumuza göre şuanda fırtına öncesi sessizlik hakim. Öte yandan fırtınanın kopuş tarihi de şimdiden belirlendi. 22 Ağustos 2011, eğer bazı şeyleri değiştiremezsek, söz konusu fırtına özgür sandığımız hayatlarımıza son hançeri indirecek gibi duruyor.

Blogunu yasaklayan, izleyeceğin videoya karışan, basılmamış kitaba müdahale eden kudrete ancak ve ancak gıpta edilir. Gıpta edilir çünkü ona bu kudreti bizler verdik. Verdik vermesine de verirken bu denli kudretli değildi. Verdik vermesine de verirken bile bu denli kuvvetleneceğini sezemedik. Düşünün o denli kuvvetli ki “ben yaptım olduculuk”lara, kimsenin gıkı çıkmıyor, çıkamıyor. Bu yazıyı ve bu gibi yazıları yazanlar, kendilerini ateşe atıyorlar, zamanı gelince bu yazıların aleyhlerine kullanılacağını bile bile.
Şimdi yeni “trend”imiz internet yasaklayıcılığı. “Yasak”ın bile yasak olduğu bu zinhar cihanda sanal olan her şeyin aslında gerçek hayatta var olduğunu bilemeyecek kadar fikriyatları aç olanlar; gözü dönmüşlüklerini bastırmak ve aşırı şişmiş egolarını doyurmak adına; tuzunu, soğanını bol koydukları oburluklarını yasaklarla tıka basa besliyorlar. Kimi zaman “sehven” (!) yapıyorlar, kimi zaman bile bile , göz göre göre, gözün gördüğünü de bile bile ve fakat umursamadan oynuyorlar gölge oyunlarını ellerindeki kuklalarla. Ve işin acı olan tarafı, bu oyunlar tıpkı Hacivat-Karagöz oyunları gibi loş ışıkta ve perde arkasından icra ediliyor. Belki de bu yüzden gün gibi açık vakaları görmeyi beceremiyoruz.

Dedim ya şimdiki trend internet yasaklayıcılığı diye, bir sonra da Haci Şakir’lerin yasaklanmasını bekliyorum. Neden mi? İzleyeceğin videoya karışan haşmetlinin, sana porno izlemeyi de yasak eyliyor elbette. Neden porno izleyesin? Neden kendi kendini ıssız köşelerde titreye titreye tatmin edesin? Neden porno izlerken göz zinasına mahal veresin? Devletin senin öte tarafta acı(!) çekmeni ister mi? Peki porno izlemeyen ve cinsel bakımdan da bir kurt kadar aç olan makus Türk erkeği ne yapsın? Sorarım, porno izlemesin de ne yapsın? Porno izlemesin de gözü dönüp sokaktaki ite/eniğe, ahırdaki eşeğe/ineğe, evdeki karına, kızına, ırzına, namusuna, iffetine göz mi diksin? Hani sanki bilhassa Türk erkeği; tüm cinsel sorunlarından bertaraf olmuş ve mum gibi mis gibi parafin kokan, dimdik(!), sırtı yere gelmeyen, doyuma ulaşmış bireyler de, pornonun onların ruh sağlığına vereceği derin “çöküntüden” korkar olduk milletçene. Şunu görmek bu kadar mı zor? Biz, siz, onlar… hepimiz aynı toplumda aynı baskılarla büyüdük. Kızsan evden dışarı çıkamadın, çıksan da ağabeylerinin, babanın, kuzenlerinin baskısına boyun eydin. Eydin de ne oldu, sanki şimdi bunun diyeti olarak özgür bir birey mi oldun? Erkeksen hep sırtın sıvazlandı, “aslan oğlum git yap” dendi. Peki ama kimse sormadı mı, “bu çocuk bunları kiminle yapacak?” diye. Oran olarak %50 , %50 olan bir toplumda sadece bir tarafı eve tıkıp, bir tarafı sokağa sal, sonra “benim oğlum çok çapkındır” diye kahvede eşine dostuna caka sat. Bu çocuklar ve daha ötesi hepimiz bu ortamda filizlendik, semirildik, yalansa yalan demenizi canı gönülden isterim… Peki bu riyakarlık neden? Sen şimdi sadece kendi kendini gizli saklı üstü kapalı tatminden başka şansı olmayan küçük ve hatta büyük bireylerin elinden son kozları olan pornoyu da aldığında, onların ellerinde (!) ne kalacak??? Peki o zaman, porno yasak olsun, izlenmesin, hacı şakirlerin ömrü uzasın, ayrıca göbekleri de delinmesin (!) *anlayan anlamıştır* İyi öyle olsun, peki bu gelişmelerin ardından, ete, kana susamış sırtlan sürüsü misali ortalarda dolanan tiplere kim ne diyebilecek? Zaten bastırılmışlık, kenara itilmiş dürtüler, cinsel bilgisizliğin hakim olduğu bir topluma deşarj mekanizması da monte etmediğinizde, durumun akıbetini tahayyül edebiliyor musunuz?

Bana öyle geliyor ki, riyakarlık kanımıza işlemiş durumda. Cumaları camilerin önü tıka basa dolup taşıyor. Kalben orada bulunanları tenzih ederek, şeklen yoklamaya katılanlara söylüyorum; Cuma öğlen vaaza, akşamına fuhuşa Ağva’ya, Dragos’a… Siz hiç merak ettiniz mi, Türkiye’de kaç bin tane travesti vb kişi var diye? Ben çok merak ettim etmesine de, ne yazık ki bunun kaydı kuydu olmadığından herhangi bir sonuca ulaşamadım. Derler ki; her sistem kendini besler ve besleyemezse kendi içine çöker. Eşcinsellik ve buna bağlı olarak toplumdan bir fiil dışlanmalarının neticesinde süreklendikleri fuhuş ortamı, emin olun ki baba mesleğinizden çok daha öteye dayanıyor. Sayıları on binleri hatta yüz binleri bulan bu insanlardan bir çıkarım yapın. Bu insanların sistem tarafından beslenebilmesi için en az bu insanların sayılarının yüz katı müşterisinin olması gerekir. Buradan hareketle; içimizde gizlenen milyonlarca gizli eşcinselin olduğunu görmek için deha veya kahin olmaya sanırım lüzum yok. Bir de şu örnek var; lafa gelince fuhuşu, eşcinselliği, eşcinsel evlilikleri ahlaksızlık sayarız ve hatta cinsiyet içi evliliklere izin veren ülkelere sayar söveriz, olmadık sıfatlar yaftalarız. Öte yandan iş gezisini bahane eder Ukrayna’ya Tayland’a mal satmaya (mal satmaya mı mala v…maya mı bilemem) arz-ı endam eyleriz. Ne ala dünya değil mi? Canım cennette s….m a….ta dedikleri bu olsa gerek. [ bu arada dikkatinizi çekerim; sansürü kendim uygularım, ele güne bırakmam :-) ]

Söylemek istediğim şu; yasakla hiç bir şeyin önüne geçemezsiniz. Yasakla kimseye sınır çekemezsiniz. Yasaklamanın yasak olması gereken ülke özlemine koşan ahaliye bu gibi zincirler vurarak aklı selimleri köşeye sı-kış-tı-ra-maz-sı-nız! Amacım eli günü “orgy” ye şuursuzca ve pervasızca davet etmek değil (ki kimi aklı evveller çıkıp böyle anlayacaktır da), amacım kaş yapayım derken göz çıkartılmasına mani olmak. Belki de Ümmet-i Muhammed’in ahiret hayatına skor sağlamak uğruna, tüm Türk ulusunun ırzını istemeden de olsa tehlikeye atacaksınız. Bu böyle biline. Üstelik bunu yaparken de bilmiş bilmiş konuşacaksınız, belki “sehven” hatalar yapacaksınız, belki çıkıp ahaliye yaptıklarınızın meşruiyetini ballandıra ballandıra anlatacaksınız berisinde yatan esas tehlikeyi göz ardı ederek ve her yaptığınızı siyasi manevralarla alacalı bulacalı süsleyeceksiniz göz göre göre, gözün gördüğünü bile bile, gözümüzün içine baka baka…

Son sözüm; bu memlekette yapılanları sezen, anlayan, algılayan, derin derin pusuda bekleyen bir kitle de var. O kitle sandığınız gibi sadece bakmıyor, hitap ettiğiniz taban kitlenizden farklı olarak, aynı zamanda görüyor da, biliyor da…

SANSÜRE EVET...SIRF ZEVKİNE!!! -Bedava Hayatlarımızın Diyeti-

2011-05-04T00:54:00.000-07:00

Ne zaman ki unuttun ve unutturuldun özgür geçen günlerini
Ne zaman ki bıraktın zincire,yalana dolana karşı debelenmeyi
Ne zaman ki tuttular, götürdüler sürekleye sürekleye bedenini,
İşte o zaman geldi aklın başına değil mi ey uyuşuk Türk genci seni!

Üzülüyorum üzülüyorum üzülüyorum ve yine ve yine çok fena üzülüyorum...
Toplansak da, atlasak da çatlasak da yine ve yine yasak bana yorum!
Bloguma, siteme, edebime ve edebiyatıma sansürü yaftalarsan ey mahlukat-ı forum,
O vakit 22 ağustosuna da, fikriyatına da, beni sürüklediğin geleceğe de çok fena korum!

Nakliyecinin Dilinden Anlamak –II

2010-04-06T03:15:00.000-07:00

Selamlar..Nakliyecinin Dilinden Anlamak - II yazımı sadece Coproblog'a özel olarak yazdığımdan ötürü burada sizlerle link paylaşıyorum. Linki tıklarken CTRL + LİNK yaparsanız memnun olurum. Hem bu sayede bu blogu da diğer sekmede tutmuş olursunuz :)

Yeni yazımda görüşmek üzere...

Haydi Girişimci, Dış Ticarete!

2010-03-31T06:54:00.000-07:00

Selamlar..Daha önce bu konuya benzer bir yazı yayınlamıştık. Bu yazıyı da, o arşiv yazımızın bir devamı olarak düşünebiliriz. Önceki yazımızda “Bir girişimci olarak, dış ticarete nasıl girişebilirim?” sorusuna cevap aramıştık. Bu yazımızda da hem bu soruyu yineleyeceğiz hem de cevabı ilerleteceğiz.

Kendinizi ya “girişimci” olarak adlandırıyorsunuz, ya henüz daha öğrencisiniz ve ek gelir elde etmek istiyorsunuz, ya ev hanımısınız ya da kısa yoldan köşeyi dönmek (!) istiyorsunuz. Ne olduğunuz hiç önemli değil. Önemli olan aynı noktaya, aynı ufka bakıyor ve konsantre oluyor olmanız.

Dış ticaretle alakalı alt yapınızı oluşturmak için tavsiye vermeden evvel, en önemli unsura değinelim. Şimdi; kendimize yabancı lisan durumumuzu sormalıyız. Hangi seviyede, kaç dili, iş lisanında konuşabiliyoruz? Ticaretin en önemli unsuru, karşılıklı anlaşma yapılacak sağlam bir firma veya kişi bulabilmek olduğuna göre ve anlaşmanızı konuşarak veya yazışarak yapacağınıza göre; yabancı lisana çok ihtiyacınız olacak. Sanmayın ki; sadece Azerilerle “iletişerek” zengin olabilirsiniz. Biraz daha global düşünmekte fayda var. Buarada küçük bir tavsiye : Google Translate’e asla güvenmeyin. Çok komik yazılar çıkartıyor, kendinizi gülünç duruma düşürmeniz an meselesi olur.

Kısa bir deneme. Önce Türkçe metin geliyor :

“Merhaba, Biz toptan meyve ve sebze satışı ile ilgilenen bir firmayız. Şirketimiz Ankara'dadır. Türkiye'deki hallere satış yapmaktayız ve Orta Doğu pazarına ihracat tecrübelerimiz vardır. Sizin markanızı uzun zamandır takip ediyoruz. Her türlü ihtiyacınızı ihtiyaç halinde memnuniyetle karşılayacağımızı belirtmek isteriz.”

Şimdi de sıra İngilizce tercümesinde :

“Hi, We are interested in selling wholesale fruit and vegetables are a company. Our organization is based in Ankara. If we are to make sales in Turkey and the Middle East market, we have export experience. Your brand is a long time, we follow. We are welcome all of your needs in case of need are going to want to express.”

Gördüğünüz gibi anlam zor da olsa anlaşılıyor ama bu haliyle gelen bir e-postaya cevap yazılacağını pek sanmıyorum. Cümlelerin çoğu oldukça düşük, gramatik olarak hatalı ve malesef son derece gayriresmi.

Akabinde vereceğimiz tavsiye ise dış ticaretle alakalı biraz kulak dolgunluğunuzun olmasını sağlamak.. Bunu yapmak için size ilk tavsiyem en basit anlatımlı olarak; Doç. Dr.Mehmet Melemen’in “Uygulamalı Uluslararası Ticaret İşlemleri” kitabını okumanız. Bu kitabı okuduğunuzda bilmeniz gereken temel gereksinimlerin tamamına sahip olabilirsiniz.

Eğer lisan ile alakalı bir sorununuz yoksa ve eğer dış ticaretle alakalı kısa bir alt yapı da yaptıysanız artık sermayeniz var demektir. Şimdi işin heyecanlı kısmına geldiniz demektir. Dedik ya, sermayeniz artık kısmen de olsa bilginiz. Bu nedenle mal alıp satmanıza gerek yok. Tıpkı bir emlakçının yaptığı gibi komisyon sistemi dahilinde para kazanabilirsiniz. Yalnız şunu belirtmekte fayda var. Bu sizi hemen kısa yoldan para kazanma heveslerine kesinlikle itmesin. Elbette bu işte de çok önemli nöanslar var.

Bu ince noktalara da önümüzdeki yazılarda değineceğiz...

Devam edeceğim..

Berk PINAR

Nakliyecinin Dilinden Anlamak - I

2010-03-23T04:28:00.000-07:00

Merhaba.. Yeni yazımı sadece Coproblog'a özel yazdığım için buradan link veriyorum. Linke tıklarken CTRL tuşuna basıp tıklarsanız çok sevinirim, hem bu sayede, bu sayfada da kalmış olursunuz :) Buyrun size L I N K

Sevgilerle...

Berk PINAR

Bulustrend Mart Videosu :)

2010-03-17T11:28:00.000-07:00

Sevgili Ömer Ekinci'nin paylaşmaktan utandığı video :D

Bulustrend'de Soru - Cevap

2010-03-17T08:46:00.000-07:00

Mart Ayı Bulustrend İzlenimlerim

2010-03-15T05:10:00.000-07:00

13.03.2010’da Mart ayı Bulustrend’e katıldık. Artık gönül rahatlığıyla “gelenekselleşen” diyebileceğimiz aylık buluşmamız, yine kelimenin tam anlamıyla çoşku içinde geçti. Oradan oraya “kaybedilmiş” sosyelliği arayan ve bilgisayar başında geçen kısmi sosyal fakat özünde pek bir asosyal saatlerin intikamını almaya çalışsan dinamik bir zümre vardı karşımızda.

İlk başlarda “düğün” havasında herkesin kenarlara kendini sotelemesine sevgili Ömer hızlı bir manevrayla 1. yılımızın şerefine hazırlanan pasta hamlesiyle cevap vererek dikkatleri “pistin” ortasına çekti. Hani laf aramızda pasta da dikkat çekmeyecek gibi de değildi. :) O saatten sonra cumartesilerini ulvi bir uğurda feda eden bu genç yüreciklerin minik pıtırcık kalpleri bizler gibi daha bir heyecanlı şekilde atmaya başladı tahminimce. Bu heyecana vesile olan ise Gelistrend ailesinin bir yılını genellikle tatlısıyla (acısıyla demek gelmedi içimden) geçirmiş olmamızdı. Tüm o yazdığımız yazıların birileri tarafından okunduğunu bilmek, yazıya, emeğe saygı gösterildiğini fark etmek gerçekten en azından kendi adıma bana bir afrodizyak oldu. Bu bağımlılığımı tatmin edebilmemi sağlayan ve bunca zamandır bizleri bir çatı altında toplayan başta sevgili Ömer’e, diğer kıymetli yazar arkadaşlarıma sonsuz teşekkürü bir borç bilirim. Ama belki de en önemli unsur, gelistrend’i gelistrend yapan takipciler ve okuyucular. Bir amaca hizmet etmenin en büyük ibadet olarak algılandığı bu topraklarda sizlere de sonsuz kez teşekkür etmek istiyorum.

Son olarak bir küçük özeleştiri yapmanın zamanı geldi sanırım : Ömer, duy sesimizi..Artık Astoria’ya sığmıyoruz. Sadece gelistrend okuyucuları değil, bizleri Friendfeed, Twitter gibi sosyal mecralardan da takip eden kişiler artık toplantılarımıza dahil oluyor. Kabuğumuzu kırmanın zamanı geldi. Hedeflerimiz gibi cüssemize de yaraşır bir organizasyona artık yelken açmalıyız. Aksi takdirde çok hengame yaşanacak...Tıpkı bu Cumartesi günü sevgi selinden ve ilgiden mütevellit yaşanan izdaham gibi :)

Bir sonraki Bulustrend’de daha fazlanızı görmek ve daha fazlanızla tanışmak üzere..

Sevgilerimle,

Berk PINAR

Mart Ayı C-Day İzlenimlerim

2010-03-15T00:47:00.000-07:00

14.03.2010’da Coproline’ın düzenlediği C-day’e ilk kez katıldım ve kelimenin tam anlamıyla etkinliğin her bir dakikasına hayran kaldım. Herşey önceden planlanmış ve her ayrıntı incelikle düşünülmüş. Bu da katılımcıları; tam bir profesyonel çerçevede kucaklamayı sağladı. Toplantıya katılan üreticiler ve yatırımcılar (henüz sadece bir yatırımcı vardı fakat böylesi bir senede bunu bile bulmak büyük başarı bence), mezunlarla birebir görüşme fırsatı yakalarken, senelerdir ürettikleri mamülleri ve şirketlerini bir bir tanıtarak “kazan – kazan” oyununu oynadılar. Bu ikili ilişki bana üretici – satıcı arasındaki “simbiyotik ilişki” faktörünü çağrıştırdı. Ne de olsa satıcı olmadığında, bir futbol sahası büyüklüğünde deponuz bile olsa tek bir ürününüz satılmaz ve ürettiğiniz “ekmek” size sadece kambur olur. Aynı şekilde satıcı da, üreticinin üretmediği mamüller olmassa tabir-i caizse “çıplak” kalır, eli zayıflar. İşte tam da bu sebeple; etkinlik yeni ticari köprüler kurma anlamında çok başarılıydı. Özellikle herkesin eşit olduğu ilkesinden yola çıkan “round – table” (yuvarlak masa) teoremi; bilinen tüm hiyerarşik kıstasları yok sayarak üretici ve e-broker arasındaki dengeyi son derece iyi oluşturdu.

Bir de işin sosyalleşme boyutu vardı. Bir oda dolusu genç (yaş ve/veya ruh anlamında) , enerji dolu, haftanın tek dinlenme günü olan Pazar’ı gözünü bile kırpmadan büyük bir fedakarlıkla feda ederek bu toplantıya katılan (ki buradan herkesin ne denli kararlı olduğu anlaşılabilir) insanlarla tanışma fırsatı boyutu var ki bu bence işin en kremalı kısmı. Hani insan kocaman bir pastanın üstündeki vişneyi önce tatmak sonrada o kremaya parmak daldırmak ister ya, işte bu toplantıda yeni insanlarla tanışma isteği bende aynı çoşkuyu oluşturdu. Oradan oraya koşarak “Acaba kiminle tanışsam, kime merhaba desem, iki saatimi nasıl en etkili şekilde kullanırım?” soruları ise adrenalinime adrenalin kattı. Hatta sevgili Nural Ekşioğlu ile yaptığım sohbet çok verimli oldu. Sebebi ise kendisinin bana yeni yazım için ilham kaynağı olmasıydı ki, bu yazıyı sanırım önümüzdeki hafta Copro-blog’da paylaşıma açacağız.

Elbette güzel olan çoğu şeyin yanına bir kaç eleştiri de getirmekte fayda var. Ne de olsa çevrenizi sadece “pohpohlamak” sahte dostlukları perçinler. Bir Coproline gerçek dostu olarak; bir sonraki C-day’de dikkat edilmenisini arzu ettiğim noktalar şunlar;

1. Üreticiler yaptıkları sunumlarda şirketlerinin kuruluş yılı, ailelerinin yıllar içinde yaptıkları kazanımlar gibi e-brokerların ilgi alanlarında ilk sıraya oturmayan konulara sıklıkla değinip aynı sunum hatasını yaptılar. Bunun yerine kısıtlı sürede markalarının pazar payları, sektördeki fiyat aralığındaki yerleri, sahip oldukları kalite değerleri (kurumsal kaliteden bahsetmiyorum, mamülün kalitesini kastediyorum) gibi konulara değinerek daha aydınlatıcı olabilirdiler. Bir de, üretici sunumlarının biraz daha çalışılmış olmasını beklerdim. Ne diyelim bir dahakine biraz daha iyileşmesini temenni ediyorum.
2. O kadar canlı ve hareketli bir ortamdı ki, kiminle konuşacağımı seçmekte zorlandığımı zaten yukarıda ifade etmiştim. Fakat yaşadığım sıkıntı biraz da toplantı alanında hedefimi iyi seçememek oldu. Dikdörtgen yapıya sahip bir toplantı salonu insanların kişileri seçmekte zorlanmasına ve kenarlara itilen katılımcıların, köşe başlarında münazaralarına yol açtı. Biraz daha geniş ve kare yapılı bir salon hem kişilerin daha fazla “piste” çıkmasını hem de kişilerin birbiriyle daha samimi, daha kolay iletişim kurmasını sağlayabilirdi. Bir dahaki C-day’de mümkünse salonumuzun büyütülmesini rica edeceğim. Tamam kabul ediyorum, kanı damarlarına sığmayan yüz kişiyi dizginlenemek büyük bir arenada daha zor olabilir ama bence denemekte de yarar var... 
3. İlerisi için katılan üretici firmaların mallarının biraz daha niş olmalarını temenni ediyorum. Bkz. Sihirli Diş Fırçası..Bu ürün çok hoşuma gitti. Eşime de bir tane getirip beraberce denedik. Oldukça pratik ve akılda kalıcı bir ürün. Pazarda henüz muadil ürünlerin olmaması da başlangıç yapacaklar için eşsiz bir fırsat. Söylemek istediğim şu; bir brokerın elinde on tane elma satan, yirmi tane makarna satan, onbeş tane tornavida satan üretici firma bilgisi olacağına bir – iki tane niş ürün satan üretici bilgisi bence çok çok daha kıymetli. Bu nedenle e-brokerlara da niş ürünlere daha fazla eğilmelerini naçizane tavsiye ediyorum..

Son olarak; bu organizasyonu gerçekleştiren ve emeği geçen herkese ve elbette tüm katılımcılara teşekkürü bir borç bilirim. İyi varsınız, iyi ki sosyalsiniz ve iyi ki Coproline’lısınız..Hee unutmadan bu yazıyı ne zaman okursanız okuyun yukarda bahsettiğim kremalı pasta aklınıza takılırsa en iyisini, en doğalını, en nev-i şahsınıza münhasırını ve en ev yapımı olanına sevgili Nural hanım’dan bulabileceğinizi unutmayın.. Kendisine buradan ulaşabilirsiniz...

Mayıs ayı C-day’de görüşmek üzere...

Sevgilerimle,

Berk PINAR

TESLİM VE FİYATLANDIRMA – II

2010-02-10T00:50:00.000-08:00

Merhaba. Teslim ve fiyatlandırma konusuna daha önce bir giriş yapmıştık. Eski yazıya buradan ulaşabilirsiniz. Kısaca yaptığımız girişte; INCOTERMS’ün ne zaman, kim tarafından, ne amaçla tasarlandığını anlatmış ve kategorilerin hangileri olduğunun üstünde durmuştuk. Şimdi kategorileri ve altlarındaki klozları örneklerle inceleyelim.

E Kategorisi : Önceki yazımızda da belirttiğimiz gibi, teslim şekillerinde kategoriler, ihracatçı açısından en az sorumluluk ve yükümlülük içeren hallerden en çok sorumluluk ve yükümlülük içeren ihracatlara doğru sıralanır. Bu bağlamda; E kategorisi, ihracatçı açısından en sevilen, başak bir deyişle en “cici” kategoridir.

EXW : Bu grupta sadece tek bir kloz mevcut; o da EXW diye kodlanan “ex-works” olarak bilinen “iş yerinde teslim” klozudur. Ex-factory , ex-warehouse gibi kullanımları da mevcuttur. Satıcı, ambalaj ve kolileme işlemi haricinde hiç bir yükümlülüğe karışmaz. Gümrük işlemleri yapılmamış ve taşıyıcıya yüklenmemiş şekilde alıcının tasarrufuna bırakılır. Yani ithalatçı; yükleme, ara nakliye, ihracat için gümrük işlemleri, yükleme masrafları, ana nakliye, mal sigortası, ithalat ülkesindeki ara nakliye, varış masrafları, ithalat için gümrük masrafları ve boşaltma masraflarının tamamını üstlenir.

Dilerseniz bir örnekle konuyu pratiğe dökelim : Diyelim ki 3M firmasından bir mal alacaksınız ve diyelim ki adamlar türlü yazışmalardan sonra size teslim şekli olarak EXW/Minnesota yazdılar. Bu ne demek? Bu şu demek : yani siz buaradan bir nakliye firması ile anlaşıp,3M’in Minnesota’daki merkezine bir araç yönlendireceksiniz ve akabinde gerekli tüm o işlemleri yaparak ithalatı gerçekleştireceksiniz. Yönlendirdiğiniz aracın şoförü 3M firmasına gidip malları ara nakliye aracına yüklediği anda, malların tüm hasar , zıya gibi riskleri de sizin tasarrufunuza yüklenecek. Peki bu noktada siz, Amerika’da ki gümrük işlerini nasıl halledeceksiniz, oradaki yüklemeyi nasıl organize edeceksiniz? Zira Amerika’da ne bir gümrükçü tanırsınız ne bir forklift operatörü, öyle değil mi? İşte bu noktada devreye ticari içtihatlar (teamüller) giriyor. Elbette sizin Amerika’da veya dünyanın herhangi bir yerinde gümrükçü, forkliftçi tanıma şansınız zor olduğundan ötürü, satıcı firma; yani ihracatçı tüzel kişi, malların ihracata dair gümrük işlemlerini bitirip size teslim eder. Bunun yanında genel olarak yükleme organizasyonuna da destek verdiğine sıklıkla rastlanır. Elbette yapılan masraflar karşı tarafa yani ithalatçıya ya fatura edilir ya “ambalaj masrafı” olarak gösterilir ya da ikili ve ticari ilişkiler kuvvetliyse herhangi bir bedel tahsil edilmez. Her ne kadar literatürde yükleme masrafına ve işine satıcının karışmadığı yazılsa da; teamülde biraz daha farklıdır. Aslında hem gümrük işlemlerinin halledilmesi hem de yüklemenin yapılmasına satıcı taraf müdahale ediyorsa, FCA terimini kullanmak daha doğrudur. Bunun yanında unutmamanız gereken en önemli unsurlardan birinin “sigorta” olduğunu ve bu yükümlülüğün de elbette ithalatçının üzerinde olduğudur. EXW ile alakalı olarak söylenmesi gereken son şey de; sorumluluk ve yükümlülüğün devrinin ara nakliye aracına yüklendiği “an” olduğunu bilmemizdir.

F Kategorisi : Bu grup; satıcının malları taşınmak üzere alıcının verdiği talimata göre teslim etmesini gerektirir. Bu ne demek?  Hemen detaylandıralım ve ardından örneklendirelim.

FCA : Bu grupta üç adet kloz bulunur ve kademeli olarak artar. EXW’den hemen sonra sıralanan teslim şekli FCA’dır. EXW’de de belirttiğimiz gibi eğer gümrükleme ve yükleme masraflarını satıcı üstleniyorsa (artı satıcı ülkesindeki ara nakliye de dahil olmak üzere) FCA terimi kullanılır. FCA terimini diğer “F” grubu terimlerinden ayıran bir özellik de bütün taşımalara (hava,kara,deniz,demiryolu) uygun olmasıdır. FCA; “free carrier” yani “taşıyıcıya masrafsız olarak ...belirtilen yerde” manasında kullanılır. Yani FCA/Barcelona denildiği zaman anlaşılması gereken şey şudur : İthalatçı olarak siz, malı Barcelona’dan yönlendirdiğimiz araçla belirtilen yerde teslim alacaksınız. Bu teslim yeri satıcı firmanın iş yeri de olabilir, bir liman da olabilir, bir antrepo da ya da bir gar da olabilir. Satıcı ambalaj ve kolileme, ara nakliye aracına yükleme, ara nakliye ve ihracat için gümrük işlemlerini yapmalıdır. Bunun dışında, kullanılıyorsa limandaki yükleme masrafları, ana nakliye, mal sigortası, ithalat ülkesindeki ara nakliye, varış masrafları, ithalat için gümrük masrafları ve boşaltma masrafları alıcıya aittir. Buradaki en önemli nöans ise; eğer teslim satıcının mahalinde ise, satıcı yüklemeden sorumludur ama teslim herhangi başka bir yerde ise o zaman satıcı boşaltmadan mesul olmaz.

FAS : F kategorisinde bulunan ikinci kloz; FAS “free along side” yani “gemi doğrultusunda masrafsız teslim”dir. Adından da anlaşılabileceği gibi mallar gemi doğrultusunda yerleştirildikleri zaman, satıcının malları teslim etmesi demektir. Tam da bu andan itibaren mallarla alakalı bütün masraflar, zıya ve hasar riskleri alıcının üstüne geçer. Bu terimde kesinlikle ve kesinlikle malın ihracata ilişkin gümrük işlemleri satıcının üstündedir. Ancak taraflar tam tersini aralarında anlaşırlarsa bunu satış sözleşmesinde belirtmek durumundadırlar. Ayrıca FAS teriminin sadece deniz ve içsu (dere, göl, gölet gibi) taşımacılığı için elverişli olduğunu ve kara, hava , demiryolu taşımacılığına karşılık vermediğini bilmekte fayda var. Tabloda görüleceği gibi sorumluluk ve yükümlülükler FCA ile aynıdır. Yalnızca teslim yeri değişiktir. Bunun dışında limandaki yükleme masrafları, ana nakliye, mal sigortası, ithalat ülkesindeki ara nakliye, varış masrafları, ithalat için gümrük masrafları ve boşaltma masrafları alıcıya aittir.

FOB : F kategorisindeki son kloz; FOB yani “free on board” ,”gemide masrafsız teslim” şeklidir. Belki de en önemli teslim şekilleriden biridir. Bunun sebebi ise haddinden fazla popüler olmasıdır ve aynı zamanda sürekli olarak yanlış kullanılmasıdır. Geleneksel olarak beyannamelerde ihracat bedeli FOB bedel üzerinden hesaplandığı için, sürekli aynı iki üç teslim şeklinde ısrar ederler. (beyannamelerde ithalatta CIF bedel baz alınır) FOB teriminde sıklıkla tacirler FOB işyeri, FOB/Çankırı, FOB/Sivas gibi kullanımlara imza atmaktadırlar. Oysa FOB terimi de FAS gibi yalnızca deniz , içsu gibi taşımalarda kullanılır. Eğer deniz yolu (ya da su yolu) kullanılmayacaksa, o halde FCA teriminin kullanılması daha mantıklı olur. FOB teriminde bir de “küpeşte” kavramı vardır. Bu kavram geminin yan duvarını anlatır. FOB’taki temel unsur, teslime ait malın küpeşteyi geçer geçmez, satıcının sorumluluk ve yükümlülüğünden alıcıya geçmesidir. Peki o halde; mal tam yüklenirken vinç boşalırsa ve mal küpeşteye çarpıp denize ya da limana düşerse ne olur? Ya da aynı şekilde mal küpeşteyi aşarken vinçten sıyrılıp güverteye düşerse ne olur? Bu iki durumda zayı, hasar durumları kime yansıtılır? Cevap oldukça basit; eğer mal küpeşteyi geçip güverteye düştüyse, hasar ve zıya alıcının üstüne kalır. Ama mal küpeşte düşüp denize veya limana düşerse o zaman hasar ve zıya satıcının üstüne kalır. Malların küpeşteyi aştıktan sonra örneğin vincin arızası sebebiyle düşüp denize veya limana boşalmasında da sorumluluk ve yükümlülük alıcıdadır. Bu anlamda bu teslim şeklinde de sigortanın büyük önemi vardır. Bu teslim şeklinde de satıcı; kolileme, ambalajlama,yükleme, ara nakliye ve ihracat için gümrük işlemlerini yapmakla mesuldur. Malların küpeşteyi aştığı ana kadarki liman masraflarını da satıcı karşılar. Öte taraftan küpeşte sonrası masraflar alıcı tarafından karşılanacağı gibi bir de şu ek masraf ve sorumluluklar da alıcı üstündedir : ana nakliye, mal sigortası, ithalat ülkesindeki ara nakliye, varış masrafları, ithalat için gümrük masrafları ve boşaltma masrafları. FOB teriminde karşımıza zaman zaman FOB (trimmed) , FOB (stowed) gibi (trimmed : istiflenmiş , stowed : düzenlenmiş) kullanımlar çıkar. Bu durumda; satış sözleşmelerinde satıcının ve alıcının istiflenmeden ve düzenlenmeden ne dereceye kadar mesul olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Çünkü bu kavramlar kargaşaya yol açmaktadır. Bu nedenle eğer sözleşmede detaylandırılmayacaksa, hiç kullanılmamaları daha sağlıklı olur. Karıştırılan nokta hem teslimin tam olarak nerede biteceği yönündedir hem de bu sözcüklerin sadece masrafları mı kapsadığını yoksa masraflara hasarların da dahil edilip edilmediği hususundadır.

Devam edeceğim...

Berk PINAR

Teslim Ve Fiyatlandırma

2010-02-01T03:24:00.000-08:00

Merhaba. Daha önceden bu konuyu kısaca özetlemiştik, ama şimdi biraz daha detaya inmekte fayda var. Bu nedenle, bugün sizlere bahsedeceğim konu “dış ticarette teslim şekilleri” yani “Incoterms” klozları. Konuya giriş yapmak için hemen kısa bir örnek vermek gerekirse; diyelim ki bir malı almak için ya da satmak için yurtdışından veya yurtiçinden bir firma ile bağlantı kurdunuz ve diyelim ki satacağınız malın fiyatını karşı tarafa ileteceksiniz ya da size karşı taraftan mala ilişkin bir fiyat gelecek. İşte bu noktada o fiyatın içine neler dahil olacak, satanın ve alanın sorumluluk ve yükümlülükleri nerelerde başlayıp, nerelerde bitecek, neleri kapsayacak gibi sorunların bertaraf edilebilmesi için bugünkü konu gerek uluslararası ticarette gerekse de ulusal ticarette hayati önem taşıyor.

Bildiğimiz gibi bir malın rayiç bedelinin hesaplanmasında genel geçer mantık şu yöndedir : Bir malın üretiminde her işletme “sabit maliyet (kira, amortisman, işletme giderleri vb)” ve üretim artışına bağlı olarak “değişen maliyet (hammadde, iş gücü, yakıt, enerji vb)” gibi giderleri üstlenmekte olup, sabit ve değişken maliyetlerin toplamı ise o mal için yapılan “toplam maliyet” değerini vermektedir. O malın üretiminde ortaya çıkan bu “toplam maliyet” üretim miktarına bölündüğünde ise elimize “başa baş” noktası gelmektedir. Peki sadece başa baş noktasına kar koyarak satış mı yapmalıyız? Alıcının küreselleşmiş küçük dünyamızda nakliye, sigorta, gümrük vergileri, indirme-bindirme gibi yan masraflarında hesaba katılması gibi bir isteği olursa ne yapacağız? Elbette artık “Ben sadece depomdan satarım kardeş, gel-al malını!” diyemeyiz. Bu nedenle bu ve benzeri hesaplamaları yapabilmek adına ve bu hesaplamalardan ortaya çıkacak karışıklıkları önleyebilmek adına bazı çalışmalar yapılmıştır.

Peki bu çalışmalar ve amacı nedir ve bu çalışmaları kim yapmaktadır?

Merkezi Paris’te bulunan Uluslar arası Ticaret Odası (ICC), uluslar arası ticaret hareketlerinde anlaşmazlıkları, uyuşmazlıkları ve hukuksal ihtilafları ortadan kaldırmak ve böylece alıcı ile satıcının gereksiz yere para ve zaman kaybını önlemek amacıyla, salım-satım işlemlerine bazı kurallar getirmiş ve bu düzenlemeleri ilk kez 1936’da “INCOTERMS” adıyla yürürlüğe sunmuştur. Daha sonradan pek çok revizyona uğramış ve 1953, 1967, 1976, 1980, 1990 ve nihayet 2000’de bazı değişikliklerle son halini almıştır. 2000’den bu yana bu konuda çeşitli revizyon çalışmaları yapılmakta olmasına rağmen halen daha INCOTERMS 2000 broşürü güncelliğini korumaktadır.

Incoterms’ün kapsamı; maddi malları içine alır. Yani bilgisayar yazılımı gibi gayri maddi haklar (intangibles) incotems’ün kapsamı içinde değildir.

Dilerseniz artık yavaş yavaş incoterms klozlarını tanımaya başlayalım…

Herhangi bir vesaik çeşidinde (örneğin ticarî faturada) teslim belirtileceği zaman, ilgili teslim şeklinin kod harflerle ve yanına da ihracatçının teslimi gerçekleştirip sorumluluğunun bittiği yerin isim yazılır. Örneğin EXW/Konya , FCA/Marsilya , FOB/Genova, CPT/Selanik veya DDU/Şam gibi…

Incotermsler uluslararası ticarette kullanılan, evrensel olarak standardize edilmiş sözleşme terimleridir. Değindiğimiz gibi değişimi yapılan malların fiyatı bu terimlerin müzakeresine dayanan bir sözleşmede belirtilir. Temelde, müzakereye konu olan terimler, ürünün taşınmasının hangi kısmını hangi tarafın ödeyeceğini gösterir. Bu terimlerin sözleşmede kullanımı zorunlu değildir. Ancak bu terimlerin (klozların) kullanılması, sözleşmenin dayandırılacağı hukukî zemin açısından son derece sağlıklıdır. Bu nedenle, uluslararası ticarete katılan taraflar en azından bu terimlerin bir örneğini referans için bulundurmalıdır. Dört ayrı kategoride toplanmış ve herbiri üç harf kısaltması ile belirtilen onüç adet kloz vardır.

Öncelikle kategorileri tanıyalım ve hemen akabinde de klozları tek tek inceleyelim.

Dört ayrı kategori şunlardır : E, F, C, D…Bu kategoriler satıcının en az yükümlülük taşımasından en az yükümlülüğüne göre sıralanmıştır. Başka bir değişle E grubunda satıcı “güllük gülistanlık” bir satış yapıp “malı gel, depomdan al kardeşim, gerisine ben karışmam” tavrını takınırken, kademeli olarak “D” kategorisinde satıcı, malını satmak için malı alıcının deposuna ya da talep ettiği yere kadar taşımak ve tüm sorumlulukları üstlenmektedir. İlerleyen bölümlerde tüm bu sorumluluk ve yükümlülüklere detaylı olarak değineceğiz. Başka bir değişle bir ithalatçı için en kolay ithalat yolu D kategorisi iken, en çok çaba sarf etmesi gereken kategori de elbette E kategorisi olmaktadır.

Bu kategorilerin sırasını ezberlemek elbette gereksiz. Bu nedenle aşağıdaki akrostiş metinleri hazırladım. Bu yoldan daha kolay bir hatırlatma sağlayabilceğimizi düşünüyorum..

E dirne’den Fatsa’ya
F iyat
C aizpse
D animarka’ya

Teslim şekilleri konusuna yaptığımız bu girişin ardından, önümüzdeki yazılarda tek tek klozları anlatacağız ve ihracatçı/ithalatçı olarak sorumluluk ve yükümlülüklerimizin nerelerde başlayıp nerelerde bittiğini irdeleyeceğiz...

Devam edeceğim..

Berk PINAR

Elektronik Eşya İthalatı

2010-01-20T04:31:00.000-08:00

Selamlar. Geçen gün hem şahsi e-posta adresime yönlendirilen, hem de forumlarda sorulan soruların çoğunun Çin’den elektronik eşya ithaline ilişkin olduğunu farkettiğimde, bu konuyu yazmaya karar verdim. Her ne kadar internette bu konu ile alakalı benzer yazılar olsa da; sizlere bir özet de ben yapayım dedim. Buarada, bu yazının sadece Çin’den ithalat esaslarını kapsadığını düşünmeyin. Kanunlar ve genelgeler geneldir, yalnızca ben bu yazıyı Çin’den ithalat kapsamında hazırladım. Bunun yanında sizlere yeni gümrük kanunundaki bir -iki gelişmeyi de vererek bazı hatırlatmalar yapacağım.. Unutmadan; dilerseniz Çin ile alakalı diğer yazılarımı da okuyabilirsiniz. Yazı 1 ve Yazı 2 için lütfen tıklayın...

E-posta adresime gelen soru şöyleydi : Çin’den, örnek üründen sonra 10 ve 50’şer parça olmak üzere notebook getirtmeyi düşünüyoruz. Tabii orjinallik ve garanti üzerinde çok durmamıza rağmen, işi garatiye almanın bir yolunu bulamadık. Beni düşündüren mevzuları özetlemem gerekirse; ürünlerin garantisinden ve orjinalliğinden nasıl emin olabilirim, güvenilir bir şekilde nasıl ödeme yapabilirim, ürünler (ya da örnek ürün) ile ilgili gümrük süreci nedir. Kusura bakmayın, acemiğimizle bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Yardımcı olursanız çok seviniriz...

Benim verdiğim cevap ise şöyleydi : Türkiye’de elektronik eşya ithalatı aşamasında; satış sonrası ile alakalı olarak; yedek parça, onarım, garanti gibi hizmetler gereken ürünlerde "Bakım/Onarım ve Servis Garanti Belgesi" aranır. Yani siz eğer; halihazırda bilgisayar işi ile ilgiliyseniz, satış ve satış sonrası ofisleriniz ve hizmet ağınız varsa; o zaman sorun yok. Bunun dışında bu ithalatı yapmanız zor. Ayrıca; Türkiye'ye ithal edeceginiz bütün elektronik ürünler, ilgili listelerde yer aliyorsa CE belgesine sahip olmalıdır. CE belgesine sahip olsa da, bir ürünün CE standartlarında olup olmadığının tesbiti için TSE'ye gönderilmesi gerekir. (Ya da CE işareti olduğunun ispatı için “deklarasyon belgesi” ibrazı şarttır.) Bunun dışında, güvenli bir ortada çalışma fırsatı bulabilmek ve Çin ile alakalı aklınızdaki soru işaretlerine çözüm oluşturabilmek adına sizlere Çin'de yerleşik satın alma acentalarını öneririm. Hatta Çin’de pek çok Türk danışmanlık firması mevcut. Onlar, sizin adınıza bütün işlemleri oradan hallediyorlar. (ürün ve firma analizi, sözleşme, satın alma işlemleri, gözlemleme, yüklemeye iştirak v.b.) Bu firmalar, bu hizmetlere ek olarak hem lisan sorununu çözüyorlar, hem de ticari danışmanlık veriyorlar. Buna ek olarak; garanti belgesine ek olarak yine Sanayi Bakanlığın’dan “Satış Sonrası Hizmetleri Yeterlilik Belgesi” alınması şarttır. Bu belge için değişik bölgelerde yetkili servislerle anlaşma gereklidir. Bunun yanında belirtmeliyim ki; Türkiye’de ikinci el elektornik eşya ithalatı malesef yasaktır.

Son olarak sizlere 07.10.2009 tarihinde yürürlüğe giren yeni gümrük kanunundan bir iki nokta belirterek yazımı sonlandırıyorum.

• Madde 167’deki ithal eşyasında Gümrük Muafiyeti için belirlenen alt sınır, 100 €’dan 150 €’ya çıkarılmıştır. Ayrıca yolcu beraberinde getirilecek hediyelik eşyanın muafiyet limiti, 300 €’dan 430 €’ya yükseltilmiştir.

• Madde 225 uyarınca; posta veya kurye kargo kapsamında gelen veya gönderilen, brüt miktarı 30 kg. ve 1500 €’yu geçmeyen ihracat rejimine ait eşya ve serbest dolaşıma giriş rejimine konu olan (ithal edilen) ticari mahiyet arz etmeyen eşyaların gümrük beyanı dahil tüm gümrük işlemlerini, yukarıda bahsettiğimiz taşıyıcı firmalar gerçekleştirecek ve bu hizmetlerden herhangi bir ücret talep edemeyeceklerdir. Yalnız bunun için bir vekalatname vermeniz gerekmektedir. Bununla beraber muhakkak dikkat edilmesi gereken bir unsur da; gümrük müşavirliği ücreti alınmadı zannedip kar ettiğimizi düşünürken, “ordino veya ardiye” masraflarının şişirilmesinden ötürü tabir-i caizse; kazık yememek!!!

Görüşmek üzere...

Berk PINAR

Global Düzenbazlar V

2009-12-30T22:51:00.000-08:00

Merhaba. Bu yazıyı okumadan önce muhakkak “Global Düzenbazlar IV” yazısını okumanızı tavsiye ediyorum. Eğer okuduysanız; derhal hızımızı alalım ve “Nigerian Scam / 419” konusuna devam edelim.

419 hadiseleri sadece “devrik bir liderin oğlu, bir bürokratın örtülü ödenek paralarını aklaması v.b.” unsurları içine almıyor elbette. Son zamanlarda bilhassa +359 telefon kodu ile komşu Bulgaristan’dan da sıkça gelen arkadaşlık teklifleri (!) sayesinde bu tarz dolandırıcılıklar da boyut değiştirmiş ve budaklanmıştır. Ama biz yine de işin ticari kısmından örneklemelere devam edelim.

Bitirdiğimiz kriz senesinde pek çok üretici / işletmeci daralan Avrupa pazarından gözlerini diğer pazarlara çevirmek zorunda kalmış ve dış ticaretteki dikkatlerini 3. Dünya ülkerinin olduğu Afrika pazarına kaydırmıştır. Bilhassa tekstil üreticileri, Afrika pazarını kendilerine hedef-pazar seçmişlerdir..

Ancak, özellikle Nijerya çıkışlı Afrikalı firmalara dikkat etmekte fayda var. Nijerya çıkışlı firmalardan çoğu üretici ve ihracatçı muzdarip olmuş durumda. Türk ihracatçısına faks, telefon, e-posta veya B2B sitelerinden ulaşıp satış konusunda aracılık yapabileceklerini bildiriyorlar.

Afrikalı dolandırıcılar; bazı belgelerin doldurulmasını, ardından kaşelenerek geri gönderilmesini talep ediyorlar. Kaşelenmesini istedikleri belgeler; ICPO (Irrevocable Corporate Purchase Order) yani geri dönülemez satın alma sözleşmesi ve LOI (Letter of Intent) yani niyet mektubu. Bu belgelerle güven kazanan firmalar, imzalardan hemen sonra sözde bir “avukat” sizinle irtibata geçiyor ve elbette sizden sözkonusu avukatlık hizmetleri için yüklü bir meblağ para istiyor.(1) Elbette çoğu firma da “kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez” mantığı ile karşılarına çıkan meblağları transfer ediyorlar.

Yine kendilerini firma sahibi/ bürokrat gibi tanıtan bu uyanıklar sizden ilk etapta az az, fakat ilerleyen etaplarda yoğun miktarda numune de almak isteyebilir. Örneğin “Global Düzenbazlar II” yazımda bir e-ticaret kazazedesinin Nijerya’lı bürokratlara (!) neredeyse bütün bır kış yetecek kadar bal, tereyağı ve fındık ezmesi yolladığını yazmıştım. Dolayısıyla buradaki en önemli unsurun; büyük vaadlerle gözü boyanan kurbanın, küçük küçük ısırılması ve uygun an geldiğinde de boğazlanması olarak resmedilebilir.

Eğer atılan oltaya yakalandıysanız; para kazanma hayaliyle size söylenen yalanları ister istemez görmezden gelebilirsiniz. Örneğin; işte bazı aksamaların olduğu, bazı problemlerin çıktığı söylenerek bir takım komisyon ve sözde rüşvetlerin sizden istendiğini görebilirsiniz. Karşı tarafı yeteri kadar doyurursanız ya da tam tersi hiç doyurmassanız, bu şahışların bir anda sırra kadem bastıklarını görürsünüz.

Bir diğer senaryoda da; çeşitli bahanelerle sizden kimlik ve pasaport bilgilerinizin eksiksiz olarak alınmasıdır. (örneğin size davetiye yollamak isterler, çünkü sizi hayali bir beş yıldızlı otelde ağarlayacaklardır ve size eşsiz Lagos akşamlarını tattırmak istediklerini söylemişlerdir) Eğer bu ticari toplantı fırsatını onaylar ve kimlik bilgilerinizi karşı tarafa yollarsanız; kim bilir belki de adınıza çekilmiş yüklü bir miktarda banka kredisi olduğu gerçeğini öğrenebilirsiniz. Unutmayın ki “minareyi çalan kılfını uydurur” ! İşbu nedenle size herşey çok profesyonel gözükecektir. Her türlü formlar, e-mailler, telefonlar, avukatlar ve hatta promosyon ürünler gözünüzü boyamaya hizmet edecektir.

İşin en kötü yanı bu tarz bir dolandırılma ile karşılaşırsanız paranızı kurtarma gibi bir şansınızın hemen hemen hiç olmamasıdır. Bu sebepten ötürü mail kutunuza düşen bu tarz mailleri dikkate almamanız sizin yararınıza olacaktır.(2) Hatta parasını kurtarmak için Nijerya’ya giden kazazedelerin, 419’cular tarafından kaçırılıp ailelerinden fidye istendiği bile rapor edilmiştir. Bu da 419’cuların nasıl örgütlendiğine en somut örnektir. Yani elinizi verirseniz muhakkak kolunuzu kaptırırsınız.

O halde ne yapalım? Afrika ile hiç çalışmayalım mı? Elbette hayır. Ama ilk etapta bu 419 tarzı e-mailleri gelir gelmez silin gitsin. Öte yandan gerçekten ticari bir faaliyet amacı ile sizinle irtibat kurulduğuna inanıyorsanız, ya da irtibatı siz kurduysanız, benim şahsi önerim hemen Nijerya’daki Türk Ticaret Müşteşarlığı ile irtibata geçmeniz ve karşı şirketin ticari sicilini inceletmeniz. Bunun da akabinde eğer sorun yok gibi gözüküyorsa ödeme şeklini mümkün mertebe “Peşin Ödemeye” çevirmeye çalışın. Zaten ürününüz sizinle çalışmak istenecek kadar “niş” ya da fiyat bakımından uygunsa zaten şartlarınızı kabul ederler. Yani kısaca özellikle bu tarz 3. dünya ülkeleri ile çalışırken ekstra dikkat ve özen göstermenizi şiddetle tavsiye ederim...

Eğer tüm bunlardan sonra halen daha size bu 419 tarzı e-postalar geliyorsa lütfen bu e-postaları buraya yönlendirin.

Ne diyelim...Lütfen çok dikkat edin ve ekran karşısındaki kişinin artniyetli olabileceğini unutmayın..

Kolay gelsin....

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

Kaynaklar :
1. www.foreigntradeforum.com yazar: Burak Çağrı Ekici
2. www.foreigntradeforum.com yazar: Burak Çağrı Ekici

Global Düzenbazlar IV

2009-12-30T22:45:00.000-08:00

Merhaba. Bu yazımda hem “global düzenbazlar” yazı dizimize devam edeceğim hem de “nigerian scam / 419” diye adlandırılan dolandırıcılık yöntemlerine değineceğim.

Eminim ki çoğunuza bilhassa Nijerya’dan, Bangladeş’den zaman zaman Endonezya’dan veya Rusya’dan kafa karıştırıcı e-postalar geliyordur. Bu e-postalarda ya hükümetler değişmiş, askerler iktidara gelmiştir, ya memleketin ünlü bir siması vefat etmiştir ve genellikle İsviçre’de bulunan hesapların aktarılması için bir yurtdışı hesabına ihtiyaç vardır, ya da devrik kralın çocukları bürokratlar aracılığı ile aile sermayesini “sizin” üstünüzden yurt dışına kaçırmak istemektedirler. Bunun karşılığında da size yüksek oranlı komisyon teklif edilmektedir. Fakat ne gariptir ki; kimi zaman yüzlerce milyon amerikan dolarını bulan bu servet sahiplerinin (!) koca dünyada sizden başka güveneceği bir kimse de yoktur. (1)

Şu aşamada eminim ki çoğunuz içinizden diyorsunuz ki; “Ben hayatta böyle birşeye inanmam, bana böyle bir e-posta gelse hemen silerim”. Belki haklısınız, ama rakamlar tam tersini söylüyor...

Dilerseniz; bir de bu tarz dolandırıcılık hikayelerinin merkezinin neden Nijerya olduğunu, bu tarz hadiselere neden “Nigerian Scam” (Nijerya Dolandırıcılığı) denildiğini bazı şaşırtıcı bilgilerle destekleyelim.

• Nijerya, Afrika’nın en kalabalık ülkesi (tahmini 135 milyon)
• Nijerya, Afrika’nın en büyük ikinci ekonomisi (hem de katma değerli üretim olmadan)
• Nijerya dünya’nın en büyük altıncı petrol üreticisi (halka düşen pay neredeyse % 0 !!)
• Nijerya, BM kayıtlarına göre Dünya’da en fazla yolsuzluk yapılan ülkesi.
• Nijerya, kabileler ve dinler arası gel-gitler yaşayan, tam anlamıyla bir kosmopolit çorba. (2)

Bu altyapısal bilgilerden sonra belirtmeliyim ki; Nijerya’da gelir dağılımı çok bozuktur. Dünya’nın altıncı büyük petrol üreticisi olmasına rağmen, ülkede petrol karaborsadan satılmaktadır ve parayı sadece devlet ile iş yapan aracılar (!) kazanmaktadır. Alt ve üst yapısı neredeyse “0” olan bu ülkenin “genç girşimcileri” de sermayesiz oldukları için çözümü dolandırıcılıkta buluyorlar. Yapılan tahminlere göre ülkede 250.000 profesyonel dolandırıcı var. Bakın düşünün ki bu rakam; orta ölçekli bir Anadolu kentinin kadınlı-erkekli, çoluklu-çocuklu rakamına denk geliyor.

Bu tarz mektupla kurban arama sistemi ilk etapta posta yoluyla başlamış, zaman içinde teknolojiye ayak uydurarak faksa, şimdi de e-posta vasıtasıyla kozmik bir sıçrama gerçekleştirdi ve dünyada bu işin öncüsü Nijerya olduğu için de “Nigerian Scam” adıyla anılmaya başlandı. Bu tarz dolandırıcılık vakaalarının bir diğer ismi de “419” olarak adlandırılmaktadır. 419 ismi; Nijerya’daki hukuk sisteminin “dolandırıcılıkla alakalı” maddesinden gelmektedir. 419 vakaalarının sağladığı senelik ort. 1.000.000.000,00 $ (bir milyar dolar), Nijerya ekonomisinininde % 2 sine tekabül etmektedir. Bu nedenle de Nijerya hükümeti, dolandırıclığa karşı savaş açmış gibi görünse de “ekonomiye döviz girdisi sağladığı için” altın yumurtlayan tavuğu kesmek niyetinde değillerdir.

Devam edeceğim...

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

Referanslar :

(1) : Radikal Gazetesi
(2) : www.binrota.com

GLOBAL DÜZENBAZLAR - III

2009-12-27T21:16:00.000-08:00

Merhabalar.. Bu yazımda hem “global düzenbazlar” yazı dizisine devam edeceğim, hem de “hayati lojistik detaylar” yazı dizimize gönderme yapacağım. Önceki yazılarımda uluslar arası ilişkilerde, ticarette nakliyecilerin öneminin üzerine basarak dem vurmuştuk. Bugünkü yazımız da hemen hemen aynı paralellikte.

Kısa bir vaka anlatarak konuya hızlıca girelim : Malatya’dan yüklenen 20 ton kuru kayısı, Türkiye’de ihracata dair gümrük işlemlerinden geçtikten sonra (yani tutarı, cinsi, tonajı beyan edildikten sonra) ihracata hazır hale getiriliyor ve akabinde gümrük halatları bağlandıktan sonra yola çıkıyor. Ortalama bir haftalık bir yolculuğun ardından Fransa’nın bir kentine malzemeyi teslim etmek için Fransız gümrüğüne geliyor. İthalata dair işlemlerin akabinde kayısılar alıcı tarafından teslim alınıyor. Elbette buraya kadar her şey normal seyrinde ilerliyor. Alıcı önceden edindiği tecrübelere istinaden malı tartıyor ve sonucu 18 ton olarak çıkartıyor. Bu olayın ardından hemen satıcı firma ile irtibata geçerek malın iki tonunda noksanlık olduğunu ve ödemeyi 18 ton üzerinden yapacağını beyan ediyor. (mal mukabili çalışılmış – dış ticarette ödemeleri incelemek için buyurun buraya) Satıcı firma biraz da ihracat tecrübesizliğinin verdiği dezavantajla malın 20 ton olarak yüklendiği konusunda ısrar etse de, ilerideki işlerin önünü tıkamamak adına itirazına son veriyor ve eksik ödeme tahsil ediyor.

Peki böyle bir durumda neler yapılabilir, nasıl böyle bir şey olmuş, burada nakliyecinin önemi nedir? Bir de bunlara değinelim.

Soru 1 : 20 ton kayısı nasıl bir haftada 18 ton olur?

Cevap 1 : Oldukça basit. Tam kurumamış kayısı yolda su kaybıyla kütlesinin %10’unu buharlaştırırsa (ki bu zaten olağan bir durum, tıpkı salatalıkların hale doğru yolda gelirken büyümeye devam etmesi gibi) bir haftada yirmi tonda iki ton su kaybı yaşanabilir. İzafi anlamda yok olan bir maddeden değil, şekil değiştiren bir elementten bahsediyoruz. Yoksa elbette hiçbir madde yoktan var olmaz, vardan yok olmaz. :)

Soru 2 : Bu aşamada nakliyeciye danışılsaydı, onlar bu hususta ne yapabilirdi?

Cevap 2 : Nakliyeciye eğer danışılsaydı, nakliyeci ilk etapta satıcıyı ve kendini haklı çıkarabilmek adına şu soruları sorması gerektiğini öğütlerdi. “Kap adetlerinde noksanlık var mı, eğer varsa kaç kap, eğer yoksa deformasyon yapılmış mı yani ellenmiş mi veya çalınma gözlenmiş mi, mal gümrüğe vardığında gümrük halatı bağlı mıydı (ki değilse zaten gümrük işleminde denetim olur). Bunların akabinde ihracat sırasındaki kantar fişini de satıcıya ulaştırabilir ve satıcıyı argümanında nispeten haklı konuma taşıyabilirdi.

Soru 3 : Böylesi bir durumu peşinen nasıl engellersiniz?

Cevap 3 : Bir kere unutmamak gerekir ki; meyve-sebze işlerinde bu tarz dalavereler çok olur. Bu nedenle ödeme koşullarında belki biraz daha katı olmak sizin riskinizi azaltabilir. Belki pazarlık şansınız da azalabilir ama hiç değilse zarar etmezsiniz. Veya bu tarz durumlar için müşterinizi önceden uyarıp onayını alabilirsiniz. Bu sayede sevk sonrası sorun yaşamazsınız.

Soru 4 : Şayet böylesi bir durumla karşılaşırsanız, çıkış nasıl olur?

Cevap 4 : Olasılıklar dahilinde ya fire payına katlanırsınız, ya karşı tarafın katlanmasını iknaya çabalarsınız , ya uzlaşamazsanız sözleşmenizde belirtilen idari mahkemelere başvurursunuz (ki her satış sürecinde bilhassa ihtilaf halinde yetkili olacak mahkemenin belirtildiği bir satış sözleşmesi yapılmasını öneriyorum), ya da uluslararası bir hakem heyetine başvurursunuz.

Soru 5 : Bu işte karşılaşılan diğer “çakallıklar” nelerdir?

Cevap 5 :Sadece tonaj firesinden değil, aynı oyunu malı teslim alan firma “malların belirli bir oranının çürük, ezik vb. çıktığını” söyleyerek de yapabilirler. Bu aşamada da alıcı taraf yüklemeye dair beklediğiniz paranın tamamını ödemekten kaçınacaktır.

Sonuç olarak; elbette her işte risk var, elbette her işte fire payı var ama bir de şu var ki; eğer fire olacaksa veya risk unsuru mevcutsa, bunun dümeninin sizin elinizde olması gerekir, karşı tarafta değil. Ayrıca “Nasılsa ileride daha çok iş yaparım!” düşüncesiyle yelkenleri kolayca suya indirmemeliyiz. Neticede bu tarz olaylar milli serveti ve ticari ünvanımızı zedeleyen eylemler.

Kısacası her zaman değindiğimiz gibi ; aman dikkat!!! Özellikle dış ticarette, daha fazla ihtiyatlı olmakta fayda var. Neticede büyük olasılıkla mal sattığınız ya da mal aldığınız kişiyi belki de hiçbir zaman şahsen tanımayacaksınız ve siz ona bir bilgisayar ekranına bakarak güvenmeye çalışıyorsunuz. Unutmayın!!!

Görüşmek üzere..

Berk PINAR

Video Blog - Part I - Soru/Cevap

2009-12-24T01:06:00.000-08:00

12.122009 tarihli bulustrend'deki video - log'umuz ...

Görüşmek üzere..

Berk PINAR

E-BAY’DEN ALDIĞIM MALI VERGİ ÖDEMEDEN NASIL İTHAL EDERİM?

2009-12-16T01:58:00.000-08:00

Merhabalar. Uzun zamandır yazmayı planladığım ve bir türlü fırsatını bulamadığım fakat belki de en önemli konulardan birine geldi sıra : Özellikle yurtdışındaki “e-bay” tarzı B2C sitelerinden alışveriş yapmak ve bunları sorunsuz (vergilerden muaf) bir şekilde Türkiye’ye getirme hadisesi.

Bildiğiniz gibi bilgisayar hayatımıza bu denli girmesine, bir de tüketim kültürünün de pohpohlanması eklendiğinde hemen hemen herbirimiz, hiç görmediğimiz ürünleri internet üzerinden alıp-satar olduk. Hatta bir belgeselde e-bay’den alışveriş yapmış bir adamla yapılan röportajda adam e-bay’den aldığı çamaşır ipini gösteriyordu. Muhabir “Neden çamaşır ipini gidip e-bay’den aldınız, yaşadığınız yerde ip satan yer yok mu?” diye sorduğunda adam da “Ne bileyim, gördüm aldım.” yanıtını veriyor ve beni ziyadesiyle hayrete düşürüyordu . O zaman anladım ki bu hadise almış başını, tahhayyül bile edilenin çok ötesine varmış.

Şimdi benim burada yazacağım yazı; tüketim kültürü, internet satışları v.b. değil. Ben bu ürünleri bu sitelerden aldıktan sonra sözkonusu bu nemaları “Hangi şartlarda sorunsuz (sorunsuzdan kasıt: vergiden muaf ve istisna halleri) bir şekilde nasıl Türkliye’ye getiririz?” hususuna değineceğim.

Şimdi kısaca ve basit bir lisan ile şu noktalara değinelim :

• Yurtdışından veya internet üzerinden yurtdışındaki bir fimadan aldığınız ürüne aşağıda belirteceğim muafiyetler haricinde gümrük vergisi, ek gümrük vergileri (ör: uzak doğu ülkelerinden gelen ürünler başka bir değişle serbest ticaret anlaşmamızın olmadığı ülkeler) , malzemeniz gümrük denetim işlemine girdiği için ya gümrük komisyoncusuna vereceğiniz komisyon ya da işlemleri kendiniz yapacaksanız bir yığın emek, kargo şirketine vereceğiniz ordino bedeli (antrepo beyannamesine geçiş olmasına rağmen halen daha alıyorlar) ve ardiye masraflarını ödersiniz. Ortalama bir rakam vermek mümkün olmasa da KDV hariç size çıkabilecek masraflar toplamı 300-500 lira arası değişir. Elbette buna navlunu yani gönderi masraflarını da eklemelisiniz.

Şimdi de hangi şartlarda muafiyetler oluşur, ne zaman e-bay vb tarzı sitelerden alışveriş yaparsanız veya yurtdışından bir eşyayı şahsen alırsanız yukarıdaki tutarları ödemessiniz, bir de buna göz gezdirelim : (G.K. mad.167’den)

• En düşük olasılık olan ama kanunda en üstte bulunan “cumhurbaşkanının zattına veya ikametine gelen eşya”  (fıkra.1)
• Posta ya da kurye aracılığı ile gelen ve değeri 150 €’yu geçmeyen ticari mahiyette olmayan eşya, (fıkra.4)
• Gerçek kişiler tarafından ithal edilen (beraberinde getirilen) eşyalar ile alakalı olarak ; (fıkra.6)
a) Değeri 430 €'yu geçmeyen yolcu beraberinde getirilen hediyelik eşya.

Kısaca özetlemek gerekirse ; ister malın satın alındığı mecra bir internet sitesi olsun ister şahsen almış olun, şunu gözönünde bulundurmalıyız ki; buradaki en önemli unsur malın ticari mahiyet taşımıyor olmasıdır. Çünkü söz gelimi 30 €’ya Türkiye’de satmak üzere tek bir mal bile getirseniz gümrük denetimi sırasında bu maldan bir KDV kaybı yaşanacağı algılanabilir ve 30€’luk malınız bile gümrük vergisine ve gümrük işlemlerine tabii tutulabilir. Burada aslında öznel yürüyen bir sistematik olduğunu da belirtmekte fayda var. Yani, işler o sırada görevde bulunan gümrük memurunun insiyatifinde diyebiliriz. Örneğin siz e-bay’den aldığınız bir mala düşük fatura kestirip kurnazlık yapmak istemiş olabilirsiniz, ama bu gümrük memuru için çok da önemli değildir. O sırada malın emsal değerini kontrol edip malınızın gümrük vergilerinden muafiyetini kaldırma şansına sahiptir. Dolayısıyla işler biraz “dene ve gör” modeline göre işlemektedir. Ticari mahiyette olan bazı ürünlerin bile kimi zaman “kapıya teslim” yapılabildiğini, kimi zaman “şahsi kullanım” arz eden ürünlerin bile gümrük işlemine dahil edilebildiğini söylemekde fayda var.

Yeni yazımda görüşmek üzere...

Berk PINAR...

Bir Girişimci Olarak Dış Ticarete Nasıl Girişebilirim?

2009-12-14T05:46:00.000-08:00

Selamlar. Bu güzide mecrayı sürekli takip ediyorsunuz. Demek ki girişimcilik ruhuna sahipsiniz ya da hali hazırda bir işletmeniz var ve işletmenizin ölçek eknomomisine ulaşması için yeni yollar arıyorsunuz. Buaraya kadar güzel. Peki siz değerli okuyucularımızı dış ticarete nasıl çekebiliriz? Pazarınız sadece lokal mı kalmalı? Ülkece dar boğazdan geçtiğimiz şu günlerde iç pazara mı bel bağlamalıyız? Elbette hayır! Peki ne yapabiliriz? Cevaplar aşağıda...

İşletme sahibi olun veya olmayın hiç önemli değil. Hepimizin bilgisayarı ve internet ağı var değil mi? İyi kötü en azından ingilizcemiz de var. O halde size ilk dış ticaret tavsiyem hemen “e-broker”lığa yönelmeniz. Size önceki yazımda bahsettiğim e-ticaret veya dış ticaret eğitimi veren kurslar ilk etapta iyi bir seçenek. Ama buna yanaşmıyorsanız/yanaşamıyorsanız da hiç sorun yok. Zira, biraz internet bilgisi, biraz da araştırma ile yeteri kadar sabır da gösterilirse, internet üzerinden rahatlıkla ihracat ve ithalat ve hatta transit ticaret bile yapabilirsiniz. Peki bunu nasıl yapacaksınız?

İnternet tabanlı yurtdışı alım, satım, ihale, ortaklık taleplerinin girildiği siteler, forumlar, müsteşarlıklara bağlı mecralar mevcut. Hem de yüzlerce. Bu yüzden tek tek yazmayacağım. Ama Google Abimize sorarsanız (ki hazır burda sorulmuşu var ) size yeteri seviyede yardımda bulunacaktır. Bu talepleri incelemenizi, akabinde iyi bir süzme işlemi yapmanızı ve son olarak da aklınıza yatan veya ilk etapta talebi arza dönüştürebileceğinizi düşündüğünüz ilanlara e-mail veya fax yolu ile cevap yazmanızı öneririm. Hatta ilk kontaktan sonra bir de telefonla arayıp teyit alırsanız şahane olur. Önemli bir not: Talep tarihinin eskiliği sizi üzmesin. Zira bu şirket eğer o talebi vermişse, büyük ihtimalle halen daha o işlerle uğraşıyordur ve sizin eski bir talebe cevap vermeniz yine de işe yarayabilir. Bir diğer önemli not ise : Bu taleplerin çoğunluğunun yurtdışındaki ticaret müsteşarlıklarımıza bırakıldığını unutmayın. Talep sahibi firmanın ülkesinde bulunan Türk Ticaret Müsteşarlığını’da arayıp detaylı bilgi alabilirsiniz.

Özetle, krizi ve kriz sendromlarını bir kenara bırakın ve elinizin altında bulunan bilgisayar üzerinden para kazamaya başlayın. Elbette bu işte sabrın, sıkı çalışmanın, tecrübenin, iyi bir araştırmanın ve hatta biraz da şansın yanınızda bulunması gerektiğini de unutmayın.

Yeni yazımızda konuyu detaylandırmaya devam edeceğim..

Görüşmek üzere,

Berk PINAR

İthalat ve Çin - II

2009-10-05T01:43:00.001-07:00

Selamlar. Önceki yazımda; Çin firmaları ile yaptığınız ithalat çalışmalarında karşınıza çıkabilecek sorunlara ve bu sorunların sebeplerine değinmiştim. Bu yazıda da; hem bu sorunlara birkaç örnek daha vereceğim hem de bu sorunları bertaraf etme yollarını sizlere anlatacağım.

Şunun üstüne tekrar değinmeliyiz. Genel kanının aksine; “Tüm Çin ürünleri kalitesizdir” yargısı yanlıştır. Bildiğiniz üzere, etrafınızı saran hemen hemen bütün markalar hatta dünyanın en büyük firmaları bile üretimlerini Çin’e çeşitli sebeplerle taşımıştır. Neden Çin’e gittikleri konusuna değinmeden şunu eklemekte fayda var : Çin’de her ürünü birkaç farklı kalitede bulma şansınız vardır. Örneğin; XYZ USB’lerine fason üretim yapan bir flash bellek üreticisi firma, maliyetleri düşürerek veya artrırarak farklı kalitede ürünleri, hem kendi hem de dünya pazarına sunabilmekte. Hem de bunu yaparken, istediğiniz markayı da kendi ürününün üstüne monte edebilmekteler. Yani, yerel şartlarda bir markanız olsun ya da olmasın, Çin’li bir firma üstünden fason üretim yoluyla, kendi markanıza sahip olabilirsiniz. Fakat, önceki yazımda belirttiğim gibi, Çin’lilerin kalite anlayışlarından kaynaklanan sorunlar her zaman baki kalacaktır. Bunu da bilmekte fayda var. Peki bu ne demek? Önceki yazıya kısa bir hatırlatma; “Çinli üreticiler fire paylarını atmak ya da yeni baştan üretmek yerine direkt olarak sevkiyatın içine dahil etme eğilimindedirler.” Bunu engellemenin yolu ise; bir satın alma acentası ile anlaşmak ve sevkiyat öncesi malzemelerden numuneler alınarak kontrol ettirilmesidir.

Peki; yüzbinlerce ürün sevkiyatınının yapıldığı bir seferde, farz-ı misal yüzde beş paylık fireyi satın alma acentası yakalayamassa ve bu yüzde beş de sizin için de hayati bir önem taşıyorsa, ne yapmalısınız? Benim kişisel kanaatim, daha malzeme siparişi vermeden sizin hazırladığınız bir satın alma sözleşmesini karşı tarafa imzalatmanız. Eğer karşı taraf, yani üretici / ara satıcı; sizin hazırladığınız satın alma sözleşmesinde belirtilen, fireli , geç / eksik ve ayıplı mal sevkiyatlarını içeren şartlarda cezai müeyyideleri kabul etmiyorsa, o firmadan mal almanızı asla tavsiye etmem. Bununla beraber, yaptığınız sözleşmede, uyuşmazlık halinde hangi mahkemelerin yetkili kılındığı açıkça belirtilmelidir (özellikle Türk mahkemeleri seçilmeli), daha da ötesinde tahkim merciinin de baştan belirlenmesi şiddetle tavsiye ettiğim bir diğer husustur.

Öte yandan, Avrupalı ve Amerikalı firmaların çoğu, Çin'den mal alırken satın alma acenteleriyle çalışıyorlar. Hatta satın alma acenteleriyle işbirliği halinde kendi kalite kontrol ekiplerini de Çin'e gönderip kalite kontrolü iki kez sağlama almış oluyorlar. Böyle olunca da doğal olarak kalitenin devamlılığını sağlayabiliyor ve bu malları Avrupa veya Amerika malı olarak tüm dünyaya ve kendi piyasalarına satıyorlar. Ayrıca büyük bir bölümü Çin'den mal almak yerine aracı olduklarını bile bile Hong Kong'dan daha yüksek fiyatlara mal almayı tercih ediyorlar. Ayrıca, eğer Çin'de sizin için çalışan iyi bir ekibiniz varsa o zaman tabii ki sürekli gidip gelmek zorunda kalmazsınız.

Bununla birlikete, Çin'deki fabrikalar genelde ihracatları kendilerinin değil, tüccar firmaların yapmalarını tercih ederler. Bunun nedeni hem vergisel hem de direkt üretime odaklanmak istemelerindendir. Onun dışında da fuarlara sadece ihracat lisansı olan fabrikalar katılabilir, ki her fabrikanın bu lisansı bulunmamaktadır. Dolayısıyla da fuarlara genellikle, ihracat lisansına sahip tüccar firmalar katılırlar. Fabrikalara doğrudan ulaşmak istiyorsanız, anlaştığınız satın alma acenteniz sizin adınıza hızlı bir şekilde direkt fabrikalara ulaşıp, fiyatları sizin için araştırabilir ve fiyatlarını uygun bulduğunuz fabrikalara sizi direkt ulaştırabilir.

Çin ile iş yapmak için bu iki yazımızda yazdığımız unsurlara dikkat etmenizi tavsiye derim. Yazı dizimi, moderatörlüğünü yaptığım forumda bir arkadaşımızın yazdığı ve başından geçen bir vakaa ile noktalıyorum. Hem de bu final, aynı zamanda “Global Düzenbazlar” yazı dizime de gönderme olsun...

“Çinli firmalarla iş yapmak isteyenleri uyarmak istiyorum. Tobb/ITO gibi kaynaklarda yayinlanan dis taleplerde; zeytinyağı ile ilgili bir talep yazisi vardi. Ben de hemen talep sahibine bir mail yazdim. Önce benden, fiyat istendi, gönderdim. Firma fiyatta indirim istedi. İndirimin mümkün olmadığını söyledim, hemen kabul gördü, ve yuksek tonajlarda ürün ithal etmek istediklerini, fakat anlaşmanın Çin'de yapılmasını istediklerini söylediler. Bu talebin, bu aşamada mümkün olmadığını ve önce e-ticaret prosedürleri uygulayip ardından anlaşma yapabileceğimizi söyledim. Bu sefer de “Öyleyse, biz anlasmayi burada noter onayli bir sekilde hazirlayacağız, masrafların size ait kısmını siz, bize ait kısmını da biz karsılayacağız.” dediler. Daha numune vs... bile göndermeden, bu kadar yüksek tonajlarda mal istemeleri beni zaten baştan endişelendirmişti. Ben de, daha önce Çin ile münasebetleri olan arkadaslarıma; Çin'de boyle zorunlu bir noter uygulamasi olup olmadığını sordum ve şu bilgilere ulastim :

Bazı firmalar, ya da tabiri caizse kendisine firma süsü veren dolanırıcılar, potansiyel satıcıları Çin'e gelmeye zorluyor, burada belirli beş yıldızlı otellerde vs... konaklatıyor, buralardan da komisyon alıyorlarmış. Bu, öyle güzel tezgahlanmış ki, orada bir ofiste toplantılar yapılıyor, biraz zaman geçince de bu kişiler ulaşılmaz oluyormuş.Ya da ikinci bir senaryo gereği, noter bahanesiyle, insanlardan para alıyorlarmış. Bunu öğrenince, firmaya bu şartlarda hiçbir şekilde para ödemeyeceğimi belirttim ve kendi çalışma şartlarımı kendilerine gönderdim. Tabii günlerce hararetli bir sekilde yapılan yazışmalar anında hız kesti ve bir daha firmadan ses çıkmadı.

İşte böyle; milyarlarca nufusu olan bir ülke de, iş yapılabilir insanların yanında bir o kadar da dolanırıcı var. Bu konuyu açanlara özellikle teşekkur ediyorum. Çin ile is yaparken çok dikkatli olmakta fayda var.”

Özetle, dünyanın üstüne bir fenomen olarak çöken Çin’den korkmayın. Sadece ekstra ihtiyatlı olun ve gardınızı baştan yüksek tutun...

Başarılı dış ticaretlere...

Berk PINAR

HAYATİ LOJİSTİK DETAYLAR – II

2009-09-30T03:37:00.000-07:00

Selamlar. “Hayati Lojistik Detaylar” yazı dizimize, bilhassa transit ticarette, nakliye firmasının akılalmaz önemine değineceğiz. Bunu yaparken önce transit ticarete kısaca değineceğim, ardından da transit ticaret yaparken, nakliyeci firmanın yapabileceği en ufak bir hatanın ne denli büyük sonuçlar doğurabileceğini göstereceğim.

Kısaca “transit ticaret” ; birinci ülkedeki al-satçının, yani transit ticarinin, ikinci ülkedeki üreticiden, yani konum gereği ilk satıcıdan malı alıp, kendi ülkesinde ithalat ve ihracat işlemleri yapmaksızın, ülkesine mal sevkiyatı uğrasın veya uğramasın bu malı üçüncü ülkedeki son alıcıya ulaştırmasıdır. Burada mallar transit ticaret rejiminde olduğu için, herhangi bir ithalat , ihracat işlemi görmezler ki bu da sizi ekstra maliyetten kurtarır.

Malı satan ilk satıcı, evrakları sizin, yani transit ticarinin adına düzenler. Siz de parayı eğer peşinse peşin, vadeli ise vadeli şekilde ilk satıcıya ödersiniz ve bunu banka kanalıyla belgelersiniz. Artık malın mülkiyeti de, zilyetliği de size ait olduğuna göre, siz de malı sattığınız son alıcıya bir ingilizce fatura, bir de resmi kayıtlarınız için türkçe fatura keseceksiniz ve alım-satım arasında kar olmak kaydıyla tahsilatınızı vadesinde ya da peşinen banka kanalıyla tahsil edeceksiniz.

Buraya kadar tamam, ama “Burada hayati lojistik detay nerede?” dediğinizi duyar gibiyim. Size başımdan geçen bir olayı anlatarak nakliyecinin transit ticarette ne denli önemli bir rol oynadığını anlatacağım : Dünyanın en büyük parke üreticilerinden biri olan bir İtalyan şirketten, treyler (dorse / tırın mal taşınan arka römorku) için taban tahtası görüşmeleri yapıyordum. Ne de olsa, o da ahşap ürünüydü ve ahşap denildiği zaman bu İtalyan firmadan daha iyi fiyat verecek kimse çıkmıyordu, üstelik sadece en iyi kalitede mal üretiyorlardı. Mal alım hacimleri sebebiyle, elde ettikleri iskontoyu, al-sat ticarette de kullanıyorlardı. Kendilerinden bir 40” FCL’lik 30’luk taban tahtası fiyatı istedim. Gelen fiyat Türk piyasasının kat be kat altındaydı. Kaliteden de emin olduğumuz için hemen siparişi açtık. İlerleyen günlerde firmamıza taban tahtaları sorunsuz bir şekilde, tam da anlaşılan teslim tarihinde ulaştı. Mallarda ve sevkiyatta sorun yoktu. İthalat işlemini İtalyan firmanın bize kesip yolladığı fatura ile yaptık. Aradan bir hafta kadar bir zaman geçtikten sonra gümrük müşavirimizden ithalat dosyamız elimize ulaştı. Evrakları inceleyip, maliyetleri çıkarırken fazla bir evrak dikkatimi çekti. İtalyan firmasının malı aldığı Ukrayna’lı üreticinin, İtalyan firmaya kestiği fatura da benim elime ulaşmıştı. Burada normal bir transit ticaret işleminde, bu faturanın Ukrayna sınırlarından çıkıldıktan sonra imha edilmesi gerekiyordu. Fakat nakliye firması evrakların arasında, üretici firmanın faturasını da bizim gümrükçüye teslim etmişti. E haliyle o faturanın nüshası da benim elime bir şekilde ulaştı. Bir de baktık ki, birim başına ödediğimiz fiyat, İtalyan firmanın aldığı fiyatın tamı tamına üç katı! Yani, İtalyan firması iskonto avantajını kullanarak bize malı % 200 karla satmış. Elbette bu fiyat bile Türkiye’nin piyasasının çok altındaydı ama yine de böyle bir fark beklemiyorduk. Ve sonuç olarak tabi ki elimize geçen bu alım faturasını İtalyan firmaya karşı koz olarak kullandık. Neticede ticari ortam epey bir gerginleşti ve firmaya karşı güvenimizi kaybettik.

İşte; tam da burada nakliyecinin marifeti karşımıza çıkıyor. Başarılı ve güvenilir bir nakliyeci, önce şöförünü özellikle transit ticaret hususunda eğitmeli. Şöför varış noktasına, malı teslim aldığı zamanki fatura ve beyanname ile ortalıkta dolanmamalı. Gereksiz evrakları imha etmeli. Son alıcının eline, üretici ülke beyannamesi geçerse, yine bütün ticari sırlar açığa çıkar. Bu nedenle, en başta tır şoförü, ardından da firma yetkilisi, taşıdığı mallarda transit ticaret olasılığına karşı uyanık olmalı. Aksi takdirde kar edeceğim derken, tüm sırlarınız örneğimizde olduğu gibi ifşa edilebilir ve sizin için hayati olan tüm bilgiler afişe olur.

Bu sebeble, özellikle transit ticaret yapma olasılığınız varsa ya da halihazırda yapıyorsanız, nakliyeci firmanızı dikkatli seçmenizi tavsiye ederim. Özellikle, transit ticaret taşımaları yapıp yapmadıklarını sorun ve hatta transit ticaret yaptıkları firmaların referans listesini isteyin ve o firmalarla irtibat kurup, gerçek durumu sorgulayın.

Yeni yazımda görüşmek üzere...

Berk PINAR

İthalat ve Çin - I

2009-09-29T08:22:00.000-07:00

Merhaba. Uzun zamandır yazmak istediğim, fakat zamanlamasını bir türlü oturtamadığım konuya geldi sıra: İthalat ve Çin. Bildiğimiz üzere artık tüm dünya ithalatçıları ya da şirketleri Çince bilen ithalat elemanını mumla arıyorlar. Peki, Çin ile çalışmak için Çince bilen eleman asgari seviyede yeter mi? Belki evet, ama azami seviyede bilinmesi gereken çok ama çok şey var. Dilerseniz hemen, kısa kısa ipuçları vermeye başlayalım…

· İlk olarak şundan emin olun ki, her ne kadar Çin ticari hayatı binlerce yıl öncesine ve hatta İpek Yolu’na dayansa da, modern anlamda Çin’de ve Çinli firmalarda yerleşmiş bir ticari etik kaygısı ve altyapısı maalesef noksandır.

· Lokasyonu gereği okyanus aşırı olması, çalışma şartlarında gerek saat farkı sorununu gerekse kontrol mekanizmasının zayıflığını doğurur.

· Yaygın olarak kullanılan B2B sitelerinde karşınıza çıkan her Çinli firmanın gerçekte var olup olmadığını her seferinde kontrol etmelisiniz. Zira çok profesyonelce hazırlanmış internet sitelerinde başka fabrika ve iş yeri resimlerini ve hatta çalışan resimlerini kendi firma resimleri ve çalışanları olarak gösterebilirler. (sizin nasılsa ilk uçağa atlayıp fabrikayı gezmek istemeyeceğinizi ve o resimlerin sizi kandırmakta uygun bir yol olduğunu düşünmeleri yaygındır.)

· Eğer firma numune talebinizi ancak ve ancak karşı ödemeli olarak kabul ediyorsa, o zaman o firmayı iyi araştırın. Zira, ya o firma gerçek bir firma değildir, ya sizi tatmin edecek ölçeğe sahip değildir, ya da sizin ölçeğinizi kale almıyordur.

· Numune geldi diyelim ve numune beklediğinizden iyi çıktı. Hemen heyecanlanmayın. O ürünün kendi üretimi olduğu kesin mi onu araştırın. Numune olarak piyasadan başkasının malını bulmuş ve sizi etkilemek için onu yollamış da olabilir. Yani numuneye kanıp hemen ithalat yaparsanız, aynı kaliteyi yakalayamayabilirsiniz.

· Çin’de, Hindistan’ın aksine yabancı dil bilme oranı oldukça düşüktür. Hani Almancayı, Fransızcayı zaten geçtik de, “Ah bir tane İngilizce bilen olsa ya şu memlekette ya!” diye dua ederken bulabilirsiniz kendinizi. İşin aksine kendi kültürleri gereği, anlattıklarınızı anlamasalar bile, anlamış gibi görünürler ki bu bile başlı başına bir handikaptır.

· Bu lisan problemi de, detaylı ve spekt analizi gereken ürünlerde sorun yaratmaktadır. Bu nedenle ya yanınızda Türkçe-İngilizce/İngilizce-Çince tercüman, ya da direkt olarak Türkçe-Çince tercümanı bulundurmanız sizin için en iyi yol. (Tabii sizin akıcı Çince konuşmanız opsiyonundan sonra)

· Sevkiyat kontrolünde ürünlerden bir kısmının hatalı, bozuk veya eksik çıkma ihtimali her zaman mevcuttur. Çünkü Çinli üreticiler fire paylarını atmak ya da yeni baştan üretmek yerine direkt olarak sevkiyatın içine dahil etme eğilimindedirler. Bu da, genel hatlarıyla elinize gelen malların çoğunun bozuk çıkma olasılığının bir sebebidir. Ve işin kötü tarafı, bu tarz bir durumla karşılaştığınızda sipariş verirken sizi çok iyi anlayan Çinli yetkili birden sizi anlamamaya ve umursamamaya başlar.

· Peki , her Çin ürünü kalitesiz midir? Elbette hayır. Bugün pek çok Avrupa ve Amerika menşeli ürün Çin’de üretiliyor. Yani şunu bilmekte yarar var: standart bir Çin ürününden Çin’de üretilmiş bir ürünü ayırmak şart , bu bir. Bunun da ötesinde, her Çin menşeli üründe kalitesiz değildir, bu iki. Ürününün gerektirdiği her nevi standardı yerine getiren ve bunu belgeleyebilen ürünler de sorunsuz olarak satın alınıp, tüketilebilir, bu da üç.

Yeni yazımda, Çin ile yaşanabilecek olayları biraz daha detaylandırıp, bu gibi sorunlardan kendimizi bertaraf etme yollarını sizlerle paylaşacağım.

Devam edeceğim…

Berk PINAR

Dış Ticaret ve E-ticaret Eğitimleri

2009-09-28T06:57:00.000-07:00

Parasızlığın artık umutsuzluğa dönüştüğü ve insanların boş zaman zengini olduğu şu makus seneyi fırsata çevirebilmek adına yapılabilecek en iyi şey elbette kendinizi geliştirmek.

Eğer, bir miktar paranız varsa, ya da taksitli seçenekleri değerlendirebiliyorsanız , dış ticaret ya da e-ticaret eğitimleri tam size göre. Bunun sebebleri şu; eğitimler nispeten hemen öğren, hemen uygula, hemen sonuç al odaklı ve bu nedenle hızlandırılmış şekilde sunuluyor. Bu nedenle de bir lisans ya da önlisana programı gibi iki / dört sene ayırmıyorsunuz. Bu da zamandan tasarruf demek oluyor elbette. Bunun da ötesinde eğitim veren kurumların bazıları (en azından benim tavsiye edeceklerim) MEB'den onaylı sertifika veriyorlar. Bu da iş arayışınızda sizin için artı bir avantaj manasına geliyor hem de ticari kariyerinize prestij katıyor.

Fakat şu nöansı bbelitmek de şart : Dış ticaret eğitimi veren firmalar ile e-ticaret eğitimi veren firmalar mevcut ve bunlar birbirne karıştırılmamalı.

Lafı uzatmadan sizlere benim tavsiye ettiğim dış ticaret eğitimi veren firmaları yazayım :

1. Expertexim Uluslararası Ticaret Akademisi Sevgili Hikmet Bey'in girişimci akademik şaheseri..

2. Mar Dış Ticaret Okulu Sevgili Üstad Muhammed Mar büyüğümüzün tecrübe dolu mağbedi...

3. ARC Eğitim ve Danışmanlık Sevgili Hocamız Dr. Hakan Çınar'ın bilgi aşılama merkezi...

4. İhracat Platformu Sevgili Recep Heptaş Bey'in kişisel çabası ile oluşturduğu dış ticaret okulu...

Bir de e-ticaret eğitimi veren firmalara göz atalım :

1. Coproline - Commerce Professionals Online - Sevgili Berke Sarpaş'ın başını çektiği bir e-ticaret klasiği haline gelmiş ve kendi ekolunü yaratmış olan okul ötesi merkez..

2. YorkTrade Foreign Trade Ins. Alanında yine adını oldukça duyurmuş e-ticaret eğitim merkezi...

Sizler de araştırmanızı bu firmalara yoğunlaşarak başlatabilir ve gerek kariyerinizde yeni bir adım atabilmek adına gerekse ufku daha net görebilmek adına bu firmaların herhangi birinden eğitim alabilirsiniz..

Şiddetle tavsiyemdir.... :)

Berk PINAR

İthalat Üzerine Bir Soru ve Cevap

2009-09-24T07:06:00.001-07:00

Bugün ticaretforumu'ndan bir üyemiz bir soru sordu ve bu soru çok akla takıldığı için de kendisi için kısa bir araştırma yapıp, cevabımı yayınladım. Soru ve cevap aşağıda...

Soru : ithalat yapmak üzere araştırmalar yapıyorum.fakat aklımda çok soru var ama en kritik olanı çözmeye çalışıyorum.çinden birkaç firma ile yazıştım.fiat verdikleri ürünler normalde avrupa menşeiili mallar.gerçi eskiden avrupada üretilen malların artık hepsinin çinde de ya fabrikaları var yada ürettiriyorlar. sorum şu bu yazıştığım firmaların verdikleri fiatların üzerine malın kendisi kadar masrafda ilave etsem dahi(nakliye,kdv,vergi,gümrük masrafı v.b.) şu an türkiyeden temin edip aldığım mal ile arasındaki fiat farkı %30-40 civarında korkunç bir fark var.acaba çinin bana verdiği fiatlar üzerinden mal taklit olma ihtimalini nasıl ayırt edebilirim.velevki orıjınal ise sorun yok.ama taklit ise ve türkiye ye geldiğinde gümrükte anlaşılmazmı veya nasıl bir şeyle karşılaşabilirim. ve web de yayın yapan b2b sitelerinin en güvenlisi hangileri.alibab v.s. konu hakkında yardımcı olursanız sevirim.iyi çalışmalar....

Cevap : İthal eşyasının yurda girişi konusunda yasak, izin, kota, ihtisas gümrüğü uygulaması v.b kısıtlamalar ile tabi olduğu standartlar, garanti belgesi , gözetim belgesi ,kontrol belgesi, sağlık sertifikası, analiz raporu, CE belgesi gibi belgelerin talep edilip edilmediğini araştırmak, varsa bu çerçevede ön hazırlık yapmak çok önemlidir. Bu bilgilere Dış Ticaret Müsteşarlığı (www.dtm.gov.tr) , Gümrük Müsteşarlığı (www.gumruk.gov.tr) ve İstanbul Ticaret Odası (www.ito.org.tr) web sayfalarından ulaşılması mümkündür.

İthalatta uygulanacak gümrük vergisi oranları hakkında ülkeler bazında Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın web sayfasından ( www.dtm.gov.tr ) bilgi almak mümkündür. Bununla birlikte, gümrük vergisi oranı değişmiş olabileceğinden G.T.İ.P numarası bazında, ithal ülkesi de belirtilmek suretiyle Ticaret ve / veya Sanayi Odaları’ndan, gümrük müşavirlik firmalarından ya da abonelik usulüyle çalışan elektronik ortamda güncellenmiş mevzuata yer veren internet portallarından bilgi almak mümkündür.

Türkiye’ye ithal edilebilecek eşyanın büyük çoğunluğu kıymeti üzerinden vergiye tabidir. Bu sebeple, kıymet ihtilaflarının önüne geçilebilmesi, kıymet farklılığı nedeniyle uygulanacak para cezalarından kaçınabilmek açısından ithal eşyasının kıymetinin doğru beyan edilmesi oldukça önemlidir. Yurt dışından çok düşük fiyata bulunan bir ürünün gümrükte emsal mallara göre düşük fiyat arzetmesinden dolayı kıymet araştırmasına ve aynı zamanda gözetim, izleme belgesi v.b uygulamalara tabi tutulması söz konusu olabilir.

Tercihli tarife uygulamalarının ve ticaret politikası önlemlerinin büyük bir kısmı eşyanın menşeine bağlıdır. Bundan dolayı eşyanın menşeinin doğru beyan edilmesi gerekir.

İthal edilecek eşya üzerinde ya da iç / dış ambalajında üretildiği ülkeden başka bir ülkede üretildiğini gösterir veya böyle bir izlenim doğuran isim ya da simgeler taşıyor ise söz konusu eşya sahte menşeli eşya olduğundan ithaline izin verilmez.

İthalat yapmak isteyen kişilerin, ilgili mevzuat çerçevesinde almaları gereken belgelerle birlikte doğrudan gümrük idarelerine başvurmaları gerekir.

Bu konuda, Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın web sayfası firmalar açısından oldukça yararlı olup, söz konusu sayfada güncel olarak bütün ithalat ve standardizasyon tebliğlerine yer verilmektedir.

Bazı ürünlerin ithalatında ürünün niteliği itibariyle ilgili kurum ve kuruluşlardan yukarıda belirtilen tebliğler çerçevesinde bazı belgelerin alınması ya da onaylatılması gerekir.

· TSE’den Uygunluk Belgesi,

· Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığı’ndan Kontrol Belgesi,

· Sanayi ve Ticaret Bakanlığı’nca onaylanacak garanti belgesi,

· Çevre ve Orman Bakanlığı’ndan Kontrol Belgesi / Uygunluk Belgesi / Kimyasal Madde İthalat Belgesi,

· Dış Ticaret Müsteşarlığı’ndan İthalat İzleme Belgesi / Gözetim Belgesi

· Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurumu’ndan Uygunluk Belgesi

gibi çeşitli kurumlardan birtakım belgelerin ithalattan evvel temin edilerek giriş gümrük müdürlüğüne sunulması zorunludur. Aksi takdirde ithalata izin verilmez.

İthal edilecek eşyanın sahipleri veya onların yerine harekete yetkili olanlar, beyanlarını doğru yapabilmek ve yanlış beyandan kaynaklanabilecek cezalarla karşılaşmamak için, gümrük idaresinden yazılı izin almak şartıyla geçici depolama yerine gelmiş eşyasını, geçici depolama yeri ve gümrük memurlarının gözetimi altında tartıp muayene edebilecekleri gibi, ticari mahiyette olmamak şartıyla numune alabilir ve ekspertiz incelemesi yaptırabilirler.

Eşyanın siparişe uygun olmaması durumunda iade olanağı vardır. Ancak, yapılacak işlemler sonucunda birtakım masraflar oluşacak bunların ödenmesi sorun olabilecektir. Bu tür masrafların hangi tarafa ait olacağı gibi konuları da içeren bir sözleşmenin ithalattan önce yapılması yararlı olacaktır.

İhraç ülkesinde yükleme aşamasında kalite kontrol işlemi yaptırılması maliyetleri azaltabilir. Bu yola gidilmesi durumunda uluslararası faaliyet gösteren bir gözetim firmasından hizmet alınabilir.Gözetim firmalarının listesine www.dtm.gov.tr adresinden ulaşılabilir.

İlave maliyetler;

· Nakliye,

· Sigorta,

· Gümrükleme masrafları,

· Banka masrafları,

· Yurt içi nakliye masrafları,

· Ödeme yöntemine bağlı olarak fon masrafı,

· Ürün için gerekebilecek belgelendirme masrafları,…

olarak sayılabilir.

Ayrıca işinizle alakalı olarak şunları da bilmenizde fayda var ;

Damping: Bir malın Türkiye’ye ihraç fiyatının, benzer malın normal değerinin altında olmasını ifade eder.

Sübvansiyon: İthalata konu ürüne, menşe veya ihracatçı ülke tarafından doğrudan veya dolaylı olarak sağlanan mali katkı ya da herhangi bir gelir veya fiyat desteğidir.

İthalatta Gözetim: Bir malın ithalatında kaydedilecek gelişmelerin Dış Ticaret Müsteşarlığı İthalat Genel Müdürlüğü’nce verilen veya onaylanan “Gözetim Belgesi” ile izlenmesidir. Gözetim kararı, Gözetim Belgesi düzenlenmesi yoluyla ileriye yönelik olarak veya gerçekleşen ithalatı değerlendirmek üzere geçmişe dönük olarak uygulanabilir.

Korunma Önlemi: Bir malın benzer veya doğrudan rakip mallar üreten yerli üreticiler üzerinde ciddi zarar veya ciddi zarar tehdidi yaratacak şekilde artan miktar ve şartlarda ithal edilmesi halinde bu zarar veya zarar tehdidini ortadan kaldırmak amacıyla ve sadece zararla sınırlı ve geçici olmak kaydıyla alınan önlemleri ifade eder. Korunma önlemi; gümrük vergisinde artış yapılması, ek mali mükellefiyet getirilmesi, miktar / değer kısıtlaması, tarife kontenjanı uygulaması veya bunların birlikte uygulanması şeklinde olabilir.

Kota: Belirli bir dönem itibariyle yapılmasına izin verilen ithalatın miktar ve / veya değerini ifade eder.

Tarife Kontenjanı: Belirli bir dönem itibariyle gümrük vergisinde ve / veya diğer mali yüklerde indirim yapılan ya da muafiyet sağlanan ithalatın miktar veya değerini ifade eder.

İthal Lisansı: Kotaya tabi tutulan veya tarife kontenjanı uygulaması başlatılan malların ithali için Dış Ticaret Müsteşarlığı İthalat Genel Müdürlüğü’nce verilen belgeyi ifade eder.

Standardizasyon: Belirli bir faaliyetten ekonomik ve sosyal fayda sağlamak üzere, bütün ilgili tarafların katkı ve işbirliği ile standartlar, teknik düzenlemeler ve uygunluk değerlendirmesi işlemlerini içerecek şekilde belirli kurallar koyma ve bu kuralları uygulama işlemini ifade eder.

Zorunlu Standard: İlgili Bakanlıkça zorunlu uygulamaya konulan Türk Standardını ifade eder.

Uygunluk Değerlendirmesi: Ürünün, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve / veya belgelendirilmesine ilişkin her türlü faaliyeti ifade eder.

Teknik Düzenleme: Bir ürünün, ilgili idari hükümler de dahil olmak üzere, özellikleri, işleme ve üretim yöntemleri, bunlarla ilgili terminoloji, sembol, ambalajlama, işaretleme, etiketleme ve uygunluk değerlendirmesi işlemleri hususlarından biri veya birkaçını belirten ve uyulması zorunlu olan her türlü düzenlemeyi ifade eder.

TSE –EN –ISO 9000 Belgesi: Üretimin tüm evrelerinde belirli bir kalitenin sağlanması, garanti edilmesi ve sürdürülmesi için üretim sürecinde uygulanan etkin bir kalite yönetim sistemini belirleyen standartlara sahip olunduğunu gösteren belgeyi ifade eder.

AQAP Belgesi: Milli Savunma Bakanlığı tarafından verilen, "Endüstriyel Kalite Güvence Seviye Belgesi"ni ifade eder.

GMP Belgesi: Sağlık Bakanlığı tarafından ilaç sanayicilerine verilen ve üretimin her aşamasında gerekli kalite kontrolünün yapıldığını gösteren "İyi İmalat Uygulamaları Belgesi"ni ifade eder.

İmalat Yeterlilik Belgesi: "Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre münhasıran otomotiv imalatçılarına Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından verilen ve prototip araçların ilgili teknik mevzuata uygunluğunu gösteren belgeyi ifade eder.

CE İşareti: Bir ürünün, Avrupa Topluluğu tarafından hazırlanan; ortak özellikleri itibariyle sınıflandırılmış ürün gruplarının uyması gereken asgari sağlık, emniyet, çevre ve tüketicinin korunması koşullarını düzenleyen bağlayıcı mevzuata uygunluğunu gösteren işareti ifade eder.

E İşareti: "Tekerlekli Araçların, Araçlara Takılan ve / veya Araçlarda Kullanılan Aksam ve Parçaların Müşterek Teknik Talimatlarının Kabulü ve Bu Talimatlar Temelinde Verilen Onayların Karşılıklı Tanınması Koşullarına Dair Anlaşma" kapsamında verilen ve otomotiv ürünlerinin ilgili mevzuatına uygunluğunu gösteren işareti ifade eder.

e İşareti: Otomotiv ürünlerinin ilgili Avrupa Topluluğu mevzuatına uygunluğunu gösteren işareti ifade eder.

Tip Onayı Belgesi: Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından münhasıran otomotiv imalatçılarına verilen ve prototip araç, sistem, aksam veya ayrı teknik üniteye ait tipin, ilgili mevzuata uygunluğunu gösteren belgeyi ifade eder.

kaynak : ito

HAYATİ LOJİSTİK DETAYLAR – I

2009-09-08T23:25:00.001-07:00

HAYATİ LOJİSTİK DETAYLAR – I

Yaptığımız ihracatlardaki paketleme , paletleme ve kolileme işlemleri, şirket profilinizin aynasıdır. Düzensiz bir paketleme ve kolileme, karşı tarafta, işi baştan savma ve özensiz yaptığınız izlenimini oluşturur. Bu nedenle bu hususun çok önemli olduğunu düşünüyorum.

Sizlere bu yazımda, gözden kaçan bu önemli unsur ile alakalı kısa bir bilgi verip, yaşanmış bir anı ile bu duruma verilmesi gereken değeri gözler önüne sereceğim.

Son zamanlarda özellikle ithalatçı konumda olan başta batı avrupa ülkeleri, ABD ve Çin gibi ülkeler, ihracat yüklerimizde kullandığınız standart paletler üzerinde yolculuk esnasında oluşan, rutubet ve nemli ortam yüzünden meydana gelen mantar, küf ve hatta kurtçuk gibi asalaklar yüzünden ürünleri ne yazık ki karantinaya almaktadır. Yani sizin satın aldığınız standart palet, yükleme esnasında sorunsuz olsa bile, yolculuk esnasında (unutmayın ki okyanus aşırı seferler yaklaşık bir ay rutubetli ortamda gerçekleşiyor) ISPM 15 normları haricine çıkabiliyor. Burada önemli bir unsur şu şekilde karşımıza çıkıyor : “Uluslararası norma göre; dış ticarette kullanılan paletler, ısıl işlem veya fümigasyona tabi tutulmuş olmalıdır.” (haşere, küf vb oluşumları engelleyen kimyevi prosesler) Fakat bu işlemler bile, yolculuk sırasında kurtçuk vb. asalakları engelleyemiyor. Çünkü bu işlemler sadece işlem sırasındaki asalakları ve mikro-organizmaları öldürüyor. Bu nedenle pek çok ihracatçının malları, varış limanında kontrol edilirken, gümrük memurlarınca karantinaya alınıyor ve hatta malları paletlerle beraber imha ettiriliyor. Elbette bu inanılmaz bir finansal yıkım anlamına geliyor.

Bakın bununla alakalı yaşanmış bir öyküyü sizlerle paylaşayım : Danışmalığını yaptığım bir ilaç firmasının A.B.D.’ye ihracatı sözkonusuydu. Tüm evrakları, nakliyeyi, sigortasını vb. ayarladık. Mallar sevkiyata hazırdı. Ben kendisine dedim ki; “ X bey, bu ilaçları nasıl paletlediniz? Malum yol uzun, alıcı ülke A.B.D. , yolda bu mallara hadi birşey olmadi, paletlere küf basarsa malınız zayii olur. Gelin, bir – iki kuruşun hesabını yapmayın, küfe , mantara ve kurtçuğa dayanıklı palet tercih edin” dedim. Fakat kendisi bu girdinin, ihracat fiyatlandırmasında artı bir maliyet kalemi olacağını ve bu nedenle de fikrime katılmadığını iletti. Her neyse, mallar bu konuşmadan sonra yola çıktı. Uzun bir yolculuğun ardından ABD’deki ilgili limana yanaşan geminin yanına, hemen gümrük memurları ve belki de daha doğru bir telaffuzla gümrük muhafızları geldi(miş). Konteyner kontrolu sırasında da değindiğim gibi rutubet yüzünden, fümigasyondan geçmiş euro paletlerde kurtçuklar tespit edilmiş ve mallar hemen karantinaya alınmış. Elbette “yakaladığı zaman asla bırakmayan” Amerikan memurları, hemen ihracatçıya bir manifesto geçerek ya malları “Y amerikan doları” ceza ödedikten sonra geri almasını ya da “Z amerikan doları” karşılığında yakmayı teklif ettiler. Biz de kısa bir hesap yaptıktan sonra şunu gördük ki, cezayı ödeyip, malları geri getirmek, malları paletlerle beraber yaktırmaktan daha pahalıydı. Bu nedenle hatırı sayılır bir meblağ ödeyip malları yaktırma yolunu seçtirdik firmamıza. En nihayetinde, toplam masraf ; mal değeri + nakliye ücretleri + her türlü ek liman masrafları + demuraj + yakım bedeli (düşünün ki bu bedel; Türkiye’de B sınıfı bir sıfır binek otomobil değerinde bir ücret) ve hepsinden önemlisi ABD tarafından kara listeye alınmaktı. İhracatçı firmamızın zararı görüldüğü gibi çok büyük oldu.

Şimdi bakın, bu yaktığımız aslında sadece ilaç değildi, milli servetti, Türk ihracatçısının vizyonuydu, bundan sonraki ABD sevkiyatlarının “kara liste” yüzünden sonuydu , çalışanın emeğiydi vs. Kısacası, bir kaç kuruş kar edilecek bir risk değildi ama hata yaptık. Biz de hata yaptık ve kendisini ikna etmeyi başaramadık.

Peki, hep bu şekilde mi devam edecek, böyle geldi de böyle mi gidecek? Hatalardan ders çıkarırsak hayır elbette. Bu hususla alakalı yaptığım araştırma için şuraya tıklayın. Y Burada ki ince nöans şu; bir bildiğimiz standart euro paletler mevcut ki bunlar yukarıda değindiğimiz ısıl işlemlerden geçiyorlar ve her zaman karantina riski taşıyorlar. Bir de (elbet görmüşsünüzdür); iç içe geçen paletler var. Bunlar hem sıkıştırılmış talaştan yapıldığı için yer kaplamıyorlar hem de ne mikro-organizmalara ne de kurtçuklara yaşam sahası tanımıyorlar.

Şimdi yalan söylemek doğru olmaz; bu tarz paletlerin maddi yükünü hiç araştırmadım ama, eminim ki, yaptığınız ihracatı riske atamayacak kadar değersiz bir fark vardır standart palet ile bu tarz ithal ve sertifikalı paletler arasında. Benim tavsiyem; işinizi sağlama alın, içiniz rahat olsun.

Yeni yazımda görüşmek üzere..

Başarılı ve kazasız bir dış ticaret dilerim....

Berk PINAR

GLOBAL DÜZENBAZLAR – II

2009-08-31T07:48:00.000-07:00

Önceki yazımızda “Global Düzenbazlar – I” başlığı altında bir vaka analizi yapmıştık. Bu yazımızda da, yine farklı bir hikaye anlatarak, e-brokerlıkla uğraşan arkadaşları ve diğer dış ticaret meraklılarını / meslektaşlarımızı bu konularda bilinçlendirmeye gayret göstereceğiz.

Sevgili hocamız Doç. Dr. Mehmet Melemen’in anlattığı öyküyü aynen paylaşıyorum. Danışmanlık da yapan hocamıza bir gün, akıl danışmak maksadıyla telefon geliyor ve arayan şahıs başından geçenleri bir bir anlatıyor : “Bir Nijerya firması, e-brokerlık sıfatım vasıtasıyla benimle irtibat kurdu ve çeşitli mandralık malzeme / bakliyat taleplerinin olduğunu, kendilerinin Nijerya’nın üst düzey bürokratları olduklarını ve eğer kendileri ile anlaşmaya varılırsa, çok büyük ölçekli alımlar yapacaklarını söylediler. Bunun üzerine kendilerine ; süt, çeşitli türde peynir , çeşitli bakliyat türleri için fiyat yolladım. Ödeme ve teslim şekillerinde herhangi bir sıkıntı gözükmüyordu. Akabinde, fiyatları beğenen Nijerya’lı temsilci her üründen birer teneke numune almak istediğini belirtti. Ben de kendilerine; 2 teneke tereyağı , 5 teneke farklı çeşitlerde peynir, bir kaç çuval bakliyatı bedelsiz olarak yolladım. Bu numunelerin hem taşıma masraflarını hem de mal bedellerini(semenini) kendi cebimden karşıladım. Öğretmenlik yaptığım için bir maaşım sadece bu taşıma ve semen masraflarına harcandı ama bağlantımın sağlam olduğundan emin olduğum, “Kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez!!!” diyerek bu masrafları gözardı ettim. Yaklaşık bir hafta sonra, adamlardan numunelerin ellerine ulaştıklarına dair yazılı onay ve teşekkür aldım. Bu beni çok sevindirmişti. Adamlar, kendi aralarında gerekli yazışmaları yaptıklarını ve sipariş vermeye hazır olduklarını söylediklerinde havalara uçuyordum. “Sonunda kendi ek işimi yapacak ve öğretmen maaşı ile idare etmek zorunda kalmayacaktım”, diye düşündüm kendi kendime. Hemen sipariş miktarını karşılayabileceğini düşündüğüm yerel üretcilere siparişlerimi büyük bir zevkle geçtim. Artık sadece önceden konuştuğumuz gibi para hesabıma yattığı zaman ben de malları Nijerya’ya gönderecektim. Tam bu sırada, bana semenin yattığna dair adamlardan bir mail geldi. Yalnız dipnot olarak şu yazılıydı : “Biz bu ülkede bürokrat olduğumuz için, direkt olarak bir Nijerya bankasından ödeme yapamadık ve bir Kanada bankası aracılığı ile paranızı yolluyoruz. Sizden ricamız XXXX Bank’ı arayarak kendileri ile transfer detaylarını görüşmeniz.” Bahsettikleri banka ismi hiç tanıdık gelmemişti. Ama yine de verdikleri numaradan bankayı(!) aradım. (Buraya dikkat ; Türkiye ve Kanada arasında 7 ile 10 saat fark var. Öyle her dakika aradığınızda pat diye karşınıza biri çıkması imkansız. Belli ki ; verilen numara yönlendirmeli bir Nijerya ve/veya başka bir Afrika ülkesine aittir.) Karşıma çıkan kişi, Kanada kanunlarına göre, transferin hesaba geçmesi için, kendilerine belli bir bedel ödenmesi gerektiğini belirtti. (Önceki hikayede de hatırlarsanız sözde(!) banka aynı yoldan para istemişti) İşte bu aşamada kandırıldığımdan şüphelenip sizi aradım, zira başka gönderecek de param kalmadı hocam, ne yapayım şimdi?” diyor dertli fert. Bu tarz dolandırıcıkları defalarca görmüş hocamız da, elbette geçmiş tecrübelerine dayanarak; “Bütün Afrikayı zaten doyurmuşsun, kışlık erzakları çıkmış, bari bırak da harçlıklarını başkası versin” cevabını veriyor. Gerçekten de öyle değil mi? Bu cevaptan sonra dertli fert, büyük bir sukut-u hayale uğruyor, çünkü görmek istemediği gerçekler karşısına çıkıveriyor.

Bu tarz global düzenbazlar hergün birilerinin karşısına çıkıyor. Eminim ki bir çoğumuz bu tarz bir maile cevap bile vermiyoruz ve kale almıyoruz. Ama bazen bu kişiler aramızdan bazılarını gafil avlıyor ve bedava olan ümidi binlerce dolara satıyorlar.

Bu nedenle lütfen özellikle internet üzerinden karşımıza çıkan umut tacirlerine zeval vermeyelim. Bu tarz kişiler çok çıkacaktır karşınıza. Kimisi Nijerya’lıyım der, kimisi Çin’lidir, kimisi Arap, kimisi İspanyol. Kim olduğunun hiç mi hiç önemi yok. Önemli olan yerleşmiş ve oturmuş bir uluslararası ticari içtihat vardır ve bunun düzenini ICC her sene yayımladığı bildirilerle sağlar. Lütfen biraz daha bilinçlenelim ve anlatıldığı zaman masal gibi gelen bu yaşanmış örneklere dikkat edelim. Unutmayalım ki bu tacirler hiç ummadığınız anda karşınıza çıkabilir.

Ne diyelim : “Ammannn Dikkat!!!”

Bu arada yeri gelmişken söyleyelim, önümüzdeki yazımızda da Çin’li firmaların oyunlarına ve Çin ile iş yaparken (bilhassa ithalat ayağında) dikkat etmemiz gerekenlere göz atacağız.

Devam edeceğiz..

Hepinize kolay gelsin. Bu yazı ile alakalı yorumlarınızı bekliyorum...

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

GLOBAL DÜZENBAZLAR - I

2009-08-31T07:46:00.001-07:00

Tekrar merhaba. Bu yazı dizimizde; özellikle e-dış ticaret (e-brokerlık )ile uğraşan arkadaşlarımızın başlarına gelen sıradışı olayları anlatacağız. Bu vesile ile de global dolandırıcılığın ve düzenbazlığın ne boyutlara geldiğini, ancak halen daha bunu gözardı eden ne denli amatörler (ya da bahtsız diyelim, başından geçen varsa kızmasın) olduğunu gözler önüne sereceğiz. Elbette bunu yaparken, amacımızın başından bu tarz bir kaza geçen arkadaşlarımızı yermek olmadığını da eklemek isterim. Tam tersine, tüm amacımız, hataları gözler önüne sererek, yeni arkadaşlarımızın, bu hataları tekrar yapmalarını önlemeye çalışmak.

Aslında bu hususta anlatılabilecek yüzlerce / binlerce hikaye var. Fakat ben bunlardan bir-iki tanesini sizlerle paylaşarak, bu global düzenbazlık ve hatta ümit tacirliği hakkında sizlere kısa bilgiler vereceğim.

Moderatörlüğünü yaptığım dış ticaret forumunda ortaya çıkan bir hadise aynen şu şekildeydi: İhracat tecrübesi az olan bir üyemize, bir Afrika ülkesinden “İki konteyner x tipi soğan, iki konteyner y tipi soğan” gibi bir fiyat talebi geliyor ve elektronik postada fiyatlar makul seviyedeyse, siparişleri katlayabilecekleri belirtiliyor.

Elbette, insani bir refleksle bu duruma çok sevinen yerel üretici / bahtsız ticaretçi de en makul fiyatını bizden de fiyatlandırma hususunda yardım aldıktan sonra karşı tarafa gönderiyor. Adamlar sorgusuz sualsiz, numune bile görmeden, bir kaç saat içinde fiyatı hemen kabul edip 510.000,00 $ ‘lık bir alım yapıyorlar(!). Tam da bu sırada ben, üyemize şöyle dedim; “Bakın X hanım, hayatınızda siz veya bir başkasının internet üzerinden hiç görmediği bir mala üç saat içinde yarım milyon dolar yatırdığını hayal ettiğiniz bir kaç dakika olmuş olabilir, ama lütfen artık uyanın çünkü bu adamlar birazdan sizden büyük bir şey isteyecekler. Çünkü size sadece şu an bedavaya ümit satıyorlar. Sizde bu ümit karşılığında bu kişilere bir ödeme yapmak zorunda kalacaksınız” dedim. Ve dediğim yaklaşık bir kaç saate çıktı. Kendisini bir ulusal Afrika bankası olarak tanıtan bir düzenbazlık neferinden şöyle bir mail geldi : “Adınıza yatırılan büyük miktarda bir para var. Bu paranın hesabınıza geçmesi için bize(sözüm ona bankaya) hemen komisyon olarak 3.500,00 $ yatırmanız gerekmektedir. Aksi takdirde paranızı alamayacaksınız. Hesap numaramız : bla bla bla !!!”

İşte; olayın kokusunun çıktığı an buydu zaten. Bankaların her havaleden komisyon veya masraf adı altında bir tutar aldığını hepimiz biliriz, fakat bankalar bunu eksik ödeme yaparak tahsil ederler. Eğer gönderen sizseniz, parayı nakit olarak da tahsil edebilirler. Ben bu maili okuduktan sonra hemen olaya müdahale ederek X hanım’ı bu parayı göndermekten vazgeçirdim. Kimbilir, belki kendisi, müdahale etmesek, yarım milyon dolar hayaliyle “Amaan canıım, yarım milyonun yanında üç bin nedir ki yollayım gitsin!!!” mantığıyla hareket edip o paradan da olacaktı.

En nihayetinde, mantıklı olarak düşünmek gerekirse, siz alıcı olsanız, böyle bir alım yapar mısınız? Ya da satıcı olsanız, bu kadar kolay para kazanılır mı diye de kendinize sorabilirsiniz. Hayatımızın her alanında ihtiyatlı olmakta fayda var. Hele ki ithalat/ihracat aşamalarında bu ihtiyat çıtamızı kat be kat yükseltsek hiç de fena olmaz.

Global düzenbazlar konusuna bir dahaki yazımıza; yeni bir hikaye ile devam edeceğiz.

Dış ticaretinizde başarılı ve kazasız bir kariyer dilerim.

Görüşmek üzere, devam edeceğiz...

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

DIŞ TİCARETTE ÖDEMELER - II

2009-08-31T07:43:00.000-07:00

Merhabalar. Önceki yazımızda dış ticarette kullanılan ödeme şekillerinden bazılarına değinmiş ve geri kalanlarını da bu yazımıza bırakmıştık. Bu yazımızda da; “akreditifli” ve “kabul kredili” ödeme şekillerine göz atacağız.

Dilerseniz her zaman ve her kaynakta “en sık kullanılan ödeme şekli” olarak lanse edilen ancak, benim şahsen bu yakıştırmaya pek de inanmadığım ödeme şekli olan “akreditiften” başlayalım.

1. AKREDİTİFLİ ÖDEME : (letter of credit – L/C) Dış ticarete konu olan malın, belli koşulların yerine getirilmesi kaydıyla, semeninin (mal bedelinin) ödeneceğine dair bankalar tarfından garanti verilen bir ödeme biçimidir. Başka bir anlamda “şartlı bir ödeme şeklidir” ve dış ticaretin en teknik konusudur. Bu ödeme şeklinde ithalatçıya “amir”, bankasına “amir bankası” ,ihracatçıya “lehdar” ve bankasına da “muhabir bankası” denir. Dolayısıyla bu dörtlü, akreditife konu olan partilerdir. Çok fazla teknik detaya girmeden kısaca şunları belirtelim ;

• Akreditif hem ithalatçıyı, hem de ihracatçıyı doğası itibariyle korur.
• Bu sistem diğer yöntemlere göre nispeten daha pahalıdır ancak en güvenilir yoldur.
• Mal bedeli banka taahhüdündedir (garantisindedir).
• Bankalar evraklar üzerinden işlem yaparlar ve mal ile ilgilenmezler. ***(Dolayısıyla eğer ihracatçı, sevkiyat yapmış gibi evrakları bankaya yollarsa parasını yine de tahsil edebilir.)***
• Akreditifi açan “ithalatçıdır” bu yüzdendir ki kendisine “amir” denir. Malı akreditifle alacağına karar verdiğinde harekete geçer ve bankasına ihracatçı lehine akreditif talimatını verir.
• İhracatçı akreditif koşularına uygun olarak malları sevk eder ve hazırladığı belgeleri bankasına teslim eder.
• Muhabir banka gerekli incelemeleri evrak üzerinden yaparak, lehdara semeni (mal bedelini) öder.
• Uluslararası içtihata göre; alıcının ülkesindeki banka masraf ve komisyonlarını alıcı, satıcı ülkesindeki banka masraf ve komisyonlarını satıcı üstlenir.
• İthalata konu olan evrakları kendi bankasından tahsil eden amir, gümrüğe müracaat ederek gümrük çekim işlemlerini başlatır.
• Tüm akreditifler doğası itibariyle (UCP 600’den bu yana) geri dönülemez yani “gayri kabilirücu / irrevocable” şeklini almıştır.
• Genel hatlarıyla en çok kullanılan akreditif şekli “gayri kabilirücu / teyitli / ödenmesi ertelemeli (vade varsa)” şeklindedir. (“irrevocable/confirmed/deffered”)
• Sözleşme sırasında, ihracatçı tam olarak hangi belgelerin, kaçar nüsha olarak hazırlanması gerektiğini net olarak bilmelidir.
• Amirin, akreditif koşullarını yerine getirmeyen lehdara ödeme yapılmayacağına ilişkin güvencesi vardır.
• Bankalar bu kontrolü, amir adına kendileri üstlenirler.
• Lehdar ise, bir bankanın ödeme güvencesine sahip olduğu için nispeten daha rahattır.
• Akreditif mektubundaki her hata için bankalar para cezası uygularlar. Bu nedenle akreditif mektubu çok dikkatli ve özenli hazırlanmalıdır. Öyle ki, proformada ürünün adı yanlış bile yazılmış olsa kesinlikle ve kesinlikle bu hata düzeltilmeye çalışılmamalıdır. Bu süreç, rezerv yemeye kadar varabilir. Yani proformada karşı taraf size “100 adet pantelan” yazsa bile siz bunu düzeltip “100 adet pantalon” yazmayın ve bırakın o şekliyle kalsın. Çünkü önceden de belirttiğimiz gibi, bankalar evrak üzerinden iş ve işlem yaparlar ve ürünle ilgilenmezler bu nedenle; evrakta “pantelan” yazıyorsa, o banka için “pantelan”dır.

2. KABUL KREDİLİ ÖDEME: (acceptance credit) Bir poliçe eşliğinde, mal bedelinin (semenin) belli bir vadede ödeneceğini taahhüt eden ödeme şeklidir. Yani satılan malın, bir poliçeye bağlandığı anlaşılabilir. Bu poliçe ithalatçının bankası tarafından kabul edilmek suretiyle kullanılır. Bu da bankaları, aracı konumuna getirdiğinden, tarafları kendilerine bu hizmet karşılığı komisyon ödemek zorunda bırakır. Sadece alıcı tarafından kabul edilmiş poliçeye “trade acceptance” , banka avalli poliçeye de “banker’s acceptance” denir. Aslında ve özünde bu poliçeli ödeme modeli hem “vesaik mukabilinde” , hem “mal mukabilinde” hem de “akreditifte” kullanılabilir.

• Vesaik mukabilinde; malların alıcıya gönderilmesinden sonra, bankanın semenin tahsili yerine poliçeyi alıcıya kabul ettirip, bedelin daha sonra (vade geldiğinde) ödendiği anlaşılır.
• Mal mukabilinde; ithalatçı gümrükten çektiği mallara istinaden, ödeme yapması gereken süre zarfı için, bir poliçe kabul ederek hem kendine ikinci bir finansman gücü yaratır, hem de satıcı için riskli olan mal mukabili satışını bir nebze de olsa daha çalışılabilir bir şekle getirir.
• Akreditif ile kullanılan kabul kredisinde ise; ihracatçının küşat mektubuna uygun vesaiki bankaya ibraz ettiğinde, mal bedelini tahsil etmeyip, banka tarafından kabul edilmiş poliçenin vadesinde ödeneceğini taahhüt altına alan bir ödeme şekli olarak açıklayabiliriz.

Bu iki ödeme şekli bir hayli teknik olduğundan, dilimiz affola. Lakin bunları da bilmeden pek çok şey dış ticaret ile uğraşıyorsak noksan kalır. Daha sonraki yazılarımızda yine tecrübe odaklı yazılar yazmak üzere.

Kaynak : igeme

Saygılarımla,

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

DIŞ TİCARETTE ÖDEMELER - I

2009-08-31T07:39:00.000-07:00

Önceki yazılarımızda ithalat süreçlerini başlatmış, teslim şekillerine kadar kısa ve öz açıklamalarda bulunmuştuk. Bu yazımızda da ödeme türleriyle alakalı bazı kısa açıklamalar yaparak her birinin artılarını ve eksilerini açıklamaya gayret edecegiz.

Tıpkı gündelik hayatımızda olduğu gibi dış ticarette de ödemeler; veresiye sisteminden, ön ödemeli beyaz eşya satın alımı misaline veya taksitli, senetli, kredili, kefilli alışveriş modellerini de içine alacak şekilde çeşitlendirilebilir. Elbette bu şekillendirmeler dış ticarette farklı şekilde adlandırılmaktadır.

En basitinden başlamak gerekirse ;

1. PEŞİN ÖDEME : (prepayment, advance payment) Malı mahalle bakkalınızdan almak adına önce parayı verdiğinizi, malın da bir hafta sonra size teslim edildiğini düşünün. Bu şekilde mal almanız için mahalle bakkalınıza oldukça güvenmeniz şart olsa gerek değil mi? İşte bu nedenle bu tarz bir ödeme modelinde güven ön plandadır ve ancak alıcı, satıcıya yeterince güveniyorsa bu modelle çalışmaya razı olmalıdır, zira mal sevkiyatının gecikmesi veya hiç olmaması gibi bir durumda tüm risk ithalatçının üzerinde olacaktır. Bununla beraber de imalat için gerekli tutarın ithalatçı tarafından karşılandığı da unutulmamalıdır. Her ihracatçının hayallerini süsleyen bu ödeme şekli malesef alıcı tarafından oldukça elverişsiz olduğu için çok fazla tercih edilmez. Ancak malı satan taraf tek üretici, monopol veya tek mübessil konumundaysa, bu tarz bir çalışma şekline ithalatçıyı ikna edebilir. Aksi takdirde herhangi bir ithalatçının bu ödeme şeklini sıklıkla benimsemesi oldukça hayalperest olur.

2. VESAİK MUKABİLİ : (cash against documents , documentary collections) Yine aynı malı, mahalle bakkalınızdan satın aldığınızı ama bu kez sözkonusu malı, bakkaldan teslim alabilmek için fişini ve ödeme yaptığınıza dair dekontu bankadan aldığınızı ve bakkalınıza teslim ettiğinizi tahayyül edin ve bakkalınızın malı ancak dekont ve malzeme fişi ile beraber size teslim ettiğini düşünün. İşte bu model ödeme şekli; vesaik mukabilidir. Yani evrak karşılığı ödeme modeli. Siz ithalatçı olarak gümrüğe gelen mallarınızın evraklarını bankanızdan teslim alırsınız. Çünkü evraklar (vesaik) mal beraberinde gümrüğe ulaşmaz. Vesaik, yükleme akabinde / sevkiyat sırasında bankaya yollanır ve ancak siz ödeme yaparsanız veya ödeme yapacağınıza dair bankaya bir güvence ve/veya teminat bırakırsanız, size evrakları teslim ederler. Siz de bu evraklar eşliğinde gümrüğe (bu örnekte bakkalınıza  ) giderek, ödemeyi yaptığınızı ispat edersiniz ve malları gümrükten teslim alırsınız. Buarada ciddi riskler ihracatçı üzerindedir. Çünkü evraklar (vesaik) hata yapılarak, banka yerine ithalatçıya yollanmış olabilir ki bu durumda ithalatçı herhangi bir ödeme yapmadan malları çekebilir. Buna mukabil, ihracatçı da kendisini asgari anlamda korumak için ;

• Çalıştığı bankadan “aval” yani garanti istemelidir.
• Paranın bir miktarını (eğer mümkünse) nakit almaya gayret göstermelidir.
• Malları, varış limanındaki antrepoyu da kapsayacak şekilde sigortalamalıdır.

İthalatçı olarak avantajlar da ;

• Mallar ülkeye gelmeden ödeme yapmadığı için finansman avantajı sağlanır.
• Ucuz ve sade bir satın alma yönetimidir.
• Mallar gümrüğe geldiği zaman “küşat” izini alınarak mallar incelenebilir ve gerekirse mallar reddedilebilir.

3. MAL MUKABİLİ : (Open Account, Cash against Goods) Bu model tamamıyla mahalle bakkalınızdan yaptığınız “veresiye” alışveriş olarak özetlenebilir. Siz bakkalınından istediğiniz ürünü talep edersiniz, o satıcı olarak reyondan talep ettiğiniz ürünü size sunar ve siz de keyfiniz geldiği zaman ödemeyi yaparsınız. İşte “mal mukabili” ödeme de aynen böyledir. Bütün risk bakkalın, yani satıcının yani başka bir deyişle, ihracatçının üzerindedir. Siz de alıcı yani, ithalatçı olarak müşteri olmanın dayanılmaz rahatlığını yaşarsınız. Yalnız tahmin edilmelidir ki bu tarz bir ilişkiye girebilmek için bakkalın yani satıcının sizi çok iyi tanıması gerekmektedir. Dolayısıyla çalışma şeklinizin bu raddeye gelmesi belki aylar, belki de seneler alabilir. Elbette ki bu tarz bir ödeme modeli her ithalatçının mumla aradığı esnek bir modeldir. İhracatçı açısından oldukça dezavanyajlı bir model olan “açık hesap” modeli umarız ki her ithalatçımıza nasip olur.  Yalnız sunduğu dengesiz adaleti sayesinde çok da tercih edilmeyen bir model olduğunu belirtmeden de geçmeyelim.

Devam edeceğiz...

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

NEREDEN VE HANGİ YOLLARDAN İTHALAT YAPABİLİRİM?

2009-08-31T07:26:00.000-07:00

Tekrardan selamlar. Önceki yazılarımızda “Neden İthalat Yapmalıyım?” ve “Ben İthalat Yapabilir miyim?” sorularına cevap vermeye çalışmıştık. Bu yazımızda da “Nereden ve Hangi Yollardan İthalat Yapabilirim?” sorusuna yanıt bulmaya çalışacağız.

Önceden de belirttiğimiz gibi algılanan anlamda “dış ticaret iki boyutludur”. Temelinde ise bir taraf için ihracat varsa, diğer taraf için de, pek tabiidir ki ithalat olacaktır. Bu nedenle sizlere danışmanlık yapacak, size klavuz olacak adresler, internet siteleri , kurum ve kuruluşlar da tabiatıyla aynıdır. Çağdaş dış ticaretin boyutu artık “internettir”. Bu nedenle her nevi arama motoru ve şirket rehberleri sizin iş yapacağınız tedarikçi ve/veya müşterinize ulaşmanızda bol miktarda yardımcı olacaktır.

Kısa bir özetle; tercih ettiğiniz arama motorundan yaptığınız araştırma sonrasında aşağıda yazacağım B2B (Business to Business) sitelerine girerek alınacak/satılacak nemanın veya hizmeti tanımlayan kelime ile aratın. Çıkan sonuçları (biraz zaman alsa da) süzerek hedef tedarikçinize ulaşmaya çalışın. Bu çalışmayı arka arkaya belli başlı B2B sitelerinde yaptıktan sonra zaten bazı şirketler üzerinde yoğunlaşmanız gerektiğini göreceksiniz. Bu şirketlerin internet sitelerini de ziyaret ederek “güvenilirlik / fiyat / kalite / sürerlilik” denklemini kafanızda olabildiğince oluşturmaya gayret gösterin. Buarada; özellikle internet üzerinden tanıştığınız şirketlere bilhassa dikkat etmenizi öneririm, zira pek çok şirketin (ya da kendini şirket olarak tanıtan uyanıkların) başka fabrika resimlerini kendi şirket resimleri gibi sitelerine döşediklerini ve site ziyaretçilerini kandırmaya çalıştıklarını lütfen unutmayın!!! (Ekseriyetle Çin şirketleri “nasılsa siz oraya gitmezsiniz, nasılsa dünyanın bir ucu” diyerek bu yolu deniyorlar.) Bu yüzden, bu tarz bir üçkağıda baştan düşmemek için şirketin cari bilgilerini sözkonusu ülkenin Türk Ticaret Müsteşarlığı’ndan muhakkak sorgulatın. “O adreste sözkonusu şirket var mı, varsa ne durumda vb.?” sorulara muhakkak cevabı önceden vermiş olun. Bu da yetmez ve yeterli bilgi alamazsanız ithalat yapacağınız ülkeden bir uluslararası gözetim şirketi ile anlaşarak gerekli ön “hafiyelik” çalışmasını gerçekleştirin..

Tüm bu ön çalışmaların akabinde, eğer herşey tamamsa ve ithalat yapmaya hazır hale geldiyseniz bir gümrük müşavirine vekalet vermeniz, malın Türkiye’ye geldiktan sonraki aşaması için yetecektir. Elbette bunun öncesinde bir nakliyeci ile anlaşmanız da gerekmektedir.(Her ne kadar nakliyeci ile anlaşmak teslim şekline bağlı olsa da siz yine de kendi fiyat araştırmanızı en başından yapın.)

Peki; artık tedarikçimizi bulduğumuza göre, malı nasıl alalım, nasıl ödeyelim, nasıl taşıyalım? İşte tüm bunları ilerleyen yazılarımızda açıklayacağız.

Yararlanabileceğiniz birkaç klavuz dış ticaret sitesi :

Her türlü soru, görüş/öneri ve bilgi paylaşımı için : www.ticaretforumu.com

İstanbul Ticaret Odası : www.ito.org.tr
Dış Ticaret Müsteşarlığı : www.dtm.gov.tr
İstanbul İhracatçı Birlikleri : www.iib.org.tr
Sanayi ve Ticaret Bakanlığı : www.sanayi.gov.tr
İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi :www.igeme.org.tr

Yararlanabileceğiniz birkaç B2B sitesi :

www.kompass.com
www.alibaba.com
www.made-in-china.com
www.eindiabusiness.com
www.ukclassifieds.co.uk
www.germanybusinesshub.com
www.usaexportimport.com
www.HollandExports.com

Diğer yazılarımızda görüşmek üzere...

Saygılarımla,

Berk PINAR

DIŞ TİCARETTE TESLİM ŞEKİLLERİ

2009-08-31T07:19:00.000-07:00

Önceki yazılarımızda ithalat süreçlerini başlatmak için gerekli olan bilgileri vermiştik. Şimdi de yine hem ithalat hem de ihracat için çok büyük bir yer kaplayan, seminer ve konferansların değişmez konusu olan “teslim şekillerine” göz atarak bu önemli ve elzem konu üstünde herkesin bahsettiği genel tanımlardan ziyade yapılan genel yanlışlıkları ve genel algılama hatalarına değinelim.

Öncelikle başlamak adına şunu bilmeliyiz : Milletlerarası Ticaret Odası (ICC) her sene bir dizi bülten yayımlar. Bu bültenler zaman zaman güncellenerek uluslararası ticareti şekillendirmeye ve çok başlılığı / çok sesliliği ortadan kaldırmak ve buna mukabil tekdüze ve yeknesak uygulamalara geçmeği hedeflerler. Bu bağlamda ICC, teslim şekillerine de en son 2000 senesinde (Incoterms 2000) bir revizyon yayımlayarak, şuanda kullanılan güncel sürümü, uluslarası ticaretle uğraşanlara sunmuştur.

Peki; ortalama on senede bir güncellenen bu önemli unsurlar nasıl oluyor da bu kadar yanlış kullanılıyor? Bildiğiniz üzere genelde tüm ihracatçılar ve ithalatçılar nedenini halen daha anlamadığımız bir şekilde sürekli “EXW, CIF, FOB” teslim şekillerine takılmıştır ve her ne hikmetse, başka bir alternatif olduğunu da gözden kaçırmaktadırlar. Peki ama, onüç adet teslim şeklinden neden sadece üç tanesi bu kadar popülerdir? İşte bu sanırım her zaman büyük bir muamma olarak kalacaktır. Öte yandan genel geçer tanımları bir tarafa bırakarak aşağıdaki unsurlara dikkat etmenizi şiddetle tavsiye ederim.

Hiçbir zaman unutmamamız gereken en temel noktalar;

1) Eğer yükümüz “küpeşteyi” (geminin yan duvarı) aşacak şekilde yüklenmiyorsa (veya RO/RO gemisi gibi kıçtan yükleme söz konusu ise) CIF (Cost, Insurance & Freight) gönderilerinizde CIP (Carriage & Insurance Paid to...) terimini kullanmanız çok çok daha uygun olur. Zira CIF ve CIP birbirinin ikizi gibidir. Tüm yükümlülükler ve sorumluluklar alıcı için de satıcı için de aynıdır. CIP teriminde ek olarak bilmemiz gereken, karma nakliyelerde CIF yerine tercih edilen bir kloz olduğudur. Sadece CIF'ın denizi sevdiğini unutmayalım ve lütfen her faturanın üzerine CIF yazmayalım artık. Çok genel bir yanlışlıktır. Örnek : Tırla Selanik’ten Bursaya gönderilen bir malın ihracatcısı hem sigortayı ödüyor, hem navlunu karşılıyorsa (ihracat için işlemlerin zaten onun tarafından yapıldığını unutmadan) size gelen faturanın CIF olması yanlıştır. Çünkü Selanik’ten Bursa’ya henüz bir kanal inşaa edilmedi ve tahminimce arada bir herhangi deniz de yok. :-) Velev ki malınız Selanik’ten gemiye yüklendi ve Gemlik’e deniz yolu ile geldi. Oradan da ara nakliye ile sizin istediğiniz yere geldi. Karma nakliye olduğundan CIP terimi nispeten daha doğru olacaktır. Selanik’te mal, gemi küpeştesini aşmış olsa, o zaman CIF yazılabilir ama her multımodal taşımanın da CIF olmadıgını unutmayalım lutfen.

2) Sadece deniz ve nehir taşımacılığında kullanılan terimler aşağıdaki gibidir. Eğer kara, tren veya hava nakliyesi seçenekleri söz konusu ise, bu klozların kullanılmış olması, sorun çıktığı andan itibaren bizim aleyhimize olur. Bu nedenle, şahsen bu klozları her ihracatınızda ya da ithalatınızda kullanmanızı tavsiye etmiyorum. Şartlara ve duruma uygun davranmakta fayda var.

a) FAS – (Free Alongside Ship) gemi doğrultusunda teslim (gemi yoksa zaten neden FAS?)

b) FOB - (Free on Board) küpeşteyi aştıktan sonra gemi bordasında teslim (gemi yoksa, küpeşte zaten aşılmaz)

!!! Teslim şekli olarak FOB'u mal değeri hesaplamalarındaki FOB ile karıştırmayalım!!! Her ihracat mal değeri hesaplamasında FOB değerine başvurulur ama bu, gemi üstünde masrafsız teslim yapılacağı anlamına gelmez...

c) CFR – (Cost and Freight) varış yeri......(limanı ) olarak belirtilen yerde (yine deniz ve nehir taşımacılığı için uygun)

d) CIF – (Cost, Insurance & Freight) mal bedeli , sigorta ve navlun ( eğer gemi ile taşınmayacaksa CIP daha doğrudur)

e) DES – (Delivered Ex-Ship) varış limanı...olarak belirtilen yerde “GEMİDE” teslim (eğer gemi yoksa varış limanında gemi de olmaz , o zaman DES hiç olmaz, genel mantığa ters)

f) DEQ – (Delivered Ex-Quay) varış limanı...olarak belirtilen yerde “RIHTIMDA” teslim (eğer gemi yoksa varış limanı da olmaz , o zaman DEQ hiç olmaz, genel mantığa ters)

3) “Incoterms” yazıldığında 2000 senesine referans verildiğine dikkat edelim. Her ne kadar yazılmayan her referans kloz "Incoterms 2000"e zımni atıf (üstü kapalı atıf) olsa bile, önceki halleriyle başka bir teslim şekli anlatılmaya çalışılmış olabilir. Örneğin; eskiden mevcut bulunan FOT (Free On Truck) ibaresini bugün yazdığınızda elinize, sorun anında daha büyük bir sorundan başka bir şey geçmez. Çünkü incoterms 2000'de bu ibare yoktur. Ama özel hukuk gereği siz FOT teriminin varolduğu “Incoterms”ü bulup yazarsanız ve karşı tarafa bu klozunuzu onaylatırsanız sorun kalmaz, zira özel hukuk, genel hukukun her zaman üzerindedir. Sözün özü refere ettiğimiz ibarelere dikkat etmeliyiz.

4) Buarada aklıma gelen bir başka detay da ; “EXW” klozunun kullanımındaki genel bir hata : Tıpkı CIF ve FOB gibi EXW terimini de kullanmayı çok seviyoruz. Tüm faturaların üzerine sanki 13 değil de sadece 3 kloz varmış gibi ya CIF ya FOB ya da EXW yazıyoruz. Ancak her bir kloz başka bir içerik barındırır ve bildiğiniz gibi EXW klozu ihracatçı için minimum risk, sorumluluk ve yükükümlülük taşır. İhracatçı, yani “satıcı” sadece ve sadece malı kendi iş yerinde teslim etmekle soumludur. (ya da belirtilen başka bir yerde) Peki siz ihracat yaparken malın çıkış işlemlerini yapmıyor musunuz? Malın yüklenmesinde yardımcı olmuyor musunuz? Eminim ki hepimizin, bir gümrük komisyoncusu var, ya da bu işi kendi bünyenizde yapıyorsunuz ve sattığınız malın ihracatındaki gümrük işleriyle kendiniz uğraşıyorsunuz. O halde EXW tanımının dışına çıkıyorsunuz. Çünkü EXW 'de malı alıcının aracına yüklemek bile yoktur, ara nakliye yoktur, gümrük işlemleri keza yoktur. O halde ya bunlara hiç karışmayacaksınız (ki bu genel ticari içtihata aykırıdır, çünkü uygulamada bu tarz işlere karışılır ve sözkonusu işler müşteri adına halledilir) ya da eğer ki bu işleri devralıyorsanız da, FCA (Free Carrier) terimini kullanacaksınız ki daha doğru bir kullanım olsun. Aslına bakarsanız bu klozlar sadece birer kılavuzdur. Esas olan sizin müşteri ile yaptığınız yazılı antlaşmadır yani “akittir”çünkü o antlaşma özel hukuka girer. Orada da haklar, sorumluluklar , yükümlülükler ve sorun anında başvurulacak idari yargı mercileri açıkça belirtilmelidir ki sonradan sorunlar büyümesin. Sözün özü, “Incoterms 2000” refere edildiğinde ilk önce neler yapmak, nelerden kaçınmak istediğinize önce net olarak karar verin ve faturaya onu yazın veya faturayı karşı taraftan o şekilde talep edin ki sonradan sıkıntı çıkmasın.

Saygılarımla...

Berk PINAR

Dış Ticaret Uzmanı

Ben İthalat Yapabilir Miyim?

2009-08-31T07:15:00.000-07:00

Her türlü tanımı bir tarafa bırakalım. Sadece şuna değinelim. Evet, dileyen herkes ithalatçı olabilir. İstediğiniz ürünü istediğiniz kadar ithal edebilirsiniz. Yalnızca bir kaç kaide vardır. En önemlisi herkesin tahmin edeceği üzere yüz kızartıcı şuçlara sokabileceğimiz ürünlerin ithalatının yasak olmasıdır. Mesela uyuşturucu, kumar makineleri ve insan/hayvanların canlarını ve sağlıklarını tehlikeye atacak her türlü ürün gibi. Bunun dışında kalan hemen hemen her ürünü ithal edebilirsiniz. (İkinci el elektronik eşya bir istisnadır ve malesef yasaktır, halbuki ne iyi olurdu Amerika’dan ikinci el bol miktarda Iphone’lar getirtseydik değil mi?)

Devletin politikası ihracatı desteklemek ve ihracatın önüne çıkabilecek her türlü bürokratik ve politik engeli kaldırmak istikametindedir. Tam tersi olarak ithalatta prosedürler, bürokrasi , ve hatta zaman zaman “birilerini görmek” malesef bu işin olmazsa olmazlarıdır. Devlet de en başında ithalat yapabilmeniz için demiştir ki : “Vergi numaran varsa, gerçek ya da tüzel kişi olman fark etmez, sen ithalat yapabilirsin”.

Peki madem öyle; “Ben gerçek kişi olduğuma ve benim vergi numaram da olmadığına göre; e-bay’den bir kitap satın aldığımda bunu nasıl ithal edeceğim?” diye sorabilirsiniz. Buarada da nöans şu yöndedir : Malum hepimizin Almanya’da , Fransa’da bir akrabası veya bir tanıdığı vardır ve elbette bu “cömert” yakınlarımız bizlere hediyeler yollamaktadır.(nerde öyle amca bizde!) İşte bu sebepten ötürü devletimiz ticari değeri olmayan hediyelere , kitap ,cd gibi eserlerin ithalatına izin verirken dar bir anlamda “sorun çıkarmaz”. (elbette makul ölçülerde)

O zaman bu ne demek oluyor? Eğer malımın ikamesi buarada değilse buyrun meydan sizin...
Dilediğiniz gibi ithalat yapabilirsiniz; ama siz yine de öyle hemen B2C’lere yönelmeyin, ve diğer yazılarımızı bekleyin..

Saygılarımla,

Berk PINAR

Neden İthalat Yapmalıyım?

2009-08-31T07:13:00.000-07:00

Bu yazımızda “neden ithalat yapmalıyım?” sorusuna cevap vermeye çalışacağız. Bildiğiniz üzere; her devletin ithalattan ziyade ihracatı kalkındırmaya yöneldiğini ve bunu bir devlet politikası olarak benimsediğini önceki yazımızda belirtmiştik. Peki “Ben neden ithalat yapmalıyım? Bana, şirketime ve hatta büyük düşünürsek devletime faydası ne olur?” İşte bu yazımızda kısaca bunlardan bahsedeceğiz.

Bilindiği üzere; her ülke dünya üzerinde mevcut olan kaynaklardan ve zenginliklerden eşit oranda faydalanamamaktadır. Örneğin ;yanı başımızdaki İran’dan petrol, doğal gaz ve hatta uranyum bol miktarda çıkarken, bizde bu cevherler neredeyse yok denecek kadar azdır ve sanki 1639’da imzalanan “Kasr-ı Şirin” antlaşması 300 yıl sonraki yer altı zenginliklerini, bizlerin ayaklarının altından alırcasına hazırlanmıştır. ( Sanırım bu da malesef bizim şanssızlığımız.)

İşte bu gibi nedenlerden ötürü; eğer bir mal, bir değer, bir zenginlik, bir cevher ya da bir meta sizin ülkenizde mevcut değilse yapacak tek şey bunu dışarıdan ikame etmektir. Yani “ithalat” yapmaktır.Yalnız buarada “bıçak sırtı” denebilecek bir ince çizgi vardır ki bu da dış ticaret dengesidir. Yani yaptığınız ithalat hacminin, gerçekleştirdiğiniz ihracat hacminden az olmasıdır, ki bu zaten en temel çıkarımdır. Bir ülkenin dış ticaret hacmi ne denli “artı veriyorsa” o ülke o denli refah seviyesine kavuşmaktadır. Tam tersi olarak da ne kadar “eksi”niz varsa o kadar dışa dönük ekonomiye sahipsinizdir ve işler sizin için gün geötikçe daha da zorlaşacaktır demektir. Eğer uzun vadede dış ticaret hacminiz üstüste “eksi” almaya devam ediyorsa şundan emin olabilirsiniz ki zamanının “Duyum-u Umumiyesi” şimdilerin bilinen ismi ile “IMF” ve “Dünya Bankası” her daim yakınınızda ve hatta tam arkanızda olacaktır.

Peki ithalat yapmayalım mı? İthalat o halde kötü bir şey mi?

Hayır kesinlikle değil. Ancak tutarlı, ölçülü ve mantıklı davranmakta fayda var. Bunları yapmak içinde şu aşağıdaki perspektifleri düşünmek ve yapacağımız ithalatın şu unsurları içerdiğinden emin olmamız gerektiğini düşünüyorum.

• İhracata dönük (ara mamül, al – sat ticaretleri)
• Teknoloji ithalatları (hammadde çıkışlı)
• Girdi ithalinde maliyet avantajlı (bunun için teşvik rejimleri vardır ki ilerde bahsedeceğiz)
• Rekabet potansiyeli arttırıcı (Kalitesiz Çin ürünlerini kasdetmiyorum elbette)
• Haksız rekabeti önleyici mallar (özellikle kalitesiz Çin mallarından uzak durularak)

Yeni yazım “Ben İthalat Yapabilir Miyim?” konulu olacak.

O zamana dek görüşmek üzere,

Berk PINAR

Dış Ticaret Üzerine - Giriş -

2009-08-31T06:37:00.000-07:00

İsmim Berk PINAR. Mesleğim dış ticaret uzmanlığı. Hem çalıştığım şirkete hem de dışarıdan diğer şirketlere dış ticaret alanında danışmanlık hizmeti veriyorum. Bu blogdan katkılarımı da ağırlıklı olarak dış ticaretin ithalat boyutundan vermeye çalışacağım. Bunu yaparken teorik bilgiden mümkün mertebe kaçınacağım; zira bu zaten Geliştrend’in ana teması. Bu nedenle olabildiğince yalın, tecrübe odaklı, teknik veriler dışında kalan yaşanmış hadiseler etrafından dolanarak “iş görür” bilgiler aktarmaya çalışacağım.

Neden ithalat yapmalıyım, ithalat sürecinde bana ne gerekli ,tedarikçimi nasıl seçmeliyim , ithalatlardaki finansal gücü nasıl sağlarım, ithalat aşamasında kimlerle ve hangi sektörlerle koordinasyon içinde olmalıyım , sorun çıktığında bunu nasıl çözerim v.b. konularda fikir vermeye gayret göstereceğim.

Buarada şunu da belirtmem de fayda var : Malum, dış ticaret dışarıdan bakıldığında iki boyutludur. Bir uluslararası alıcı vardır ki buna “ithalatçı” yani “limandan içeri alan” anlamına gelen “importer” denir. Bir de satıcı vardır ki buna da “ihracatçı” yani “limandan dışarı eden” manasına gelen “exporter” denir. Aslında bu aşamada bir ayırım yaptığımız için böyle bir ikilik ortaya çıkmaktadır. Esasen almak-satmak , gitmek-gelmek , terk etmek-terk edilmek gibi zıt olduğunu düşündüğümüz kavramların tamamının altında aynı unsurlar yatar. Aynı eylemin farklı etkenleri yüklemin çatısını değiştirse de kanaatimce dış ticaret açısından ithalatın da ihracattan pek bi farkı yoktur.

İleriki yazılarımda görüşmek üzere..

Sevgilerimle ve dostlukla..

Berk PINAR